II SA/Lu 863/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Monika Kutarska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 lutego 2009 r. sprawy ze skargi Spółki A w L. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta L. z dnia [...] r. nr [...]; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Spółki A w L. kwotę 100 (sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 24 października 2008 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia C. M. L. Sp. z o.o. w L. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 sierpnia 2008 r. w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów wniesionych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ orzekający wskazał, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego związane jest z faktem zakończenia postępowania administracyjnego, w wyniku którego wydana została ostateczna decyzja administracyjna, w sentencji której znajduje się nakaz rozbiórki obiektu. W związku z tym, mając na uwadze art. 6 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wierzyciel będący jednocześnie organem egzekucyjnym w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zobowiązany jest do podjęcia kroków zmierzających do wykonania obowiązku orzeczonego w decyzji administracyjnej z zastosowaniem administracyjnych środków przymusu. Wypełniając nałożony przez ustawodawcę obowiązek, organ I instancji przystąpił do czynności poprzez wydanie w dniu 8 kwietnia 2008 r. upomnienia, którym wezwał zobowiązaną do dobrowolnego wykonania ciążącego na spółce obowiązku, wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W upomnieniu organ I instancji wskazał, że w przypadku niewykonania obowiązku w sposób dobrowolny, wszczęta zostanie egzekucja administracyjna. Upomnienie doręczone zostało w dniu 10 kwietnia 2008 r. Zdaniem organu orzekającego zarzut niedoręczenia upomnienia jest chybiony, ponieważ zmiana treści firmy spółki nie powoduje zmiany podmiotowej. Zatem taka zmiana nie ma wpływu na sytuację procesową spółki. W skardze na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego – C. M. L. Sp. z o.o. w L. wnosi o uchylenie postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca spółka podnosi, że stosownie do postanowień art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba, że przepisy szczególne stanowią inaczej. Upomnienie takie musi być zarówno prawidłowo wystawione na zobowiązanego, jak i zobowiązanemu doręczone. W ocenie skarżącej upomnienie nie zostało jej doręczone, bowiem wadliwie oznaczono zobowiązanego i upomnienie doręczono P. C. M. "L." Sp. z o.o. Natomiast skarżąca wskazuje, iż od dnia 1 czerwca 2007 r. nazwa spółki brzmi C. M. L. Sp. o z o.o. Zmiana została wpisana przez Sąd Rejonowy w L. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego. Wskazanie w tytule wykonawczym upomnienia, które faktycznie nie zostało doręczone zobowiązanemu skutkuje tym, iż tytuł wykonawczy został wystawiony wadliwie. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosi o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Bezsporny w sprawie niniejszej jest fakt, że od dnia 1 czerwca 2007 r. firma skarżącej spółki brzmi C. M. L. Sp. z o.o., nie zaś P. C. M. "L.". Zmiana została wpisana do rejestru przez Sąd Rejonowy w L. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego. Natomiast przepis art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) stanowi, że egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, uprzednio przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie siedmiu dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Z kolei art. 33 pkt 6 ustawy stwierdza, że podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego może być m.in. brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia wymaganego w myśl art. 15 ustawy. I wreszcie art. 59 §1 pkt 7 ustawy stanowi, że postępowanie egzekucyjne podlega umorzeniu, jeżeli wystąpi brak uprzedniego upomnienia zobowiązanego. Wykładnia systemowa przytoczonych przepisów prowadzi do wniosku, że wadą uniemożliwiającą prowadzenie egzekucji administracyjnej jest brak doręczenia upomnienia zobowiązanemu. Celem zasady uprzedniego zagrożenia jest skłonienie zobowiązanego do dobrowolnego wykonania ciążącego na nim obowiązku, bez potrzeby wszczęcia egzekucji. Zobowiązanym w sprawie niniejszej jest C. M. L. Sp. z o.o. Upomnienie powinno być zatem prawidłowo wystawione na zobowiązanego, jak i zobowiązanemu doręczone. Jak wynika natomiast z akt administracyjnych upomnienie takie doręczono P. C. M. "L." Sp. z o.o. , które w sprawie niniejszej nie jest zobowiązanym do wykonania obowiązku. Podkreślenia wymaga fakt, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 17 lipca 2008 r. nr [...] uchylił zaskarżone wcześniej postanowienie o uznaniu zarzutów zobowiązanego za bezzasadne i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Jako podstawę uchylenia postanowienia wskazał, że organ I instancji błędnie oznaczył w tytule wykonawczym osobę zobowiązanego. Oznacza to, że skoro w tytule wykonawczym błędnie oznaczono osobę zobowiązanego, to również także błędne oznaczenie miało miejsce na etapie wydania i doręczenia upomnienia. Mając zatem na względzie wszystkie powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 wyżej wymienionej ustawy.