III SA/Lu 483/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Starszy inspektor Ewa Lachowska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 26 lutego 2009 r. sprawy ze skargi J. H. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego oddala skargę. Decyzją nr [...] z dnia [...] wydaną z upoważnienia Wojewody, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), w związku z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 993 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania J.H. od decyzji wydanej z upoważniania Prezydenta Miasta L. z dnia [...] nr [...] orzekającej o wymeldowaniu J.H. z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w L., zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...] uchylił decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] orzekającą o uchyleniu decyzji I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Uchylając tą decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji II instancji są niezasadne, ponieważ wniesione przez odwołująca się powództwo eksmisyjne w stosunku do inicjatora jej wymeldowania, wszczęte po złożeniu przez niego wniosku o wymeldowanie, nie ma wpływu na decyzję w sprawie o wymeldowanie. Od 1998 r. jest ona właścicielką lokalu, w którym zamieszkała po opuszczeniu lokalu przy ul. [...] w L., a opuszczenie miejsca pobytu stałego należy traktować jako dobrowolną rezygnację z zamieszkania w tym lokalu. Ponieważ ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże ten sąd oraz organ administracji,, to w związku z tym decyzję organu I instancji z dnia [...] nr [...] należało, zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymać w mocy. Skargę na powyższą decyzję wniosła J.H., wnosząc o jej uchylenie, a także o uchylenie poprzedzającej ją decyzję I instancji, lub ewentualnie stwierdzenie ich nieważności. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: - przepisów postępowania tj, art. 7, 8, 9, 10 art. 75 w związku z art. 77 , art. 79 kpa poprzez niewyjaśnienie, czy skarżąca z własnej woli i w sposób trwały opuściła sporny lokal oraz nieustosunkowanie się do treści zarzutów strony podniesionych w odwołaniu i ich pominięcie przy rozstrzyganiu sprawy - przepisów postępowania tj. art. 107 Kpa poprzez brak określenia w decyzji właściwego oznaczenia organu administracji publicznej - art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności dowodach osobistych poprzez wymeldowanie skarżącej bez zbadania rzeczywistych przyczyn opuszczeniu lokalu mieszkalnego i tym samym uznanie, że skarżąca dobrowolnie opuściła lokal mieszkalny. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Przede wszystkim należy podnieść, że w myśl przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa, zatem skarga podlega oddaleniu. Działania organów administracji w niniejszej sprawie odbywały się zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Z ustaleń dokonanych przez organy orzekające wynika, że skarżąca wyprowadziła się we wrześniu 2006 r. z przedmiotowego lokalu dobrowolnie i zamieszkała przy ul. [...] w mieszkaniu stanowiącym jej własność. Oceny tej nie może zmienić okoliczność, że po złożeniu wniosku o jej wymeldowanie wytoczyła w dniu [...] powództwo o eksmisję uczestnika postępowania. Zachodziły zatem przesłanki określone w art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych do wymeldowania jej z przedmiotowego lokalu. W odniesieniu do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze stwierdzić należy, że nie znajdują one potwierdzenie w stanie faktycznym. Organ administracji w sposób prawidłowy odniósł się do wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia [...]. Zarzut skarżącej, że obie decyzje w rozpatrywanej sprawie zostały wydane z naruszeniem art. 107 § 1 Kpa, tj. przez Urząd Miasta L. i Urząd Wojewódzki, także nie zasługuje na uwzględnienie. Żadna z decyzji nie została wydana przez wskazany urząd. Prawdą jest, że na obu decyzjach widnieją pieczątki z nazwami powyższych urzędów, to jednak obie z nich zostały wydane przez stosowne organy, a mianowicie: Prezydenta Miasta L. (z upoważnienia Prezydenta) i Wojewodę (także z jego upoważnienia), co jest zgodnie z obowiązującymi przepisami dopuszczalne. Z tych też względów oraz na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.