I FZ 502/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Stanik po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Bogusława Z. na zarządzenie przewodniczącego wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Bk 539/08 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi Bogusława Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 19 września 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2007 r. postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 19.11.2008 r., sygn. akt I SA/Bk 539/08, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wezwał Bogusława Z. do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, wpisu sądowego w kwocie 2000 zł stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) - zwanego dalej "rozporządzeniem", pod rygorem odrzucenia skargi. Od powyższego zarządzenia na podstawie art. 227 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "popsa" zażalenie złożył pełnomocnik skarżącego, żądając jego zmiany przez określenie wysokości wpisu zgodnie z § 2 ust 6 rozporządzenia na kwotę 200 zł. Zdaniem autora zażalenia w sprawie nie ma podstaw do pobrania wpisu stosunkowego, albowiem złożona skarga nie dotyczy należności pieniężnych. Strona kwestionuje jedynie sposób ustalenia przez organy podatkowe terminu powstania zobowiązania podatkowego. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje: Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw. W związku z taką jego oceną w pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że ustawodawca, regulując kwestię opłat sądowych, dokonał podziału kategorii spraw na takie, które podlegają wpisowi stosunkowemu oraz na te, które podlegają opłacie stałej. W myśl art. 231 popsa wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawa należny jest wpis stały. Jak słusznie wskazuje się w literaturze przedmiotu, dychotomiczny podział obu kategorii spraw, nie jest jednak podziałem prostym, gdyż użyte w przepisie sformułowanie "..w sprawach, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne..." jest wyrażeniem nieostrym i stanowi daleko idące uproszczenie. Przedmiotem zaskarżenia nie mogą być bowiem należności pieniężne, ale akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 popsa. Dlatego też bardziej trafne jest określenie "spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są należności jako spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną, bądź stwierdzające jej istnienie (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Zakamycze 2005 r., s. 231). Taką interpretację art. 231 popsa wspiera również treść art. § 1 rozporządzenia, gdzie ustawodawca wyraźnie wskazał, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. W świetle powyższych wywodów można skonstatować, że o rodzaju wpisu sądowego decyduje w zasadzie charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a dokładnie to, czy przedmiot skargi - a więc rozstrzygnięcie organu - wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi. Jeżeli tak jest, to w sprawie powinien zostać pobrany wpis stosunkowy. Natomiast, gdy skarga nie dotyczy aktu powiązanego z należnością pieniężną, należy pobrać wpis stały. Poglądy te, przy uwzględnieniu powołanych regulacji ustawowych i podstawowych, nie budzą większych wątpliwości. Nadal jednak otwarta pozostaje kwestia sposobu ustalania związku zaskarżonego aktu z należnością pieniężną, a właściwie ustalenie, kiedy akt obejmuje daną należność pieniężną. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguł określa wysokość) tę należność. W niniejszej sprawie w stosunku do strony wydano decyzję, w której za marzec 2007 r. określono wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, a za kwiecień 2007 r. postępowanie umorzono. Nie ma zatem wątpliwości, że w sprawie wydano akt, który konkretyzuje wysokość należności pieniężnej. W związku z tym, przyjmując kryterium podziału wpisów sądowych na stosunkowe i stałe jakim jest przedmiot zaskarżonego do sądu aktu, należy z całą mocą stwierdzić, że w sprawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego. Nie ma przy tym znaczenia, jaki element decyzji czy też pogląd wyrażony w jej uzasadnieniu kwestionuje podatnik. Skargę do Sądu administracyjnego wnosi się bowiem na dany akt administracyjny i charakter oraz ewentualnie wysokość wpisu determinuje przedmiot tego aktu (przedmiot orzekania organu). W świetle powyższy twierdzeń Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 popsa w zw. z art. 197 § 2 popsa orzekł jak w sentencji.