I OZ 474/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rektora Uniwersytetu Gdańskiego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 marca 2009 r., sygn. akt III SO/Gd 6/08 wymierzające Rektorowi Uniwersytetu Gdańskiego grzywnę w wysokości 1000 zł za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie A. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu Gdańskiego grzywny za nieprzekazanie Sądowi jej skargi na bezczynność tego organu w postępowaniu odwoławczym od decyzji Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. w przedmiocie wpisania na listę studentów. Do wniosku dołączyła kopię skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność z dnia 27 października 2007 r. oraz pismo Prorektora ds. Studenckich UG z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], w którym organ poinformował A. W. o sposobie załatwienia sprawy. W odpowiedzi na wniosek Rektor Uniwersytetu Gdańskiego wskazał, iż skarżąca w skardze z dnia [...] października 2007 r. wniosła o stwierdzenie bezczynności organu i zobowiązanie do wydania decyzji w przedmiocie wpisu na listę studentów. Pomimo braku podstaw do ponownego wpisania skarżącej na listę studentów, Prorektor, uwzględniając, że zaliczyła ona już III, IV i V semestr studiów przychylił się do wniosku skarżącej i w dniu [...] stycznia 2008 r., skierował do Prodziekana Wydziału [...] pismo z propozycją ponownego wpisania jej na listę studentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 3 marca 2009 r., sygn. akt III SO/Gd 6/08, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wymierzył organowi grzywnę w kwocie 1000 zł. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że z doręczonych przez wnioskodawczynię kopii dokumentów, jak również akt sprawy nie wynika jednoznacznie, w jakim dniu skierowana do Sądu skarga na bezczynność z dnia 27 października 2007 r. została doręczona organowi, jednak bezsporne jest, że doręczenie miało miejsce przed dniem [...] stycznia 2008 r., co znajduje potwierdzenie w treści pisma Prorektora UG ds. studenckich noszącego tę datę. W ocenie Sądu pierwszej instancji, analiza zgromadzonych w sprawie dokumentów prowadzi do konkluzji, że skarga na bezczynność wraz z odpowiedzią na skargę nie została przekazana do sądu mimo bezwzględnego obowiązku zakreślonego w art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca prawidłowo bowiem wniosła skargę "za pośrednictwem Rektora Uniwersytetu Gdańskiego" i obowiązkiem organu było przekazanie jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, gdyż ocena w zakresie merytorycznym tj. ustalenie czy w sprawie będącej przedmiotem skargi organ w istocie dopuścił się bezczynności należy do kognicji sądu administracyjnego. Organ administracji publicznej zastosował zaś nieuprawnioną w danej sytuacji faktycznej procedurę pozbawiającą rzeczowo właściwy sąd administracyjny możliwości rozważenia czy w prowadzonej sprawie faktycznie mamy do czynienia z bezczynnością organu. Sąd stwierdził ponadto, , że skierowanie do skarżącej pisma z dnia 16 stycznia 2008 r. będącego odpowiedzią na złożoną skargę na bezczynność, nie zwalniało organu z obowiązku przekazania skargi do sądu, a jak wynika z treści udzielonej przez organ odpowiedzi na wniosek o wymierzenie kary organ uznał, że w/w pismem rozstrzygnął sprawę wznowienia przez A. W. studiów. Rektor Uniwersytetu Gdańskiego wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie i zaskarżając je w całości wskazał, iż na podstawie akt sprawy nie można ustalić faktu wniesienia przez skarżącą skargi w okresie pomiędzy 27 października 2007 r., a 16 stycznia 2008 r. Tym samym brak było podstaw do wymierzenia grzywny. Rektor wyjaśnił, że na podstawie książki korespondencji ustalił, że w tym okresie nie wpłynęła skarga skarżącej z dnia 27 października 2007 r. W dniu 14 grudnia 2007 r. wpłynęło jedynie zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie na podstawie art. 37 kpa z dnia 6 lipca 2007 r. adresowane do Ministerstwa Edukacji Narodowej za pośrednictwem Rektora UG. Pismo Rektora z dnia [...] stycznia 2008 r. odnosiło się właśnie do treści tego zażalenia, a nie jak wskazuje na to Sąd pierwszej instancji , do treści skargi z dnia 27 października 2007 r. Odpis tejże skargi został bowiem doręczony Rektorowi przez skarżącą dopiero w dniu 24 września 2008 r. Ponadto, tę samą skargę Rektor otrzymał od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 27 października 2008 r. wraz z wezwaniem do merytorycznego ustosunkowania się do jej treści. Powyższe nie pozwala na przyjęcie , że zachodzą okoliczności wskazujące na nieprzekazanie skargi w terminie. Dodatkowo, w piśmie z dnia 23 marca 2009 r. Rektor Uniwersytetu Gdańskiego podniósł, iż przesłanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 27 października 2008 r. winno skutkować umorzeniem postępowania z wniosku A. M. o wymierzenie grzywny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Zatem powołane przepisy przewidują wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie takiej grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. W przedmiotowej sprawie na podstawie analizy akt sprawy, w tym również akt administracyjnych, nie można ustalić w sposób nie budzący wątpliwości daty doręczenia skargi organowi. Również skarżąca składając wniosek o wymierzenie grzywny złożyła jedynie kopię skargi z dnia 27 października 2007 r., jednakże nie przedstawiła żadnego dowodu, kiedy trafiła ona do organu. Trafnie również podniesiono w zażaleniu, iż z pisma Prorektora Uniwersytetu Gdańskiego z dnia [...] stycznia 2008 r. nie można wywnioskować, iż jest ono odpowiedzią na w/w skargę, w treści tego pisma wyraźnie bowiem wskazano, iż dotyczy ono zażalenia skarżącej na niezałatwienie w terminie odwołania od decyzji Dziekana [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. W świetle powyższego, biorąc pod uwagę, iż przesłanką wymierzenia grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest stwierdzenie uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, wskazać należy, iż bez dokładnego ustalenia daty doręczenia organowi skargi A. W., niemożliwe jest ustalenie terminu w jakim organ ten powinien wypełnić obowiązek określony w art. 54 § 2 powołanej ustawy, a tym samym nie można jednoznacznie stwierdzić, czy zachodzą przesłanki do wymierzenia grzywny. Tym samym postanowienie Sądu z dnia 3 marca 2009 r. należy uznać za przedwczesne. Sąd powinien bowiem w pierwszej kolejności ustalić datę doręczenia skargi Rektorowi Uniwersytetu Gdańskiego. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu