VI SA/Wa 2350/08

PostanowienieWSA w Warszawie2009-03-04

Skład orzekający: Piotr Borowiecki, Małgorzata Grzelak, Danuta Szydłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej stwierdzającą wygaśnięcie decyzji określającej warunki świadczenia usługi telekomunikacyjnej, gdy decyzja, której wygaśnięcie stwierdzono, podlega kognicji sądu powszechnego (Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów)?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na decyzję Prezesa UKE stwierdzającą wygaśnięcie decyzji określającej warunki świadczenia usługi telekomunikacyjnej, jeśli pierwotna decyzja podlega kognicji sądu powszechnego (Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów). Właściwość rzeczową sądu należy oceniać przez pryzmat przepisu materialnoprawnego wyznaczającego przedmiotowy zakres sprawy, a nie trybu, w jakim wydano decyzję stwierdzającą wygaśnięcie. Błędne pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie tworzy podstawy do rozpoznania sprawy, która nie należy do właściwości tego sądu.
Stan faktyczny
T. S.A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej stwierdzającą wygaśnięcie wcześniejszej decyzji określającej warunki świadczenia usługi WLR. Decyzja o wygaśnięciu została wydana z urzędu na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a., ponieważ organ uznał pierwotną decyzję za bezprzedmiotową i stwierdził, że ustały przyczyny jej wydania. T. S.A. zarzuciła naruszenie przepisów k.p.a. i brak podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2009 r. sprawy ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] września 2008 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie zmiany umowy o połączeniu sieci postanawia: odrzucić skargę Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez T. S.A. jest decyzja Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] września 2008r. znak [...] utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2008r. znak [...], która stwierdza wygaśnięcie z dniem [...] lipca 2008r. decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] czerwca 2008r. znak [...] określającej warunki świadczenia usługi WLR przez T. SA na rzecz P. sp. z o.o. Z akt sprawy wynika, że decyzja z dnia [...] czerwca 2008r. znak [...] została wydana z urzędu na podstawie art. 29 w zw. z art. 30 i art. 17 ustawy Prawo Telekomunikacyjne (Pt) na okres 6 miesięcy, w związku z wstrzymaniem przez Sąd Apelacyjny w W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008r. wykonania decyzji Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2006r. znak [...] określającej warunki świadczenia usługi WLR przez T. S.A. na rzecz P. wydanym w toku postępowania odwoławczego (apelacyjnego) od wyroku Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] grudnia 2007r. sygn. akt [...] uchylającego ww. decyzję Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2006r. Postępowanie odwoławcze przed Sądem Ochrony Konkurencji i Konsumentów od decyzji z dnia [...] czerwca 2008r. [...] jest w toku. W rozpatrywanym aktualnie postępowaniu administracyjnym pismem z dnia 16 lipca 2008r. Prezes UKE zawiadomił T. S.A. oraz P. o wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...] czerwca 2008r znak [...]. W dniu [...] lipca 2008r. Prezes UKE wydał dwie decyzje: 1) decyzję nr [...] na podstawie art. 28 ust.1 Pt określającą warunki świadczenia usługi WLR przez T. na rzecz P. Jest to decyzja wydana na wniosek P. z dnia [...] maja 2008r. o wydanie decyzji zastępującej umowę WLR. W uzasadnieniu tej decyzji organ twierdził, że strony nie zakończyły negocjacji w ustalonym decyzją z dnia [...] maja 2008r. terminie a zatem wniosek P. o wydanie przedmiotowej decyzji był uzasadniony oraz 2) decyzję zaskarżoną w niniejszym postępowaniu sądowym. W ocenie organu zaistniały przesłanki wygaśnięcia decyzji z dnia [...] czerwca 2008r. określone w art. 162 §1 pkt 1 k.p.a., gdyż decyzja z dnia [...] czerwca 2008r jest zdaniem organu bezprzedmiotowa. Organ podniósł, że decyzja z dnia [...] czerwca 2008r. została wydana w trybie nagłym na podstawie art. 29 Pt natomiast przesłanką wydania tej decyzji była koniczność zapewnienia ochrony użytkownikom końcowym. W przeciwnym razie, w ocenie organu, abonenci P. zostaliby pozbawieni możliwości korzystania z usług telefonicznych ze względu na możliwość zaprzestania przez T. świadczenia usługi WLR na rzecz P., co należy wiązać z prowadzonym postępowaniem sądowym przed sądem powszechnym w sprawie decyzji z [...] grudnia 2006r. i wstrzymaniem przez sąd apelacyjny wykonania tejże zaskarżonej decyzji. Nadto, podkreślił organ, wydanie przedmiotowej decyzji było podyktowane koniecznością zapewnienia skutecznej konkurencji na rynku świadczenia usług telekomunikacyjnych. Organ stwierdził także, iż na dzień wydania niniejszej decyzji tj [...] lipca 2008r. ustały przyczyny wydania decyzji z dnia [...] czerwca 2008r. wobec utraty przez nią swoich podstaw. Zdaniem organu, cel decyzji z [...] czerwca 2008r. został osiągnięty. Również przesłanki dla jej wydania odpadły, gdyż wydana w tym samym dniu tj. [...] lipca 2008r. decyzja z wniosku P. powoduje, iż doszło do zmiany stosunków faktycznych leżących u podstawy wydania decyzji z [...] czerwca 2008r. Odpada bowiem, zdaniem organu, cel dla którego została wydana decyzja z [...] czerwca 2008r. a mianowicie określona w art. 29 Pt potrzeba ochrony interesów użytkowników końcowych i zapewnienia skutecznej konkurencji. W ocenie organu, za stwierdzeniem wygaśnięcia decyzji z dnia [...] czerwca 2008r. przemawiają względy celowościowe a pozostawienie w obrocie prawnym decyzji bezprzedmiotowej pozostaje w kolizji z interesem społecznym ponieważ decyzja bezprzedmiotowa nie może stanowić narzędzia realizowania zadań nałożonych przez prawo na organy administracyjne. Zdaniem organu, decyzja z dnia [...] czerwca 2008r. pozostawiona w obrocie może stwarzać pozory istnienia określonych uprawnień czy obowiązków, godząc w pewność obrotu prawnego. Organ nie podzielił przy tym argumentacji skarżącej zawartej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, że przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji powinny zaistnieć najpóźniej w dacie umieszczonej na zawiadomieniu o wszczęciu postępowania gdyż dopiero wszczęcie przedmiotowego postępowania umożliwia zbieranie dowodów. Nadto, w ocenie organu, do wszczęcia postępowania z urzędu jak miało to miejsce w rozpatrywanej sprawie wystarczy, że organ dysponuje informacjami o takim stanie faktycznym, który w świetle prawa materialnego upoważnia do uregulowania sytuacji poprzez podjecie określonej decyzji. Odnosząc się natomiast do zarzutu T., że Prezes UKE utracił uprawnienie w zakresie kształtowania treści oraz bytu prawnego wydanej przez siebie decyzji z dnia [...] czerwca 2008r. z uwagi będące w toku przed SOKiK postępowanie odwoławcze od tej decyzji organ stwierdził, iż niniejsza decyzja nie jest decyzja kształtującą treść lub byt prawny decyzji z [...] czerwca 2008r., gdyż wygaśniecie decyzji następuje z mocy prawa zaś rolą aktu deklaratoryjnego jest jedynie stwierdzenie, że taki skutek nastąpił. W skardze na decyzję z dnia [..] września 2008r. znak [...] T. S.A. zarzuciła organowi wydanie decyzji z naruszeniem art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a w związku z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a które polegało na stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji, która nie stała się bezprzedmiotowa oraz od której zostało złożone odwołanie do SOKiK i postępowanie przed sądem powszechnym się nie zakończyło. Strona ponowiła argumenty z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy a organ podtrzymał w tym zakresie swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości zarówno materialnych jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji. Dla wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Zgodnie z art. 206 ust.1 ustawy Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004r. nr 171 poz.1800 ze zm.) postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie kodeksu postępowania administracyjnego ze zmianami wynikającymi z tej ustawy. Wyjątki wymienione są w art. 206 ust.2 Pt. Decyzje Prezesa UKE z wyjątkiem decyzji wymienionych w art. 206 ust.2 są weryfikowane w postępowaniu administracyjnym na zasadach określonych w kodeksie postępowania administracyjnego a następnie mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Innymi słowy przepis art. 206 ust.2 Pt stanowi wyłom od zasady badania legalności decyzji przez sądy administracyjne, bowiem w sprawach tam wymienionych odwołanie przysługuje do sądu powszechnego (Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów). Niewątpliwie decyzja z dnia [...] czerwca 2008r. znak [...] określająca warunki świadczenia usługi WLR przez T. S.A. na rzecz P. jest decyzją o jakiej mowa w art. 206 ust.2 Pt a więc jej kontrola podlega kognicji sądu powszechnego. Uwzględniając powyższe w niniejszej sprawie kluczowym było ustalenie, który sąd powszechny czy administracyjny jest właściwy do oceny legalności decyzji podjętej w trybie nadzwyczajnym wobec decyzji z dnia [...] czerwca 2008r. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę wydanie przez Prezesa UKE decyzji w oparciu o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego regulujące wygaśnięcie decyzji (art. 162 k.p.a) nie ma wpływu na właściwość rzeczową sądu, którą należy oceniać przez pryzmat przepisu materialnoprawnego wyznaczającego przedmiotowy zakres sprawy, której dotyczy, zaś decyzje podejmowane w trybach nadzwyczajnych z istoty swej muszą się odnosić do przedmiotu sprawy rozstrzygniętej decyzją ostateczną. Tak więc skoro decyzja ostateczna z dnia [...] czerwca 2008r. znak [...] podlega kognicji sądu powszechnego (toczy się zresztą postępowanie przed Sądem Ochrony Konkurencji i Konsumentów w przedmiocie odwołania od tejże decyzji) w związku z tym zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja podjęta w trybie nadzwyczajnym wobec decyzji z [...] czerwca 2008r. również podlega kognicji sądu powszechnego – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W rozpoznawanej sprawie Prezes UKE pouczył strony o możliwości wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] września 2008r. znak [...] do tutejszego Sądu. W myśl art. 112 k.p.a błędne pouczenie w decyzji co do prawa wniesienia odwołania, albo powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Niemniej przepis ten nie stwarza podstawy do rozpoznania skargi w sprawie, która nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę na decyzję Prezesa UKE z dnia [...] września 2008r. znak [...].

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło