II GZ 80/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Rafał Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Fundacji na Rzecz Edukacji, Profilaktyki i Terapii Uzależnień "D." w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 5 marca 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 3122/08 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Fundacji na Rzecz Edukacji, Profilaktyki i Terapii Uzależnień "D." w K. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podlegającej zwrotowi z tytułu wykorzystania części dotacji niezgodnie z przeznaczeniem postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 5 marca 2009 roku, sygn. akt V SA/Wa 3122/08 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Fundacji na Rzecz Edukacji, Profilaktyki i Terapii Uzależnień "D." w K. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] września 2008 roku, nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podlegającej zwrotowi z tytułu wykorzystania części dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji stwierdził, iż skarżąca w zawartym w skardze wniosku nie wykazała, aby w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane bowiem przez skarżącą okoliczności nie odnoszą się do żadnych konkretnych informacji finansowych dotyczących prowadzonej przez nią działalności a to przecież ewentualną utratą zdolności finansowej i związanym z tym brakiem możliwości realizowania zadań statutowych umotywowany był wniosek. Na to postanowienie Fundacja na Rzecz Edukacji, Profilaktyki i Terapii Uzależnień "D." w K. wniosła zażalenie podnosząc, iż jej aktualna sytuacja finansowa uniemożliwia zwrot żądanej kwoty a niewstrzymanie przez sąd wykonania przedmiotowej decyzji zagrozi egzystencji całej fundacji. Dodała, że w rok 2007 fundacja wkroczyła ze znacznymi stratami i nie zostały one wyrównane do chwili obecnej, co było związane między innymi ze zwrotem części dotacji z Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na wydawanie miesięcznika "N. Z.". Ponadto nastąpiło znaczne opóźnienie w rozstrzygnięciu konkursu na dofinansowanie wydawania miesięcznika w roku 2007, co spowodowało, że skarżąca z własnych środków zmuszona była pokryć koszty wydania 4 numerów miesięcznika oraz przedwcześnie i bezpodstawnie rozwiązano umowę dotacyjną, co spowodowało kolejne straty finansowe. Składając w załączeniu do zażalenia rachunek i bilans wyników za 2008 rok podkreśliła, że istnieje duże prawdopodobieństwo, że sąd administracyjny orzeknie zgodnie ze skargą, a tym samym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadniony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a - jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje także, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku wskazanych wyżej przesłanek. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, str. 162) W przypadku przesłanki dotyczącej wyrządzenia znacznej szkody chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W przedmiotowej sprawie okoliczności podniesione przez skarżącą nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rodzaj obowiązku tj. zwrot części dotacji w kwocie 28 347,12 zł nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje możliwość zwrotu wpłaconej kwoty. Powyższej oceny nie zmienia też argument ewentualnej utraty płynności finansowej skarżącej. Z załączonego rachunku wyników wynika jednoznacznie, iż fundacja posiada "inne przychody określone statutem" w kwocie znacznie przewyższającej wysokość tej części dotacji, którą na mocy decyzji organu administracyjnego należy zwrócić. Fakt, że w danym momencie bilans jest ujemny nie oznacza, iż skarżąca, która posiada inne przychody, po zwrocie dotacji, pozbawiona będzie możliwości prowadzenia działalności. Dodać także należy, iż zawieszenie wydawania magazynu, co może być ewentualną konsekwencją zwrotu dotacji i niemożności uzyskania nowych dotacji w okresie trzech lat, nie można także, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać jako spełnienie drugiej przesłanki tj.: spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, prowadzących do zagrożenia egzystencji skarżącej fundacji. Po pierwsze zawieszenie wydawania magazynu jest okolicznością przejściową, która w przyszłości może ulec zmianie - wydawanie magazynu zawsze można wznowić, po drugie jak wynika z załączonego do akt sprawy odpisu Krajowego Rejestru Sądowego skarżąca realizuje także inne cele mi. in.: promocję zdrowia psychicznego i trzeźwości, leczenie osób uzależnionych i współuzależnionych czy zapobieganie wykluczeniu społecznemu i zawodowemu osób uzależnionych i ich rodzin, które to cele mogą być nadal przez skarżącą realizowane, również dzięki innym przychodom, określonym w statucie. Trafnie, więc Sąd I instancji uznał, że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. i w konsekwencji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.