II OZ 568/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 kwietnia 2009 r. sygn. akt III SA/Łd 79/09 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T.Z. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił T.Z. przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z dnia [...] listopada 2008r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej. We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej podał, że w dniu 24 grudnia 2008 r., który był ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi, starał się nadać przesyłkę pocztową w całodobowej placówce pocztowej Poczty Polskiej Łódź 40. W tym dniu placówka ta była jednak czynna tylko do godziny 16.00, co uniemożliwiło nadanie skargi w tym dniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu, podnosząc, że skarga została sporządzona dopiero w dniu 30 grudnia 2008 r., podczas gdy już dzień 29 grudnia 2008 r. był normalnym dniem roboczym, w którym można było wysłać skargę. Z zestawienia dat wynika, iż pełnomocnik nie mógł wysłać w dniu 24 grudnia 2008 r. skargi, która została sporządzona dopiero 30 grudnia 2008 r. W ocenie Sądu pierwszej instancji pełnomocnik skarżącej nie wskazał zatem żadnych okoliczności, które w sposób obiektywny uzasadniałyby przywrócenie terminu do złożenia skargi. Na powyższe postanowienie T.Z. złożyła zażalenie podnosząc, że skoro pierwotny tekst skargi opatrzony datą 24 grudnia 2008r. nie mógł być nadany w tymże dniu, to przy redagowaniu tekstu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu opatrzono go już datą bieżącą czyli 30 grudnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zachowany został termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, co umożliwia merytoryczne rozpoznanie tego wniosku. Pozostaje natomiast do wyjaśnienia kwestia, czy okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu dostatecznie uprawdopodobniają brak zawinienia strony w uchybieniu terminu. Należy podzielić zarzut zażalenia, że w kwestii opatrzenia taką a nie inną datą skargi kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, nie można wyciągać wniosków, że skarżąca nie usiłowała złożyć skargi w dniu 24 grudnia 2008 roku. Jednocześnie jednak zarzut ten nie może mieć żadnego wpływu na rozstrzygniecie, bowiem kluczowe w tej sprawie jest, że skarga została nadana dopiero w dniu 31 grudnia 2008 roku, podczas gdy pierwszym pracującym dniem, w którym istniała możliwość jej nadania był dzień 29 grudnia 2008 roku. Należy mieć na uwadze, że wymóg "uprawdopodobnienia" braku winy w uchybieniu terminu, w rozumieniu art. 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest tożsamy z wymogiem udowodnienia wszystkich okoliczności faktycznych przemawiających za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Jednocześnie jednak nie może ulegać wątpliwości, że strona składająca wniosek o przywrócenie terminu zobowiązana jest do wykazania, że dopełniła należytej staranności by dokonać czynności w terminie. Opisane wyżej okoliczności świadczą niewątpliwie o zaniedbaniu ze strony pełnomocnika skarżącej. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. Tymczasem pełnomocnik strony skarżącej takiej staranności nie dochował, a zatem na całkowitą aprobatę zasługuje stanowisko Sądu I instancji zaprezentowane w postanowieniu będącym przedmiotem zażalenia. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowania przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.