II OZ 625/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 maja 2009 r., II SA/Po 77/09 wzywające B. D. i A. S. działających w ramach Spółki cywilnej [...] do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi B. D. i A. S. działających w ramach Spółki cywilnej [...] na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] grudnia 2008 r., Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w związku z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej "ppsa", stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), zwanego dalej "rozporządzeniem", zarządzeniem z dnia 13 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Po 77/09, wezwał B. D. i A. S. do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi B. D. i A. S. działających w ramach Spółki cywilnej [...] na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] grudnia 2008 r. w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zamiaru wykonania robót budowlanych. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła A. S. podnosząc, że Sąd nie rozstrzygnął jeszcze kwestii dotyczącej sprzeciwu B. D. wniesionego od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 kwietnia 2009 r. odmawiającego przyznania B. D. prawa pomocy, a zdaniem A. S. przyznanie B. D. prawa pomocy i zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia wpisu spowoduje, że i A. S. nie będzie musiała wpisu tego ponosić skoro skarżące zostały wezwane solidarnie do jego uiszczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 214 § 1 ppsa zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, § 2 tego artykułu stanowi natomiast, że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wpis w niniejszej sprawie został ustalony, przez Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zobowiązanie A. S. przez Sąd I instancji do uiszczenia wpisu od skargi jest słuszne i zgodne z prawem. Stosownie bowiem do § 2 ust. 3 pkt 1 powyższego rozporządzenia wpis stały wynosi 500 zł w sprawach skarg z zakresu budownictwa i architektury, zaś skarga w sprawie niniejszej bezsprzecznie jest skargą złożoną w sprawie z zakresu budownictwa i architektury. Zarzut skarżącej, że przyznanie B. D. prawa pomocy i zwolnienie jej z ponoszenia kosztów sądowych skutkować powinno nie wzywaniem A. S. do uiszczenia opłat sądowych, uznać należy za nieuzasadniony. Sąd I instancji wezwał bowiem A. S. do uiszczenia wpisu sądowego, a jej nie zostało przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem niezależnie od B. D. jest ona zobowiązana uiszczać koszty postępowania sądowoadministracyjnego na zasadach ogólnych. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 oraz 198 ppsa.