II SA/Bk 506/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 06 listopada 2007 r. sprawy ze skargi M. Sz. i S. Sz. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Decyzją z dn. {...].05.2007r. o nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. oraz art. 48 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dn. 02.07.1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. nr 156, poz. 1118 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A., nakazującą M. i S. Sz. rozbiórkę samowolnie wybudowanego domku letniskowego na działce o nr ewidencyjnym [...] w miejscowości K. gm. N.. Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco: Z wniosku Dyrektora W. Parku Narodowego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w A. wszczął postępowanie w sprawie samowolnie wzniesionego domku letniskowego usytuowanego na działce o nr [...] położonej we wsi K., należącej do M. J. i S. Sz. W trakcie oględzin organ I instancji ustalił, że domek letniskowy ma wymiary 8,40 x 5,12 m, jest konstrukcji drewnianej z dachem dwuspadowym pokrytym papą. Ściany zewnętrzne obiektu zostały obite płytami OSB, a wewnętrzne – deskami nakorkowymi. Konstrukcję budynku tworzą słupki stalowe oparte ujściowo na bloczkach betonowych, częściowo na gruncie. Do drzwi wejściowych prowadzą schodki drewniane, częściowo zadaszone. Wewnątrz obiektu został wykończony i jest użytkowany. Właściciel nieruchomości nie okazał dokumentów na okoliczność legalności budowy. Stwierdził natomiast, że nie jest to obiekt budowlany, gdyż został zrobiony z dwóch przyczep, które zostały złączone na czas postoju, zaś zdemontowane zostały koła przyczep w celu uniknięcia ich kradzieży. Postanowieniem z dnia [...] .11.2006r. PINB w A. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych i nałożył na P. Sz. (w celu legalizacji budowy) obowiązek przedłożenia, do [...] .01.2007r., określonych dokumentów celem legalizacji budynku. Z uwagi na okoliczność, że P. Sz. nie wykonali w/w postanowienia, to została orzeczona rozbiórka obiektu. Organy I i II instancji nie dały wiary twierdzeniom inwestora, iż dwie przyczepy kempingowe nie mogą być kwalifikowane jako obiekt budowlany. Oprócz wyglądu zewnętrznego, wskazującego na postarzenie domku letniskowego, to w jego wnętrzu urządzono też pokój i łazienkę. Organ wyjaśnił, że był zobligowany do zastosowania w tej sytuacji przepisu art. 48 ust. 4 Prawa Budowlanego, nakazując rozbiórkę obiektu. Zarówno w odwołaniu jak i w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, M. i S. Sz. twierdzili, że decyzja jest niezgodna z prawem. W ocenie Skarżących, nie jest prawdą, że wybudowali domek letniskowy, gdyż są to dwie przyczepy posiadające numery rejestracyjne i dopuszczone do ruchu drogowego, co świadczy o tym, że nie są obiektami budowlanymi. Pozbawienie przyczep kół i osi było podyktowane zabezpieczeniami przed kradzieżą. Natomiast wyposażenie w schodki, kuchnię i sanitariat można spotkać (zdaniem skarżących) w każdej przyczepie, co nie oznacza, że są to obiekty budowlane. Skarżący wnosi o "sprawiedliwy wyrok" uważając, iż organy budowlane działały pod presją Dyrektora W. Parku Narodowego. W odpowiedzi na skargę, P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Skarżący błędnie wywodzą, że dwie połączone ze sobą przyczepy kempingowe, posadowione na działce, przystosowane do zamieszkiwania i użytkowane w tym celu, nie są obiektem budowlanym. Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 "b" ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. nr 156, poz. 1118 ze zm.) obiektem budowlanym jest "budowla stanowiąca całość techniczno- użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami". Pojęcie "budowla" nie oznacza, że ma to być budynek wzniesiony od podstaw i trwale związany z gruntem. Jest to każdy inny obiekt wolnostojący, służący m.in. do sezonowego zamieszkiwania i użytkowany jako domek letniskowy. Taki charakter posiada obiekt budowlany skarżących, utworzony z dwóch przyczep kempingowych i jego posadowienie (czy budowa) wymagało uzyskania pozwolenia na budowę (art. 28 Prawa budowlanego). Jeżeli, jak twierdzi skarżący, przyczepy są dopuszczone do ruchu drogowego, lecz są przechowywane na działce bez kół (przed kradzieżą), a niewątpliwie służą dla celów mieszkalnych, to gdyby uznać je nawet za obiekty tymczasowe (art. 3 ust. 5 Prawa budowlanego) to również wymagają one pozwolenia na budowę, albowiem nie są to obiekty tymczasowe służące realizacji robót budowlanych (te wymagają jedynie zgłoszenia budowlanego – art. 29 ust. 24 w/w ustawy). Słusznie zatem uznały organy, że Skarżący powinien legitymować się stosowną decyzją o pozwoleniu na budowę, aby można było uznać postawiony obiekt (można go nazwać domkiem letniskowym lub obiektem o takim charakterze) za legalny. Sąd podziela stanowisko zawarte w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wypowiadał się na temat konieczności uzyskania pozwolenia na budowę (bądź zgłoszenia) na postawienie kontenerów w celach mieszkalnych lub w celu prowadzenia działalności gospodarczej w takich kontenerach, bo w przeciwnym razie obiekty takie stanowią samowolę budowlaną (m.in. wyroki NSA z 14.04.2004r. sygn. OSK 104/04 publ. ONSA i USA 2004/1/27; wyrok NSA SA/Bk 1672/97 z dn. 17.03.1999r. publ. ONSA 2000/1/38). Analogicznie należy potraktować obiekt posadowiony na działce Skarżących, gdzie chodzi wprawdzie o przyczepy (nie kontenery), lecz służące temu samemu celowi mieszkalnemu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w A. umożliwił Skarżącym legalizację popełnionej samowoli budowlanej poprzez nałożenie określonych obowiązków postanowieniem z dnia [...].11.2006r., co jest obecnie możliwe w świetle art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego. Skarżący nie wypełnili nałożonych postanowieniem obowiązków, wdając się w polemikę z organem (pismo z dn. 22.01.2007r.) wywodząc, że przyczepy nie podlegają prawu budowlanemu, bo są pojazdami drogowymi. Charakter pojazdów drogowych owe przyczepy utraciły, niestety, po dostosowaniu ich do celów mieszkalno- letniskowych w konkretnym miejscu i stanowisko organów budowlanych jest, w ocenie Sądu, logiczne oraz znajdujące oparcie w przepisach praw budowlanego. Sąd nie ma wątpliwości, iż takie działanie Skarżących miało na celu obejście przepisów prawa budowlanego. Przy braku wykonania, przez Skarżących, obowiązków zawartych w postanowieniu z dnia [...].11.2006r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w A. był zobligowany (jak słusznie zauważa organ odwoławczy) wydać decyzję o rozbiórce samowolnie wybudowanego obiektu letniskowego. Pojęcie "samowolnie wybudowane" jest, w niniejszym przypadku, tożsame z dostarczeniem przyczep i ich postawieniem na gruncie po zdjęciu kół oraz z wykonaniem niezbędnych robót budowlanych, przystosowujących te przyczepy do zamieszkiwania. Dlatego tez, zastosowanie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, było jak najbardziej uzasadnione. Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dn. 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).