I FZ 148/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Juliusz Antosik po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 107/09 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej przez W. B. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 25 listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 23 marca 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 107/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił W. B. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 25 listopada 2008 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych i podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień, czerwiec, lipiec i październik 2004 r. Sąd wskazał, że skarżąca w złożonej skardze wystąpiła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż realizacja zobowiązań wynikających z zaskarżonej decyzji spowoduje, że zostanie pozbawiona jakichkolwiek środków finansowych, co uniemożliwi zaspokajanie podstawowych potrzeb bytowych. Sąd analizując wniosek strony doszedł do przekonania, że strona skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazał, że z uwagi na to, że skarżąca osiąga dochody z tytułu emerytury, ewentualne wdrożenie egzekucji może skutkować potrąceniem tylko w części. Strona wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. W jego uzasadnieniu podniosła, że jej obecna sytuacja życiowa i materialna jest na tyle trudna, że przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego skutkować będzie pozbawieniem jej jakichkolwiek środków do życia. Na poparcie powyższej argumentacji skarżąca przedstawiła szereg dokumentów. Ponadto oświadczyła, że podnoszone przez nią argumenty uwzględnił Naczelnik Urzędu Skarbowego W., który postanowieniem z dnia 16 stycznia 2008 r. wstrzymał wykonanie decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jako takie jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanek. Istotne jest zatem, aby strona należycie uzasadniła swój wniosek, poprzez wykazanie przesłanek unormowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona skarżąca w złożonym przez siebie, na etapie skargi, wniosku wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować pozbawieniem jej środków do życia i nie pozwoli na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Wskazać jednak należy, że trudna sytuacja finansowa strony, nie może sama w sobie świadczyć o spełnieniu przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż mechanizmy zawarte w przepisach egzekucyjnych zapewniają dłużnikowi minimum egzystencji, a skutki decyzji dotyczących - jak w niniejszej sprawie - określonej sumy pieniężnej, są z natury rzeczy odwracalne (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1641/08, nie publ.). Tym samym za zasadne należy uznać stanowisko Sądu I instancji, że ewentualne wdrożenie przez organ skarbowy egzekucji należności określonych zaskarżoną decyzją skutkować może potrąceniem emerytury tylko w części. Powyższej konstatacji co do zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia nie mogą zmienić dokumenty przedstawione na etapie zażalenia. Ponieważ Sąd I instancji nie miał możliwości odniesienia się do nich, nie stanowią one wystarczającej podstawy do uchylenia postanowienia. Wskazać jednocześnie skarżącej należy, że postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (art. 61 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Podkreślić przy tym trzeba, iż w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ustawy oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji