I FSK 1745/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Juliusz Antosik po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. K.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 117/09 oraz zawartego w niej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez J. K. M. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 5 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 9 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 117/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę J. K.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 5 grudnia 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2004 r. J.K.M. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której wniósł o "uchylenie w całości zaskarżonej decyzji" oraz "zasądzenie na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Artykuł 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwany "p.p.s.a.") wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, którym powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Po pierwsze, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 oraz w art. 47 p.p.s.a., po drugie powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać m.in. "...wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany". Wymaga podkreślenia, że o ile niespełnienie wymagań stawianym pismom procesowym, stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., to niespełnienie wymagań szczególnych, przewidzianych tylko dla skargi kasacyjnej wymienionych enumeratywnie w art. 176 p.p.s.a. stanowi brak materialny niepodlegający sanacji. Skoro więc w niniejszej sprawie autor skargi kasacyjnej sformułował, wbrew treści art. 176 p.p.s.a., jedynie wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji, a nie zaskarżonego orzeczenia, to tego rodzaju skarga kasacyjna, pozbawiona jednego ze swych podstawowych elementów konstrukcyjnych, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 p.p.s.a. Oznacza to również, że rozpoznanie zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za bezprzedmiotowe, stąd też postępowanie sądowe w tej części podlega umorzeniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178, jak również art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.