VII SA/Wa 2012/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2009 r. sprawy ze skargi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej F. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawierania umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej skargę oddala Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...], działając na podstawie art. 154 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210 poz. 2135 ze zm.), zwanej dalej ustawą o świadczeniach, oddalił odwołanie wniesione przez Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej F. dotyczące rozstrzygnięcia konkursu ofert w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju pomoc doraźna i transport sanitarny w zakresie: świadczenia udzielane przez zespół ratownictwa medycznego podstawowy. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że do konkursu przystąpiło dwóch oferentów: NZOZ F. oraz Wojewódzka Stacja Pogotowia Ratunkowego w [...]. W wyniku przeprowadzonej części niejawnej, zgodnie z art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach, komisja konkursowa - w oparciu o zarządzenie Prezesa NFZ z dnia 27 września 2007 r. nr 71/2007/DSOZ w sprawie określania kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej - w wyniku przyjęcia preferencji oceny punktowej oferty, wybrała ofertę Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w [...]. Ocena została wygenerowana przez system informatyczny, zgodnie z treścią załącznika nr 1 do w/w zarządzenia, w oparciu o odpowiedzi udzielone w ankiecie przez oferenta. Nadto organ wyjaśnił, iż podstawą dokonanej oceny, a w konsekwencji wyboru oferty, były odpowiedzi na pytania zawarte w ankiecie wchodzącej w skład formularza ofertowego, a podmioty biorące udział w konkursie były oceniane według takich samych kryteriów: jakości, kompleksowości, ciągłości i ceny. Wskazał, że kryterium ceny jest jednym z kilku kryteriów decydujących o ocenie końcowej uczestników postępowania. W niniejszej sprawie liczba punktów otrzymana przez NZOZ [...] w zakresie kryterium ceny była niższa, niż uzyskana z tego tytułu przez drugiego oferenta. W pozostałych kryteriach obaj oferenci otrzymali taką samą ilość punktów. Organ nie zgodził się z zarzutem zawartym w odwołaniu, że w toku postępowania konkursowego nie zostały w sposób jasny i czytelny określone zasady oceny ofert w zakresie zapewnienia przez oferenta lekarzy ze specjalnością ratownictwa medycznego. Stwierdził, iż zgodnie z załącznikiem nr 3 do zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 9 października 2007 r. nr 82/2007/DSM w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju pomoc doraźna i transport sanitarny – ratownictwo medyczne, wykazanie w ofercie lekarza posiadającego tytuł specjalisty lub specjalizującego się w dziedzinie medycyny ratunkowej nie jest warunkiem koniecznym w przypadku zespołów ratownictwa medycznego podstawowego. Organ wskazał także, iż zgodnie z § 8 ust. 3 zarządzenia Prezesa NFZ nr 82/2007/DSM, świadczeniodawca udzielający świadczeń ratownictwa medycznego objętych warunkami umowy zapewnia dobową gotowość do udzielania świadczeń, utrzymując w stałej dyspozycji przez całą dobę środki transportu sanitarnego wraz z niezbędnymi elementami wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną, kompletny zestaw leków i wyrobów medycznych oraz obsadę kadrową, zgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku nr 3 do w/w zarządzenia. Od powyższej decyzji wniósł odwołanie Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej F., zarzucając naruszenie przepisów prawa dotyczących zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych. W ocenie strony odwołującej się, pisemna informacja udzielona przez organ, dotycząca zasad przyznawania punktów z tytułu zapewnienia przez oferenta lekarzy ze specjalnością ratownictwa medycznego, może być różnie interpretowana, gdyż nie wynika z niej, czy oferent powinien zapewnić udział więcej niż jednego lekarza ze specjalnością ratownictwa medycznego na karetkę. Skarżący podniósł, iż występuje istotna różnica w zakresie możliwości negocjacji ceny, gdy w ofercie gwarantuje się udzielanie świadczeń zdrowotnych przez lekarzy ze specjalnością ratownictwa medycznego przez całą dobę, tzn. więcej niż jednego na karetkę pogotowia, gdyż okoliczność ta prowadzi do znacznego podwyższenia kosztów udzielania świadczeń zdrowotnych. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] października 2008 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., po rozpoznaniu odwołania Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ stwierdził, że postępowanie w niniejszej sprawie przeprowadzono z zachowaniem przepisów prawa. W ocenie organu odwoławczego, nie został naruszony art. 148 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach, z którego wynika, że porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją oraz liczby i ceny oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów. Organ uznał za nieuzasadniony zarzut naruszenia art. 134 ust. 1 w/w ustawy przez przeprowadzenie postępowania z pominięciem zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz z pominięciem zasad uczciwej konkurencji. Stwierdził, że wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem udostępnione zostały oferentom na takich samych zasadach. Zdaniem organu, przystępując do postępowania strony mogły zapoznać się z warunkami wymaganymi od świadczeniodawców oraz kryteriami oceny ofert, które były jednakowe dla wszystkich podmiotów biorących w nim udział. Za niezasadny organ uznał także zarzut dotyczący braku czytelnych zasad oceny ofert w zakresie dotyczącym przyznawania punktów z tytułu zapewnienia przez oferenta lekarzy ze specjalnością medycyny ratunkowej. Wskazał, iż oferty ocenione zostały prawidłowo według tych samych kryteriów, w oparciu o zarządzenie Prezesa NFZ z dnia 27 września 2007 r. nr 71/2007/DSOZ, a wątpliwości w powyższym zakresie zostały wyjaśnione przez organ pierwszej instancji pismem z dnia 21 lipca 2008 r. znak [...]. Organ zauważył, że obydwaj oferenci prawidłowo otrzymali maksymalną liczbę punktów za udzielenie twierdzącej odpowiedzi na pytanie ankiety: "Czy w skład oferowanych zespołów ratownictwa medycznego wchodzi lekarz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizujący się w dziedzinie medycyny ratunkowej?". Ponadto, w ocenie organu, powyższe kryterium nie miało wpływu na końcowy wynik postępowania, gdyż nie było czynnikiem różnicującym oferentów. Organ odwoławczy stwierdził, iż oferenci uzyskali w zakresie kryteriów kompleksowości, jakości oraz ciągłości jednakową ocenę punktową, a jedynym czynnikiem różnicującym była oferowana przez nich cena. Organ wyjaśnił, że odwołujący się zaoferował cenę jednostki rozliczeniowej w wysokości 1950,00 zł, natomiast drugi oferent – w wysokości 1807,79 zł, dlatego oferta skarżącego uzyskała mniejszą ilość punktów w kryterium ceny. Podał, iż komisja konkursowa - zachowując zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz zasady uczciwej konkurencji - zaprosiła obydwu oferentów do negocjacji, których przedmiotem była cena usług w rodzaju pomoc doraźna i transport sanitarny – ratownictwo medyczne, a negocjacje zakończono potwierdzeniem oferty cenowej zaproponowanej przez każdego z oferentów. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej F., zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów prawa materialnego. W ocenie skarżącego, w postępowaniu naruszono art. 7, 8, 9, 10 § 1 oraz art. 77 § 1 i § 4 k.p.a. z uwagi na brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Ponadto skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, zgodnie z którym Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Skarżący podniósł, iż w przeciwieństwie do drugiego oferenta udzielił prawdziwie odpowiedzi na pytanie zawarte w formularzu ofertowym, dotyczące ujęcia w składzie oferowanych zespołów ratownictwa medycznego lekarza posiadającego tytuł specjalisty lub specjalizującego się w dziedzinie medycyny ratunkowej. Zdaniem skarżącego, naruszono również art. 149 ust. 1 cytowanej ustawy, zgodnie z którym odrzuca się ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje, gdyż Wojewódzka Stacja Pogotowia Ratunkowego w [...] nie zapewniła udziału lekarzy posiadających tytuł specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej, nie wskazując takich lekarzy w treści oferty. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 2169 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły. Kontroli Sądu podlegała decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2008 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania w rodzaju pomoc doraźna i transport sanitarny w zakresie: świadczenia udzielane przez zespół ratownictwa medycznego podstawowy. Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych stanowi podstawę powierzenia organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją tychże świadczeń i jest podstawą określenia zadań władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń. Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI ustawy zatytułowanym "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". Określenie w tym rozdziale trybu postępowania i zasad postępowania w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych służy wypełnieniu przez Fundusz celów postawionych przez ustawodawcę, a zakreślonych przez art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji. W postępowaniu w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami mogą wystąpić dwie fazy. Konkurs ofert w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, jeśli żaden z uczestników postępowania nie korzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 ustawy, zasadniczo kończy całość postępowania. Jeśli jednak którykolwiek z uczestników postępowania (świadczeniodawców) złoży odwołanie, rozpoczyna się faza administracyjna. W wyroku z dnia 15 listopada 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny, sygn. akt II GSK 186/06, publ. w ONSAiWSA 2007/4/101 stwierdził: "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, prowadzone na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Sprawa o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń staje się sprawą administracyjną z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę w trybie art. 154 tej ustawy odwołania do Prezesa Funduszu od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy." Podzielając ten pogląd przyjąć trzeba, że odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania, składane na podstawie art. 154 ust. 1 ustawy, otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy k.p.a., w zakresie niewyłączonym przez przepisy ustawy. Z tego powodu znaczenie odwołania, o którym mowa wyżej, oceniać należy w kategoriach wniosku rozpoczynającego postępowanie administracyjne. Jak stanowi art. 152 ust. 1 ustawy, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Środki odwoławcze możliwe do uruchomienia w fazie nieadministracyjnej wymienione są w art. 153, te zaś, z których można korzystać w postępowaniu administracyjnym - w art. 154. Jak stanowi ust. 1 tego przepisu, świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania. Celem procedury uruchamianej na wniosek – odwołanie (art. 154 ust. 1 ustawy), jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny ściśle jest zatem związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego w wyniku naruszenia przepisów prawa (zasad postępowania). Do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie uszczerbku interesu prawnego w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, do obowiązków którego będzie należało zbadanie okoliczności podnoszonych we wniosku – odwołaniu, a następnie ocena, czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku. W postępowaniu administracyjnym dojść zatem musi do ujawnienia i zbadania wszelkich okoliczności związanych z punktacją (lub jej brakiem), będącą skutkiem ocen dokonywanych w odniesieniu do poszczególnych wymagań stawianych w ogłoszeniu. Taki zakres postępowania odpowiada również celom ustawy. Obowiązek zapewnienia świadczeń zdrowotnych, których celem jest zachowanie zdrowia, zapobieganie chorobom i urazom, wczesne wykrywanie chorób, leczenie, pielęgnacja oraz zapobieganie niepełnosprawności i jej ograniczanie (art. 15 ust. 1 ustawy), nałożony na NFZ, w odniesieniu do świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, realizowany jest przez zapewnienie im równego traktowania i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. (art. 134 ustawy). Spełnienie tych standardów przez NFZ w możliwie najwyższym stopniu stanowi bowiem gwarancję, że realizacja podmiotowych praw określonych w art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji będzie polegać w tym postępowaniu na wyborze najkorzystniejszej oferty. Zadaniem organu NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego, jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa, z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji oraz zasad równego traktowania świadczeniodawców. Oznacza to, że nie chodzi jedynie o zbadanie, czy nie zostały naruszone wymagania formalnoprawne, ale również o ustalenie, czy nie naruszono wymienionych zasad w znaczeniu materialnym przez nierównoprawne stosowanie kryteriów przyjętych jako podstawa dokonanych ocen. W postępowaniu administracyjnym zadaniem organu jest dokonanie kontroli postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego uczestnika postępowania. W sprawie kontrolowanej przez Sąd organy Narodowego Funduszu Zdrowia przeprowadziły postępowanie w sposób prawidłowy, z zachowaniem przepisów prawa. W ocenie Sądu, w postępowaniu tym w szczególności nie został naruszony art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, bowiem każdemu ze świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zapewniono równe traktowanie, a postępowanie przeprowadzono w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Zachowując zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz zasady uczciwej konkurencji, komisja konkursowa zaprosiła obydwu oferentów do negocjacji, których przedmiotem była cena usług w rodzaju pomoc doraźna i transport sanitarny – ratownictwo medyczne. Z akt sprawy wynika, że negocjacje zakończono potwierdzeniem oferty cenowej zaproponowanej przez każdego ze świadczeniodawców w złożonej ofercie. Skarżący zapoznał się z warunkami finansowymi zaproponowanymi przez drugiego świadczeniodawcę, a zatem mógł ustosunkować się do nich podczas negocjacji. Stosownie do art. 148 w/w ustawy, cena oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacja kosztów jest jednym z kryteriów porównania ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W niniejszej sprawie kryterium to miało charakter decydujący. Skarżący zaoferował cenę jednostki rozliczeniowej wyższą, niż drugi oferent i dlatego jego oferta uzyskała mniejszą ilość punktów w ocenie cenowej, przy otrzymaniu takiej samem punktacji przez obydwu oferentów z tytułu kryteriów: ciągłości, kompleksowości i jakości. Zgodnie z art. 142 ust. 5 pkt 1 cytowanej ustawy, w części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę, która zapewnia ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ich kompleksowość i dostępność oraz przedstawia najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Z tego względu oferta skarżącego uzyskała mniejszą ilość punktów w ocenie końcowej, co skutkowało wyborem oferty innego świadczeniodawcy. Sąd nie podzielił również zawartego w skardze zarzutu naruszenia art. 149 ust. 1 cytowanej ustawy przez wybór oferty, w której nie wskazano lekarzy posiadających tytułu specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej. Z dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy wynika, że Wojewódzka Stacja Pogotowia Ratunkowego w [...] zapewniła w ofercie lekarzy z taką specjalizacją, czego dowodem jest "Wykaz lekarzy posiadających tytuł specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej pozostających w gotowości dobowej w zespołach ratownictwa medycznego podstawowego", znajdujący się na karcie akt nr 000283. Jak wynika z treści oświadczenia oferenta (karta akt dokumentacji ofertowej nr 000284), lekarze ci nie zostali podani w "Formularzu Ofertowym RTM" w miejscu dotyczącym personelu ze względu na brak możliwości technicznych sporządzenia w nim odpowiedniego wykazu. Ponadto zauważyć należy, iż obydwaj oferenci otrzymali maksymalną liczbę punktów za udzielenie odpowiedzi twierdzącej na pytanie: "Czy w skład oferowanych zespołów ratownictwa medycznego wchodzi lekarz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizujący się w dziedzinie medycyny ratunkowej?". A zatem, powyższe kryterium nie było czynnikiem różnicującym oferentów. W odniesieniu do zarzutów dotyczących braku czytelnych zasad przedmiotowego postępowania w zakresie gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych przez lekarzy ze specjalnością ratownictwa medycznego należy wskazać, że zgodnie z § 8 ust. 3 zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 9 października 2007 r. nr 82/2007/DSM, świadczeniodawca udzielający świadczeń ratownictwa medycznego objętych warunkami umowy zapewnia dobową gotowość do udzielania świadczeń, utrzymując w stałej dyspozycji przez całą dobę środki transportu sanitarnego wraz z niezbędnymi elementami wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną, kompletny zestaw leków i wyrobów medycznych oraz obsadę kadrową. Zapis ten przesądza jednoznacznie o konieczności zapewnienia przez oferenta więcej niż jednego lekarza na karetkę, aby świadczeniodawca mógł udzielić twierdzącej odpowiedzi na w/w pytanie. Wątpliwości skarżącego w tym zakresie należy zatem uznać za niezasadne. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił.