II GSK 374/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "P. B." Spółki z o.o. z siedzibą w P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 24 marca 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 102/09 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi "P. B." Spółki z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 24 marca 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 102/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił skargę "P. B." Spółki z o.o. z siedzibą w P., zwanej dalej "skarżącą" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że pismem z dnia 6 marca 2009 r. skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi z dnia 19 stycznia 2009 r. poprzez złożenie aktualnego, co najmniej na dzień złożenia skargi, odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Sąd I instancji przyjął, że pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku formalnego skargi, z uwagi na to, że w odpowiedzi na wezwanie przesłała jedynie wraz z pismem przewodnim odpis pełny z KRS z dnia 18 września 2006 r. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd I instancji powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podniósł, że podstawowym dokumentem pozwalającym ustalić, czy skargę podpisała osoba uprawniona do reprezentowania spółki, jest odpis aktualny z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Z kolei brak wymienionego odpisu jest brakiem formalnym skargi, który jeśli nie zostanie uzupełniony w ustawowym terminie uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, czego konsekwencją jest odrzucenie skargi. W ocenie Sądu I instancji skarżąca, pomimo wezwania, nie nadesłała aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego w ustawowym terminie, który upłynął z dniem 17 marca 2009 r., co uzasadniało odrzucenie skargi. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła skarżąca domagając się jego uchylenia. Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwane dalej "p.p.s.a.", zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 29 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że pełny odpis KRS nie stanowi dokumentu przewidzianego w art. 29 p.p.s.a., co w konsekwencji skutkowało uznaniem Sądu I instancji, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w postaci przedłożenia dokumentu przewidzianego w art. 29 p.p.s.a. W uzasadnieniu podniesiono, że w sytuacji, w której skarżąca będąca osobą prawną reprezentowana jest przez pełnomocnika, pełnomocnik jest obowiązany dla wykazania umocowania osób wchodzących w skład organu osoby prawnej udzielającej mu pełnomocnictwa przedłożyć odpis z KRS, którego treść obejmować będzie okres na dzień udzielenia pełnomocnictwa. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik przedłożył do akt sprawy pełnomocnictwo udzielone mu w dniu 1 września 2004 r. przez działającego jako jednoosobowy zarząd "P. B." Sp. z o.o. – W. K. a oraz pełny odpis z KRS skarżącej obejmujący okres od chwili wpisu spółki do rejestru do dnia 18 września 2006 r., z którego treści wynika, że w dniu udzielenia pełnomocnictwa W. K. pełnił funkcję prezesa jednoosobowego zarządu spółki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania, zatem ocena zasadności skargi kasacyjnej zostanie dokonana w nawiązaniu do sformułowanych w niej zarzutów. Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Organy te lub osoby, o których mowa w tym przepisie na podstawie art. 29 p.p.s.a. mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jeżeli tego nie zrobią, sąd uprawniony jest w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. wezwać je do usunięcia dostrzeżonych braków pod rygorem określonych skutków prawnych. Strona powinna zastosować się do treści wezwania sądowego. W przeciwnym wypadku musi być świadoma negatywnych konsekwencji procesowych niezastosowania się lub niewłaściwego zastosowania do tego wezwania. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04 (ONSAiWSA 2005/5/91, M. Prawn. 2005/6/277) uznał, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego istotne jest, aby w sytuacji kiedy skargę wnosi pełnomocnik strony skarżącej, odpis z KRS był aktualny na dzień udzielenia pełnomocnictwa. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2008 r. złożyła pełnomocnictwo udzielone w dniu 1 września 2004 r. radcy prawnemu G. D., przez prezesa jednoosobowego zarządu skarżącej, W. K. oraz aktualny odpis z KRS (stan na dzień 4 czerwca 2004 r.), z którego wynika, że jedynym członkiem zarządu i jednocześnie jedyną osobą uprawnioną do składania oświadczeń woli w imieniu "P. B." Spółki z o.o. - był W. K. Uznać zatem należy, że odpis dołączony przez skarżącą jest aktualny, to znaczy zawiera aktualne, prawdziwe dane odnośnie osób uprawnionych do reprezentowania spółki na dzień udzielenia pełnomocnictwa. W tej sytuacji wezwanie skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z KRS, było nieuzasadnione, gdyż pełnomocnik skarżącej dołączając do skargi wymienione dokumenty w należyty sposób wykazał swoje umocowanie do działania w jej imieniu. Pomimo to, pełnomocnik skarżącej zastosował się do wezwania Sądu I instancji i w zakreślonym terminie przesłał pełny odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Okoliczność zaś, że odpis ten dotyczy stanu na dzień 18 września 2006 r. nie oznacza, iż nie był on "aktualny" na dzień udzielenia pełnomocnictwa (1 września 2004 r.), skoro z treści tego odpisu wynika m.in., że w dniu udzielenia pełnomocnictwa W. K. pełnił funkcję prezesa jednoosobowego zarządu skarżącej i to on udzielił pełnomocnictwa radcy prawnemu G. D. Żądanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. przedstawienia aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z KRS było w omawianej sprawie niezasadne również z tego względu, że w świetle § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 2006 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz szczegółowych zasad udzielania informacji z rejestru i udostępniania kopii dokumentów z katalogu (Dz. U. z 2006 r. Nr 247, poz. 1811 ze zm.) aktualny odpis zawiera aktualną treść wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS. Aktualna treść wpisu w rozumieniu omawianego przepisu dotyczy zatem stanu na dzień wystawiania odpisu. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wezwanie o złożenie "aktualnego na dzień wniesienia skargi" odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego otrzymała po złożeniu skargi i pełnomocnictwa, a więc aktualny odpis z KRS mogłaby uzyskać tylko po tej dacie, a taki z kolei odpis nie byłby zarówno "aktualny" na dzień udzielonego pełnomocnictwa, jak i na dzień wniesienia skargi i nie dawałby obrazu, czy w dacie udzielenia pełnomocnictwa tj. 1 września 2004 r., osoba, która go udzieliła była uprawniona do reprezentowania spółki. Z powyższych powodów w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zachodziła w rozpoznawanej sprawie podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i dlatego też Sąd ten na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.