II SAB/Wa 195/08

WyrokWSA w Warszawie2009-03-25

Skład orzekający: Anna Mierzejewska, Bronisław Szydło, Janusz Walawski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Burmistrz Dzielnicy pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, gdy odmawia udostępnienia dokumentów dotyczących podziału nieruchomości i pełnomocnictw, uznając je za informacje niepubliczne?
Ratio decidendi
Organ pozostaje w bezczynności, jeśli nie udostępni informacji publicznej lub nie wyda decyzji odmownej w ustawowym terminie. Akta sprawy administracyjnej oraz informacje o osobach pełniących funkcje publiczne, w tym dokumenty upoważniające do działania w sprawach publicznych, stanowią informację publiczną. Organ niezasadnie wezwał skarżącego do przedłożenia pełnomocnictwa matki, gdyż skarżący mógł żądać informacji we własnym imieniu.
Stan faktyczny
Skarżący J. P. złożył do Burmistrza Dzielnicy wniosek o udostępnienie kopii dokumentów dotyczących podziału nieruchomości oraz kopii pełnomocnictw do działania w imieniu gminy. Burmistrz odmówił udostępnienia informacji, uznając je za niepubliczne i wymagając od skarżącego pełnomocnictwa od matki. Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu, twierdząc, że wniosek dotyczył informacji publicznej. Organ wniósł o oddalenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Burmistrza Dzielnicy [...] W. do rozpatrzenia wniosku skarżącego J. P. z dnia [...] sierpnia 2008 r. oraz zasądzono od Burmistrza na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA - Bronisław Szydło, - Janusz Walawski (spr.), Protokolant - Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2009 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Burmistrza Dzielnicy [...] W. w przedmiocie informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Dzielnicy [...] W. do rozpatrzenia wniosku skarżącego J. P. z dnia [...] sierpnia 2008 r. 2. zasądza od Burmistrza Dzielnicy [...] W. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto) tytułem zwrotu kosztów sądowych. J. P., działając z upoważnienia matki, powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), złożył do Burmistrza Dzielnicy [...] wniosek "o udostępnienie kopii wszystkich dokumentów dotyczących podziału nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] z obrębu [...], dla której Sąd Rejonowy [...] prowadzi księgę wieczystą o numerze [...], a także kopii wszystkich dokumentów mających bezpośredni związek z wyodrębnieniem i przeniesieniem prawa własności na rzecz gminy, działki ewidencyjnej oznaczonej numerem [...] z obrębu [...] (w tym podpisanymi porozumieniami)" oraz "o przedstawienie kopii pełnomocnictwa na mocy którego w 1999 roku działali w imieniu Gminy [...] Pan S. S. oraz Pani M. S.". Burmistrz Dzielnicy [...] pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] udzielił wnioskodawcy następującej informacji: 1) żądane informacje dotyczą sprawy indywidualnej, prywatnej, nie mają charakteru informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej; 2) kopie dokumentów określonych we wniosku mogą zostać udostępnione po przedłożeniu przez wnioskodawcę pełnomocnictwa notarialnego do działania w imieniu i na rzecz matki wnioskodawcy w powyższej sprawie; 3) kopie żądanych pełnomocnictw mogą zostać udostępnione na wniosek Sądu prowadzącego sprawę. Ponadto organ poinformował wnioskodawcę, że kopie dokumentacji podziałowej mogą zostać wydane wnioskodawcy przez archiwum Urzędu Dzielnicy [...], po ustaleniu jego tożsamości jako strony postępowania. J. P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Dzielnicy [...]. Zdaniem skarżącego organ naruszył prawo materialne i procesowe. W jego ocenie wniosek dotyczył przynajmniej w części informacji publicznej, którą art. 1 ust. 1 powołanej ustawy określa bardzo szeroko. Odmowa jej udzielenia następuje w drodze decyzji. Akta administracyjne jako odnoszące się do działania podmiotów publicznych stanowią informację publiczną. Inną kwestią jest dostęp do tych danych. Jeżeli informacja nie może zostać udostępniona, to organ musi ustalić, jakie informacje podlegają ochronie, ze względu na prawo do prywatności, tajemnicę przedsiębiorcy, tajemnicę państwową, służbową, skarbową, czy też statystyczną. Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania, w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku, decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, bądź do udostępnienia żądanej informacji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w pismach skierowanych do skarżącego i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późń. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do art. 1 § 2 tej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, stwierdzić należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem organ pozostaje w bezczynności. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. W przepisie tym ustawodawca przykładowo wskazuje, co stanowi informację publiczną, podlegającą udostępnieniu. Zarówno w orzecznictwie, jak i piśmiennictwie zgodnie przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do szeroko rozumianych władz publicznych oraz wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów, wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. M. Jaśkowska: Dostęp do informacji publicznej w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 28 i nast.). Strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu w przypadku, gdy uzna, iż żądane informacje są informacjami publicznymi i powinny być udzielone w trybie wnioskowym, na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W przypadku takiej skargi, sąd dokonuje kwalifikacji żądanych informacji i w zależności od ich charakteru podejmuje stosowne rozstrzygnięcie. Badając, czy w danej sprawie zachodzi bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, Sąd ocenia prawidłowość dokonania przez organ kwalifikacji wniosku (por. postanowienie NSA z 2006.01.24, sygn. akt I OSK 928/06). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, lecz pomimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, czy też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. W rozpoznawanej sprawie należało przesądzić, czy żądane przez skarżącego informacje są informacjami publicznymi w rozumieniu powołanej ustawy. Wbrew twierdzeniu organu, żądane informacje są informacjami publicznymi, bowiem akta sprawy administracyjnej, jako odnoszące się do działania podmiotów publicznych, stanowią informację publiczną. Informacją publiczną jest również informacja o osobach pełniących funkcje publiczne, a w szczególności dokumenty, upoważniające te osoby do działania w sprawach publicznych. Należy zgodzić się ze skarżącym, że odrębną kwestią jest dostęp do takich informacji. Na organie spoczywa bowiem obowiązek ustalenia, które informacje podlegają udostępnieniu, a które podlegają ochronie w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Podkreślić należy również, iż skarżący mógł żądać przedmiotowych informacji w imieniu własnym i organ niezasadnie wzywał skarżącego do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego mu przez matkę - stronę postępowania administracyjnego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 149 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późń. zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło