VI SA/Wa 2559/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Protokolant Monika Staniszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2009 r. sprawy ze skargi M. J. i S. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę VI SA/Wa 2559/08 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...]. Do wydania powyższego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy zajęcia, bez zezwolenia zarządcy drogi, pasa drogowego Al. P. w P w celu umieszczenia reklam, Prezydent Miasta P wymierzył M. J. i S. J. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą A. s.c. karę pieniężną w wysokości 7560 zł za zajęcie ww. pasa drogowego w okresie od dnia [...] marca 2006 r. do dnia [...] marca 2006 r. tj. 21 dni, przez umieszczenie 2 sztuk reklam o powierzchni 12m2 każda. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ podał, że ze sporządzonej w toku postępowania administracyjnego opinii technicznej wynika, że działka o nr ew. [...] znajduje się w pasie drogowym Al. P. w P. wraz z budynkiem trafostacji, a więc i reklamy umieszczone na tym budynku znajdowały się w pasie drogowym. Stwierdzenie zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi zobowiązuje tegoż zarządcę do wymierzenia kary. Dlatego też w przedmiotowej sprawie, wobec ustalenia, że nastąpiło zajęcie pasa drogowego, poprzez umieszczenie w nim reklamy bez zezwolenia, organ wymierzył karę pieniężną we wskazanej powyżej wysokości. Decyzja ta została doręczona stronom [...] grudnia 2007 r. Odwołanie od powyższej decyzji zostało złożone za pośrednictwem organu I instancji w dniu [...] stycznia 2008 r. Odwołanie to nie zostało podpisane. Podnoszono w nim zarzuty dotyczące ustaleń, iż działka na której usytuowana była reklama należała do pasa drogowego. Skarżący wskazali, że strony najmu powierzchni reklamowej tj. E. S.A. i A. posiadały wiedzę, iż działka o nr ew. [...] nie znajduje się w pasie drogowym. Zwrócono także uwagę, że przyjęcie nowych granic pasa drogowego w dniu [...] sierpnia 2007 r. nie może skutkować nałożeniem kary za bezumowne korzystanie z pasa drogowego w okresie od [...] marca 2006 r. do [...] marca 2006 r., jako że jedynym źródłem wiedzy o sposobie użytkowania nieruchomości jest ewidencja gruntów i budynków prowadzona przez Urząd Miasta P.. Powyższe względy uzasadniają wniosek, że decyzja została wydana bez podstawy prawnej. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej zwane SKO) stwierdziło, na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a., że odwołanie M. i S. J. zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego złożenia. Organ uzasadniając wydane rozstrzygnięcie podał, że terminu do złożenia odwołania upłynął dnia [...] stycznia 2008 r., a więc wniesienie go [...] stycznia 2008 r. nastąpiło po upływie terminu określonego przepisem art. 129 § 2 k.p.a. Jednocześnie wskazał, że M. i S. J. nie wystąpili z wnioskiem o jego przywrócenie, nie podając przyczyn, dla których to opóźnienie nastąpiło. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wnieśli M. J. i S. J. Wskazali, że skoro wnieśli odwołanie z uchybieniem terminu, to należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu złożyli w sposób dorozumiany. Wypisy z rejestru gruntów, które dołączyli do odwołania otrzymali bezpośrednio przed wniesieniem odwołania. Do odwołania dołączyli Wypisy z rejestru gruntów z dnia [...] i [...] stycznia 2008 r. Wyrokiem z dnia [...] maja 2008 r. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. Wskazał, iż w aktach administracyjnych przesłanych Sądowi brak jest odwołania, które byłoby podpisane przez skarżących i organ odwoławczy nie był uprawniony do podejmowania czynności, bowiem niepodpisane odwołanie nie mogło wywołać żadnych skutków prawnych. WSA nakazał wezwać skarżących do usunięcia braku formalnego oraz wskazał, że wobec treści skargi organ powinien odnieść się także do twierdzeń skarżących tam zawartych, a przy ewentualnym przyjęciu, że wniosek o przywrócenie terminu został skutecznie złożony, polecił zbadać istnienie przesłanek z art. 58 kpa. Rozpoznając sprawę ponownie SKO w [...] wezwało skarżących do usunięcia braków formalnych odwołania. Wezwanie to zostało wykonane i skarżący podpisali skargę. Postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. SKO w [...] działając na podstawie art. 134 kpa w zw. z art. 129 § 2 kpa, ponownie stwierdziło, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Organ wskazał ponownie, że termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] stycznia 2008 r., a odwołanie zostało wniesione [...] stycznia 2008 r. i nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu. Strona nie uprawdopodobniła również braku swojej winy w uchybieniu terminu. Organ przypomniał, że w świetle orzecznictwa brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli na powyższe postanowienie M. J. i S. J. Zarzucili zaskarżonemu postanowieniu naruszenie prawa procesowego tj. art. 6, 7, 8, 9 i 58 k.p.a. i wnieśli o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając swoje stanowisko podnieśli, że decyzja z dnia [...] grudnia 2007 r. nałożyła na nich karę pieniężną w całkowicie dowolny i krzywdzący sposób, bowiem skarżący pozostawali w przekonaniu, że reklama nie znajduje się w pasie drogowym. W wypisie z rejestru gruntów działka nr [...], na której umieszczona jest reklama, nie jest oznaczona jako pas drogowy. W tym stanie rzeczy skarżący w sposób uprawniony uznali, że zezwolenie nie jest potrzebne. Odwołanie skarżących powinno zostać potraktowane również jako wniosek przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wniosek taki może być złożony w sposób dorozumiany, albowiem skoro skarżący wnieśli odwołanie po terminie oczywistym jest, że odwołanie zawiera wniosek o przywrócenie terminu. Gdyby skarżący nie wnosili również o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, nie składaliby przecież odwołania. Odmienna interpretacja odwołania prowadziłaby do wniosku, że skarżący działają nieracjonalnie. Uchybienie terminu nie nastąpiło z winy skarżących. Odwołanie wnieśli z opóźnieniem, gdyż dopiero wtedy otrzymali dokumenty, które dołączyli do odwołania. Bez tych dokumentów nie mogli sporządzić odwołania. Tym samym skarżący dochowali 7 dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i wnieśli odwołanie jednocześnie z wnioskiem. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podnosząc, że skarżący składając odwołanie z jednodniowym opóźnieniem, nie złożyli wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Wydane postanowienie odpowiada prawu, a argumentacja skarżących jest nieracjonalna i sprzeczna z orzecznictwem sądowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270/, dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Badając zaskarżoną decyzję w powyższy sposób Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, skarga jest więc nieuzasadniona. Przede wszystkim wskazać należy, że jest niesporna okoliczność, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia, bowiem decyzja I instancji została stronom doręczona [...] grudnia 2007 r., 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upływał [...] stycznia 2008 r., a odwołanie zostało wniesione [...] stycznia 2008 r. Organ prawidłowo ocenił, iż odwołanie nie zawiera wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W treści odwołania zawarte są tylko merytoryczne zarzuty dotyczące decyzji I instancji i nie ma żadnych odniesień, co do terminu jego wniesienia. Z treści odwołania nie wynika, że strona w chwili jego wniesienia była świadoma uchybienia terminu ani, że wnosiła o jego przywrócenie, nie są też powołane żadne okoliczności usprawiedliwiające uchybienie. Nie jest uzasadniony wyrażony w skardze pogląd skarżących, iż wniosek o przywrócenie terminu może być złożony w sposób dorozumiany i sam fakt wniesienia spóźnionego odwołania świadczy o tym, iż strona wnosi o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Jest odwrotnie. Spóźnione odwołanie, co do zasady, powoduje wydanie postanowienia o wniesieniu odwołania z uchybieniem terminu do jego wniesienia, a tylko jeżeli prawidłowo został złożony wniosek o przywrócenie terminu, zamiast wydania postanowienia o uchybieniu terminu, uruchomiona zostaje procedura, co do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Art. 58 § 1 kpa stanowi, że termin należy przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę tę, zgodnie z art. 58 § 2 kpa należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Z takiej treści przepisu wynika wprost, że zainteresowany (strona) musi przedstawić organowi prośbę o przywrócenie terminu. Jeżeli prośba ta nie jest organowi przedstawiona, to organ nie może przywrócić terminu z urzędu, ani też nie może przyjąć, że skoro odwołanie zostało wniesione, to intencją odwołującego było zgłoszenie żądania przywrócenia terminu. Jeżeli brak prośby (wniosku o przywrócenie terminu), to organ nie ma już potrzeby ani możliwości badania uprawdopodobniania braku winy i zachowania terminu do złożenia wniosku, bowiem są to okoliczności wtórne względem wniosku, a w istocie, gdy nie ma wniosku, to nie ma czego badać. Taka sytuacja jest w sprawie niniejszej. Wniosek o przywrócenie terminu nigdy nie został przez stronę sformułowany i złożony, ani w samym odwołaniu, ani wraz z odwołaniem, ani po wydaniu pierwszego postanowienia o wniesieniu odwołania z uchybieniem terminu, ani nawet po pierwszym wyroku Sądu. Wskazanie w skardze do sądu przyczyn opóźnienia nie jest równoznaczne ze złożeniem do organu stosownego wniosku zgodnie z wymogami kpa. W tym stanie rzeczy organ nie był uprawniony do rozstrzyganiu o wniosku, którego strony nie złożyły. Skoro zatem zostało wniesione spóźnione odwołanie i nie został złożony do organu wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, wydanie postanowienia o wniesieniu odwołania z uchybieniem terminu nie narusza prawa, a zarzuty skargi nie są uzasadnione. Zważywszy powyższe działając na podstawie art.151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.