II FZ 421/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA: Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 sierpnia 2009 r., sygn. akt . I SA/Kr 86/09 oddalające wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 24 października 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 86/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek J. B. (dalej: skarżący) o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż pełnomocnik skarżącego w dniu 15 kwietnia 2009 r. złożył pismo zatytułowane "sprzeciw" na zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 marca 2009 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy i wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz jego merytoryczne rozpoznanie. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, iż zwrotka z dnia 24 lutego 2009 r. nie została podpisana przez pełnomocnika, lecz została odebrana i podpisana przez osobę przebywającą w mieszkaniu chwilowo, członka jego rodziny i pozostawiona do czasu jego powrotu z urlopu, w dniu 2 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmawiając przywrócenia terminu w powyższym zakresie wskazał, iż z treści adnotacji z dnia 24 lutego 2009 r. widniejącej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (z zarządzeniem referendarza sądowego) wynika, że została ona doręczona osobiście adresatowi przesyłki adwokatowi J. F. Sąd uznał więc, iż z oceny okoliczności sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego odebrał wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, kwitując to własnym podpisem i nie zachował należytej staranności w dochowaniu terminu co do jego uzupełnienia. Dlatego Sąd nie dał wiary obecnym twierdzeniom pełnomocnika skarżącego, iż odbiorcą przesyłki był ktoś inny, nie upoważniony do jej odbioru. Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 2 września 2009 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, iż: uchybienie terminu do uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych nie nastąpiło bez winy dotychczasowego pełnomocnika skarżącego, pomimo zachodzących w ustalonym stanie faktycznym podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu było skutkiem zdarzeń od niego niezależnych; odbiorcą przesyłki był dotychczasowy pełnomocnik, podczas gdy faktycznie zwrotka z dnia 24 lutego 2009 r. została odebrana i podpisana przez B. R. - krewnego adwokata J. F., który tylko czasowo przebywał we skazanym mieszkaniu oraz, że adres do doręczeń wskazany w sprzeciwie z dnia 15 kwietnia 2009 r. tożsamy jest z adresem kancelarii adwokata J. F. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, lecz z innych przyczyn niż podnoszone w zażaleniu. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przepisy ustawy nie zakreślają przy tym żadnych terminów, które zawężałyby czas, w jakim skarżący może wystąpić z takim wnioskiem, ani nie zakazują występowania z takim wnioskiem wielokrotnie. Zatem brak uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, w zakreślonym przez Sąd terminie, skutkuje jedynie nierozpoznaniem tego wniosku i nie wyklucza możliwości ponownego jego złożenia. W tej sytuacji należy uznać, iż wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie jest dopuszczalny. Przywrócenie terminu nie jest bowiem dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 88, w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.