IV SAB/Wa 9/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w przedmiocie wydania zaświadczenia p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz skarżącej kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. R. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w przedmiocie wydania zaświadczenia. W skardze strona podała, iż pismem z 22 września 2008r. zwróciła się do wyżej wymienionego organu o wydanie zaświadczenia o treści: "Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad zaświadcza, że na działce gruntu nr [...], położonej w Z., obręb M., linia rozgraniczająca pas drogowy autostrady [...] znajduje się w miejscu ustalonym decyzją nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1998r. o ustaleniu lokalizacji autostrady płatnej [...], o treści nadanej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] czerwca 1998r., znak: [...]". Po bezskutecznym upływie terminu do wydania zaświadczenia określonego w art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, skarżąca złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, jednocześnie wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa przez spowodowanie bezzwłocznego rozpatrzenia wniosku. Pomimo tego, do momentu złożenia skargi, nie otrzymała zaświadczenia. Dodatkowo strona wskazała, iż zamiast zaświadczenia lub postanowienia o odmowie jego wydania otrzymała kuriozalną, wydaną [...] października 2008r. bez podstawy prawnej decyzję umarzającą "(!)" postępowanie w sprawie wydania wnioskowanego zaświadczenia (nr [...]). Ostatecznie skarżąca – wobec przedstawionego stanu rzeczy – w skardze wniosła o wyznaczenie Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad czternastodniowego terminu na rozpatrzenie wniosku z 22 września 2008r. o wydanie zaświadczenia oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad – w odpowiedzi na skargę – wniósł o umorzenie postępowania wszczętego skargą, ewentualnie oddalenie skargi jako bezprzedmiotowej. W uzasadnieniu odpowiedzi organ wskazał, iż 7 stycznia 2009r. wydał zaświadczenie o treści żądanej przez skarżącą, zatem od tego momentu nie pozostaje w bezczynności. Jednocześnie podkreślił, iż cytowana w skardze decyzja z [...] października 2008r. o umorzeniu postępowania w sprawie wydania zaświadczenia ([...]) wydana została w związku z wnioskiem strony z 23 września 2008r., a nie w związku z wnioskiem z 22 września 2008r., którego dotyczy skarga. Okoliczność ta wyraźnie wynika z treści wyżej wymienionej decyzji. Sąd zważył co następuje: W myśl 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.) organ, którego bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z kolei z art. 149 P.p.s.a. należy wywieść, iż wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia przez sąd administracyjny skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy taka decyzja lub taki akt zostałyby podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W konsekwencji działanie organu wypełniające dyspozycję artykułu 54 § 3 P.p.s.a. czyni postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym. Natomiast bezprzedmiotowość postępowania rodzi skutek w postaci wydania przez Sąd postanowienia o umorzeniu postępowania stosowanie do treści art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W sytuacji zaś umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. skarżącemu przysługuje - na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. - zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jak wynika z informacji zawartej w odpowiedzi na skargę oraz ze znajdujących się w aktach dokumentów, organ uwzględnił skargę na bezczynność, jako że 7 stycznia 2009r. wydał zaświadczenie o treści żądanej przez wnioskodawczynię. Sąd - mając na względzie przytoczone regulacje prawne, poczynione wywody i przedstawiony stan sprawy - na mocy art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania postanowiono w pkt 2 - na zasadzie art. 201 § 1 P.p.s.a.