II SA/Sz 149/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. S. – S. na tytuł wykonawczy wystawiony przez Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] pismo M. S.-S., opatrzone datą [...] r., zatytułowane "Powództwo do Sądu", w którym strona powołując art. 33 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz.1954 ze zm.) wniosła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego przez Prezydenta Miasta [...] . W uzasadnieniu wskazała, iż na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego przez Prezydenta Miasta [...] , organ egzekucyjny - Naczelnik I Urzędu Skarbowego w [...] wszczął postępowanie egzekucyjne. Następnie podniosła, iż kwestionuje istnienie zobowiązania do uiszczenia należności z tytułu opłaty dodatkowej za nieopłacony postój w strefie płatnego parkowania oraz zarzuciła błąd co do osoby zobowiązanego. Powyższe pismo sąd potraktował jako skargę i przesłał ją, według właściwości, do Prezydenta Miasta [...] w dniu [...] r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż zarzuty składa się bezpośrednio do organu prowadzącego postępowanie egzekucyjne, a nie do sądu administracyjnego. Nadto organ poinformował, iż w dniu [...] r. skarżąca złożyła bezpośrednio do sądu oraz do wierzyciela - Prezydenta Miasta [...] zarzuty w toku postępowania egzekucyjnego. Prezydent przekazał ww. pismo skarżącej właściwemu organowi egzekucyjnemu tj. Naczelnikowi I Urzędu Skarbowemu w [...] . Pismem z dnia [...] r. Sąd poinformował skarżącą o treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz wezwał do usunięcia braków formalnych skargi zatytułowanej "Powództwo do Sądu" przez wskazanie, czy przedmiotem skargi jest decyzja, postanowienie lub inny akt lub czynność. Jednocześnie pouczono skarżącą, iż niewykonanie zobowiązania w terminie 7-dniowym spowoduje odrzucenie skargi. Ww. zobowiązanie doręczono M. S.-S. w dniu [...] r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca w piśmie z dnia [...] r. wskazała, iż wnosi skargę na zarzut błędu, co do osoby zobowiązanego, zgodnie z art. 33 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dalej oświadczyła, iż skarga dotyczy przeprowadzonego postępowania egzekucyjnego przez Prezydenta Miasta [...] n i wystawionego przez ww. organ tytułu wykonawczego nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a.", stosownie do którego, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W niniejszej sprawie w skardze z dnia [...] r., uzupełnionej następnie pismem z dnia [...] r., skarżącą wniosła zarzut błędu co do osoby zobowiązanego jednocześnie wskazując, iż skarga dotyczy tytułu wykonawczego wystawionego przez Prezydenta Miasta [...] . Na wstępie należy wyjaśnić, iż instytucja tytułu wykonawczego została unormowana w art. 26-27, natomiast zarzutu w art. 33-35 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz.1954 ze zm.), zwanej dale "u.p.e.a.". Tytuł wykonawczy, stosownie do art. 26 § 1 u.p.e.a., będący podstawą wszczęcia egzekucji administracyjnej, jest dokumentem urzędowym niezbędnym do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 1996r., I SAB/Wr 1/96, LEX nr 27349). Powyższy dokument stwierdza jedynie istnienie i wymagalność obowiązku do wykonania którego doprowadzić ma - wszczęte na jego podstawie - postępowanie egzekucyjne, nie mieści się zatem w katalogu spraw na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Tytuł wykonawczy nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej. Nie jest ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), jak również nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej. Wobec tego skarga na tytuł wykonawczy jest niedopuszczalna. Odnosząc się natomiast do zgłoszonego przez skarżącą zarzutu egzekucyjnego w skardze należy wyjaśnić, iż zarzut stanowi środek zaskarżenia, który składa się do organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego (art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a.). Z powyższego jednoznacznie wynika, iż zarzut należy wnieść do właściwego organu egzekucyjnego, a nie do sądu administracyjnego. Sąd nie jest uprawniony do prowadzenia postępowania egzekucyjnego i zastępowania organów administracji publicznej w rozstrzyganiu indywidualnych spraw administracyjnych. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego, jak wcześniej wskazano, podlegają m. in. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Tak więc sąd rozpatruje skargi na ostateczne postanowienia wydane na skutek zgłoszonych zarzutów. Skargę na postanowienie można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 52 § 1 P.p.s.a.). Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 53 §1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wprawdzie skarżąca, jak wynika z akt sprawy, wniosła zarzuty również do Prezydenta Miasta [...] , który przekazał pismo właściwemu organowi egzekucyjnemu, jednakże strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia. Organ egzekucyjny rozpatruje zarzut błędu co do osoby zobowiązanego po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. Na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela (art. 34 § 2 u.p.e.a.) jak i w sprawie zgłoszonych zarzutów (art. 34 § 5 u.p.e.a.) przysługuje zobowiązanemu zażalenie. Dopiero postanowienie wydane w efekcie rozpatrzenia zażalenia, może być przedmiotem skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zatem na obecnym etapie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] nie jest umocowany do rozpoznania merytorycznie podnoszonych przez skarżącą zarzutów egzekucyjnych w stosunku do doręczonego jej tytułu egzekucyjnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt od 1-5 powołanego artykułu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ww. ustawy). Wobec powyższego należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.