II SAB/Wa 4/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung, WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spraw.), Protokolant Sylwia Falkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia T. na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie nierozpoznania wniosku z [...] października 2008 r. zobowiązuje Komisję Nadzoru Finansowego w W. do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia T. w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Wnioskiem z dnia [...] października 2008 r. Stowarzyszenie T. zwróciło się do Komisji Nadzoru Finansowego o udostępnienie informacji publicznej poprzez udostępnienie kopii wykazu postępowań wyjaśniających prowadzonych przez Komisję Nadzoru Finansowego na podstawie art. 68 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. Nr 157, poz. 119 ze zm.), zawierającego datę wszczęcia sprawy i datę ostatecznego jej zakończenia oraz sygnaturę sprawy. Pismem z dnia [...] listopada 2008 r. Komisja Nadzoru Finansowego powiadomiła Stowarzyszenie, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej zostanie rozpatrzony do dnia [...] grudnia 2008 r. Kolejnym pismem z dnia [...] listopada 2008 r. Komisja Nadzoru Finansowego wezwała Stowarzyszenie do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku o udostępnienie informacji publicznej poprzez wykazanie umocowania osób, które podpisały wniosek o udostępnienie informacji. Jako podstawę tego żądania wskazano art. 64 § 2 k.p.a. Wezwanie to zostało doręczone Stowarzyszeniu w dniu [...] grudnia 2008 r. Pismem datowanym [...] grudnia 2008 r. Stowarzyszenie T. wniosło do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] października 2008 r. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie podniosło, że stosownie do treści art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), udostępnienie informacji powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od złożenia wniosku. Skarga wywodziła, że z treści art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie (...) expressis verbis wynika, że podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej powiadamia "o terminie, w jakim udostępni informacje", a nie o terminie w jakim rozpatrzy wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Nadto, iż przepis art. 13 ust. 2 reguluje kwestie związane z terminem udostępnienia informacji, które za informację publiczną są już przez podmiot udostępniający uznane, nie dotyczy zaś terminu rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji, co do których organ nie zdecydował, czy są informacjami publicznymi. W skardze podniesiono również, że ratio legis ustawy o dostępie do informacji publicznej upatrywać należy w zapewnieniu jak najszybszego rozpoznawania wniosków. Twierdzono, że trafność tego stanowiska potwierdza okoliczność, że ustawodawca wyłączył w tym zakresie stosowanie terminów ogólnych, o których mowa w art. 35-38 k.p.a. Wywodzono, że subsumcja stanu faktycznego do stanu prawnego oraz ustalenie treści obowiązujących norm prawnych nie powinny budzić wątpliwości organu stosującego prawo, jak również nie powinny być przyczyną przedłużenia postępowania. W odpowiedzi na skargę Komisja Nadzoru Finansowego wniosła o oddalenie skargi. Wyjaśniła, że w związku z nieuzupełnieniem przez Stowarzyszenie braków formalnych wniosku z dnia [...] października 2008 r., działając na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie (...), pozostawiła wniosek Stowarzyszenia bez rozpoznania. Wskazała, że Stowarzyszenie posiada osobowość prawną i działa poprzez organy w sposób przewidziany w ustawie i w statucie. Z tego względu koniecznym było ustalenie osób działających w jego imieniu oraz zasad reprezentacji podmiotu. Komisja Nadzoru Finansowego podniosła, że Stowarzyszenie nie uzupełniło, pomimo prawidłowo doręczonego mu wezwania, braków formalnych wniosku polegających na wykazaniu osób je reprezentujących, a zatem wniosek należało pozostawić bez rozpoznania stosownie do art. 64 § 2 k.p.a. W konkluzji stwierdziła, że nie pozostaje w bezczynności, albowiem złożony wniosek stał się bezskuteczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił i zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Rację ma Komisja Nadzoru Finansowego, twierdząc, że osoba prawna, składając wniosek o udostępnienie informacji publicznej, winna wykazać, że osoby go podpisujące są uprawnione do reprezentacji danego podmiotu. Trafnie zatem podnosi, że Stowarzyszenie T. jako osoba prawna winno okoliczność tę wykazać, przedkładając wypis z KRS. Bezsporne w sprawie jest, że Komisja Nadzoru Finansowego takim wypisem z KRS dysponuje co najmniej od dnia [...] grudnia 2008 r. Okoliczność powyższą potwierdził pełnomocnik Komisji Nadzoru Finansowego na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2009 r. Wynika ona również z treści odpowiedzi na skargę. A zatem najpóźniej od tej daty – tj. od [...] grudnia 2008 r., Komisja Nadzoru Finansowego mogła już ustalić na podstawie przedłożonego wypisu z KRS, iż osoby, które podpisały w imieniu Stowarzyszenia wniosek z dnia [...] października 2008 r., są uprawnione do jego reprezentacji. W ocenie Sądu od tej daty – od [...] grudnia 2008 r. Komisja Nadzoru Finansowego pozostawała w bezczynności, nie rozpoznając (nie załatwiając) wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] października 2008 r. o udostępnienie informacji publicznej. Na dzień rozprawy i wydania zaskarżonego wyroku (1 kwietnia 2009 r.) wniosek Stowarzyszenia nie został załatwiony ani w formie przewidzianej ustawą, ani na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Odnosząc się do zarzutów Komisji Nadzoru Finansowego zawartych w odpowiedzi na skargę, stwierdzić należy, iż nie można podzielić poglądu, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. spowodowało, iż wniosek z dnia [...] października 2008 r. stał się bezskuteczny. W ocenie Sądu nie istnieje żaden przepis w Kodeksie postępowania administracyjnego, który może stanowić samodzielną podstawę prawną do zakończenia postępowania wszczętego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej jest szczególną samodzielną regulacją prawną, która określa i wymienia formy zakończenia postępowania. Przewiduje ona zasady, tryb oraz terminy udostępniania informacji publicznej. Jedynie w ściśle określonych przez nią sytuacjach zastosowanie znajdują przepisy k.p.a. Twierdzenie Komisji, że pozostawienie sprawy bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. jest skuteczną formą zakończenia postępowania wszczętego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest nadużyciem prawa. Jest proceduralną próbą ominięcia obowiązku informacyjnego wynikającego wprost z ustawy szczególnej tj. ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wypacza też sens, treść i intencje ustawodawcy w przedmiocie konstytucyjnie zagwarantowanego prawa dostępu do informacji publicznej – art. 61 Konstytucji RP. Z tych względów Sąd uznał, że Komisja Nadzoru Finansowego po dniu [...] grudnia 2008 r. pozostaje w bezczynności nie rozpoznając wniosku Stowarzyszenia w trybie i na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Komisję Nadzoru Finansowego do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] października 2008 r. na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).