II SAB/Wa 3/09
WyrokWSA w Warszawie2009-04-01
Skład orzekający: Stanisław Marek Pietras, Ewa Grochowska-Jung, Ewa Pisula-Dąbrowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pozostawienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych (wykazania umocowania osób podpisujących wniosek) jest skutecznym sposobem zakończenia postępowania w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, czy też organ pozostaje w bezczynności?Ratio decidendi
Organ pozostaje w bezczynności, jeśli pozostawi wniosek o udostępnienie informacji publicznej bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, gdyż ustawa o dostępie do informacji publicznej jest samodzielną regulacją, która określa formy zakończenia postępowania i nie przewiduje takiej możliwości. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania w tym trybie jest nadużyciem prawa i próba ominięcia obowiązku informacyjnego.Stan faktyczny
Stowarzyszenie T. złożyło wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczący dat zatwierdzenia i złożenia prospektów emisyjnych. Komisja Nadzoru Finansowego wezwała Stowarzyszenie do uzupełnienia braków formalnych poprzez wykazanie umocowania osób podpisujących wniosek. Po bezskutecznym wezwaniu, Komisja pozostawiła wniosek bez rozpoznania. Stowarzyszenie wniosło skargę na bezczynność organu, argumentując, że ustawa o dostępie do informacji publicznej ma pierwszeństwo przed przepisami k.p.a. w zakresie terminów i form zakończenia postępowania.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Komisję Nadzoru Finansowego do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia T. w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung, WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spraw.), Protokolant Sylwia Falkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia T. na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie nierozpoznania wniosku z [...] października 2008 r. 1) zobowiązuje Komisję Nadzoru Finansowego w W. do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia T. w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi
Wnioskiem z dnia [...] października 2008 r. Stowarzyszenie T. zwróciło się do Komisji Nadzoru Finansowego o udostępnienie informacji publicznej poprzez wskazanie dat zatwierdzenia przez Komisję Nadzoru Finansowego prospektów emisyjnych składanych przez emitentów w okresie od dnia [....] września 2006 r. do dnia złożenia wniosku oraz wskazanie dat złożenia przez emitentów prospektów emisyjnych, które podlegały zatwierdzeniu przez Komisję Nadzoru Finansowego w okresie od dnia [...] września 2006 r. do dnia złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Pismem z dnia [...] listopada 2008 r. Komisja Nadzoru Finansowego powiadomiła Stowarzyszenie, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej zostanie rozpatrzony do dnia [...] grudnia 2008 r. Kolejnym pismem z dnia [...] listopada 2008 r. Komisja Nadzoru Finansowego wezwała Stowarzyszenie do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku o udostępnienie informacji publicznej poprzez wykazanie umocowania osób, które podpisały wniosek o udostępnienie informacji. Jako podstawę tego żądania wskazano art. 64 § 2 k.p.a.
Wezwanie to zostało doręczone Stowarzyszeniu w dniu [...] grudnia 2008 r.
Pismem datowanym [...] grudnia 2008 r. Stowarzyszenie T. wniosło do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] października 2008 r.
W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie podniosło, że stosownie do treści art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), udostępnienie informacji powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od złożenia wniosku. Skarga wywodziła, że z treści art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie (...) expressis verbis wynika, że podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej powiadamia "o terminie, w jakim udostępni informacje", a nie o terminie w jakim rozpatrzy wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Nadto, iż przepis art. 13 ust. 2 reguluje kwestie związane z terminem udostępnienia informacji, które za informację publiczną są już przez podmiot udostępniający uznane, nie dotyczy zaś terminu rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji, co do których organ nie zdecydował, czy są informacjami publicznymi.
W skardze podniesiono również, że ratio legis ustawy o dostępie do informacji publicznej upatrywać należy w zapewnieniu jak najszybszego rozpoznawania wniosków. Twierdzono, że trafność tego stanowiska potwierdza okoliczność, że ustawodawca wyłączył w tym zakresie stosowanie terminów ogólnych, o których mowa w art. 35-38 k.p.a.
Wywodzono, że subsumcja stanu faktycznego do stanu prawnego oraz ustalenie treści obowiązujących norm prawnych nie powinny budzić wątpliwości organu stosującego prawo, jak również nie powinny być przyczyną przedłużenia postępowania.
W odpowiedzi na skargę Komisja Nadzoru Finansowego wniosła o oddalenie skargi.
Wyjaśniła, że w związku z nieuzupełnieniem przez Stowarzyszenie braków formalnych wniosku z dnia [...] października 2008 r., działając na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie (...), pozostawiła wniosek Stowarzyszenia bez rozpoznania. Wskazała, że Stowarzyszenie posiada osobowość prawną i działa poprzez organy w sposób przewidziany w ustawie i w statucie. Z tego względu koniecznym było ustalenie osób działających w jego imieniu oraz zasad reprezentacji podmiotu. Komisja Nadzoru Finansowego podniosła, że Stowarzyszenie nie uzupełniło, pomimo prawidłowo doręczonego mu wezwania, braków formalnych wniosku polegających na wykazaniu osób je reprezentujących, a zatem wniosek należało pozostawić bez rozpoznania stosownie do art. 64 § 2 k.p.a. W konkluzji stwierdziła, że nie pozostaje w bezczynności, albowiem złożony wniosek stał się bezskuteczny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił i zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Rację ma Komisja Nadzoru Finansowego, twierdząc, że osoba prawna, składając wniosek o udostępnienie informacji publicznej, winna wykazać, że osoby go podpisujące są uprawnione do reprezentacji danego podmiotu. Trafnie zatem podnosi, że Stowarzyszenie T. jako osoba prawna winno okoliczność tę wykazać, przedkładając wypis z KRS.
Bezsporne w sprawie jest, że Komisja Nadzoru Finansowego takim wypisem z KRS dysponuje co najmniej od dnia [...] grudnia 2008 r. Okoliczność powyższą potwierdził pełnomocnik Komisji Nadzoru Finansowego na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2009 r. Wynika ona również z treści odpowiedzi na skargę.
A zatem najpóźniej od tej daty – tj. od [...] grudnia 2008 r., Komisja Nadzoru Finansowego mogła już ustalić na podstawie przedłożonego wypisu z KRS, iż osoby, które podpisały w imieniu Stowarzyszenia wniosek z dnia [...] października 2008 r., są uprawnione do jego reprezentacji.
W ocenie Sądu od tej daty – od [...] grudnia 2008 r. Komisja Nadzoru Finansowego pozostawała w bezczynności, nie rozpoznając (nie załatwiając) wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] października 2008 r. o udostępnienie informacji publicznej. Na dzień rozprawy i wydania zaskarżonego wyroku (1 kwietnia 2009 r.) wniosek Stowarzyszenia nie został załatwiony ani w formie przewidzianej ustawą, ani na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.).
Odnosząc się do zarzutów Komisji Nadzoru Finansowego zawartych w odpowiedzi na skargę, stwierdzić należy, iż nie można podzielić poglądu, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. spowodowało, iż wniosek z dnia [...] października 2008 r. stał się bezskuteczny. W ocenie Sądu nie istnieje żaden przepis w Kodeksie postępowania administracyjnego, który może stanowić samodzielną podstawę prawną do zakończenia postępowania wszczętego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Ustawa o dostępie do informacji publicznej jest szczególną samodzielną regulacją prawną, która określa i wymienia formy zakończenia postępowania. Przewiduje ona zasady, tryb oraz terminy udostępniania informacji publicznej. Jedynie w ściśle określonych przez nią sytuacjach zastosowanie znajdują przepisy k.p.a.
Twierdzenie Komisji, że pozostawienie sprawy bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. jest skuteczną formą zakończenia postępowania wszczętego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest nadużyciem prawa. Jest proceduralną próbą ominięcia obowiązku informacyjnego wynikającego wprost z ustawy szczególnej tj. ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wypacza też sens, treść i intencje ustawodawcy w przedmiocie konstytucyjnie zagwarantowanego prawa dostępu do informacji publicznej - art. 61 Konstytucji RP.
Z tych względów Sąd uznał, że Komisja Nadzoru Finansowego po dniu [...] grudnia 2008 r. pozostaje w bezczynności nie rozpoznając wniosku Stowarzyszenia w trybie i na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Komisję Nadzoru Finansowego do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] października 2008 r. na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło