VII SA/Wa 65/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dotyczącego braku podstaw choroby zawodowej. skargę oddala. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2008r. działając na podstawie art. 149 § 3 kpa, w związku z art. 145 § 1 pkt 5, art. 148 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz.1071 z późn. zm.) po rozpoznaniu wniosku L.K. dotyczącego wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną organu II instancji nr [...] z dnia [...] września 2006r. w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej układu oddechowego i skóry - odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną wydaną przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B.nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006r. Organ I instancji wyjaśnił, iż w dniu [...]sierpnia 2006r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. wydał decyzję nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, a organ II instancji decyzją nr [...] z dnia [...] września 2006r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nie stwierdził u L. K. choroby zawodowej wymienionej pod poz. 3 i 10 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U., Nr 65, poz. 294 z późn. zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. wyrokiem z dnia 19 stycznia 2007r. oddalił skargę L. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z [...] września 2006r., a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 19 października 2007r. oddalił skargę kasacyjną strony. Skarżąca pismem z dnia 14 listopada 2007r. wystąpiła z wnioskiem wznowienie postępowania w sprawie uznania choroby zawodowej dróg oddechowych i skóry na podstawie art. 145 §1 pkt. 5 kpa. Zdaniem strony w czasie pobytu w Klinice Chorób Zawodowych IMP w Ł. nie zostało przebadanych dużo preparatów, które stosuje w pracy zawodowej. Ponadto doszło do pogorszenia stanu zdrowia i niewydolności dróg oddechowych i skóry. Te okoliczności nie były znane organowi orzekającemu, ponieważ zostały stwierdzone po wydaniu orzeczenia - w czasie Pobytu w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc w W. (19-25 października 2006r.) oraz Klinice Alergologii i Chorób Wewnętrznych SPSK AM w B. (11-15 czerwca 2007r.) Pismem z dnia 4 lutego 2008r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. przesłał do PWOMP w B. wniosek dowodowy L. K. z 30 stycznia 2008r. wraz z załącznikami z prośbą o wydanie opinii, czy rozpoznane u L. K. schorzenia można zakwalifikować jako istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania przez Przychodnię Chorób Zawodowych PWOMP w B. oraz Instytut Medycyny Pracy w Ł. orzeczeń, a nie znane jednostkom orzeczniczym, które te orzeczenia wydawały oraz czy one mają związek z wykonywaną przez skarżącą pracą zawodową na stanowisku lekarza stomatologa i dają postawy do stwierdzenia zawodowej etiologii choroby alergicznej skóry i układu oddechowego. W dniu 7 lutego 2008r. Poradnia Chorób Zawodowych PWOMP w B. wydała opinię, stwierdzając, iż przesłane przez organ II instancji dokumenty, nie wnoszą nic nowego do postępowania diagnostyczno-orzeczniczego w związku z podejrzeniem choroby zawodowej układu oddechowego i skóry i nie dają podstaw merytorycznych do weryfikacji dotychczasowych orzeczeń. Biorąc powyższe pod uwagę organ stwierdził, iż nie zachodzą żadne przesłanki z art. 145 §1 kpa uzasadniające uchylenie dotychczasowej decyzji, w szczególności strona nie ujawniła istotnych nowych okoliczności faktycznych ani też nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję. Ponadto organ wskazał, iż strona uchybiła jednomiesięcznemu terminowi do złożenia podania o wznowienie postępowania. Zgodnie bowiem z art. 148 §1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji w nieprzekraczalnym terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Nowe dowody to takie dowody, które wprawdzie istniały w dacie orzekania w postępowaniu zwykłym, ale organ orzekający dowodami tymi nie dysponował. Jeżeli jednak dowody te były, a organ orzekający "ich nie zbadał", to nie można takich dowodów w postępowaniu wznowieniowym uważać za nowe, choćby organ w postępowaniu poprzednim z dowodami tymi się nie zapoznał albo niewłaściwie je ocenił. Sama skarżąca wskazuje, iż preparaty były ówcześnie znane stronie, istniały, były wykorzystywane - jak należy domniemywać - w pracy zawodowej przez stronę, ale strona wtedy nie zgłosiła powyższych zarzutów do postępowania administracyjnego, co mogła uczynić na każdym etapie postępowania. W swoim piśmie z dnia 15 listopada 2007r. strona powołuje się na nowe dowody w postaci dokumentów - kart informacyjnych oraz operuje dwoma datami: 5 października 2006r. - pobyt w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc w W. i datą: 15 czerwca 2007r. - pobyt w Klinice Alergologii i Chorób Wewnętrznych SPSK Akademii Medycznej w B., przy czym strona stwierdza, że karty informacyjne w tych sprawach były w posiadaniu organu I instancji. W ocenie organu w pierwszym przypadku termin do zgłoszenia wznowienia minął 25 listopada 2006r., przy czym strona nie mogła wtedy zgłosić wniosku, gdyż złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji, a następnie skargę na rozstrzygnięcie organu II instancji - wyrok w sprawie zapadł w dniu 19 stycznia 2007r. Natomiast w drugim przypadku strona miała czas na złożenie wniosku w terminie do 15 lipca 2007r, czego nie uczyniła. Ponadto w dniu 19 października 2007r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok, w którym oddalił skargę kasacyjną strony. Wobec stwierdzenia, że przekroczono termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania oraz że wniosek nie wskazuje przesłanek do wznowienia postępowania o jakich mowa w art. 145 §1 kpa, organ administracji zobligowany był do wydania decyzji odmawiającej wznowienia postępowania. Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...]października 2008r. podstawie art. 138 § 1 pkt. 1, w związku z art. 149 § 3 i art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania L. K. z dnia 13 maja 2008r. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w z dnia [...] kwietnia 2008 r. W ocenie organu odwoławczego w złożonym przez skarżącą wniosku z dnia 14 listopada 2007r., opierającym się na art. 145 § 1 pkt. 5 nie zostały ujawnione istotne nowe okoliczności ani dowody istniejące w dniu wydania przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. decyzji z dnia[...] września 2006r. nr [...]., a nieznane organowi. Ponadto strona uchybiła jednomiesięcznemu terminowi do złożenia podania o wznowienie postępowania, ponieważ zgodnie z art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji w nieprzekraczalnym terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W uzasadnieniu decyzji II instancji podniesiono, iż w swoim piśmie z dnia 15 listopada 2007r. skarżąca powołuje się na nowe dowody w sprawie w postaci dokumentów - kart informacyjnych z pobytów w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc w W. (w okresie 19-25 października 2006r.) oraz w Klinice Alergologii i Chorób Wewnętrznych SPSK AM w B. (w okresie 11-15 czerwca 2007r.). Poza tym trona podała, iż w/w karty informacyjne były w posiadaniu organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił opinię organu I instancji, iż w pierwszym przypadku termin do zgłoszenia postępowania minął 25 listopada 2006r., natomiast w drugim przypadku strona miała czas na złożenie wniosku w terminie do 15 lipca 2007r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2008r. złożyła L. K. wnosząc o jej uchylenie. Przedmiotowej decyzji zarzucono naruszenie: - art. 149 § 2 i 3 kodeksu postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na wydaniu decyzji odmawiającej wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie choroby zawodowej po niezgodnym z prawem przeprowadzeniu przez organ administracji - Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. postępowania, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, podczas gdy przedmiotem postępowania mogło być jedynie zbadanie istnienia przesłanek wznowienia określonych w art. 145 § 1 kpa oraz zachowania terminu określonego w art. 148 kpa; - art. 148 § 1 kpa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez uznanie, że strona uchybiła terminowi, podczas gdy postępowanie administracyjne zostało zakończone oddaleniem skargi kasacyjnej przez NSA w dniu 19 października 2007 r. W skardze podniesiono, że przedstawione przez skarżącą karty informacyjne leczenia szpitalnego w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc w W. oraz Klinice Alergologii i Chorób Wewnętrznych SPSK AM w B. wskazują na określone dolegliwości skarżącej, w szczególności dot. niewydolności dróg oddechowych i skóry. Dolegliwości te istniały w momencie wydawania decyzji ostatecznej w postępowaniu administracyjnym, ale nie były organowi administracyjnemu znane skoro zapadła decyzja o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. W ocenie strony skarżącej nie uchybiła ona miesięcznemu terminowi, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa, gdyż do dnia 19 października 2007r. toczyło się postępowanie odwoławcze, a następnie sądowo - administracyjne, zakończone oddaleniem skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Skarżąca miała prawo wykorzystać wszystkie przewidziane prawem środki zaskarżenia w trybie administracyjnym, a następnie kontrolę sądową postępowania administracyjnego, łącznie ze skargą kasacyjną. Toczące się postępowanie sądowe, co do prawidłowości postępowania administracyjnego, czyniło bezzasadnym występowanie z wnioskiem o wznowienie tegoż postępowania z powodu nowych okoliczności faktycznych, czy też dowodów. W związku z powyższym termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania należy liczyć od dnia 19 października 2007r. W tym dniu strona powzięła wiadomość, że postępowanie administracyjne było prawidłowe i wniosek o wznowienie postępowania wniosła w dniu 14 listopada 2007 r., czyli przed upływem miesiąca o dnia ogłoszenia orzeczenia przez NSA. Oznacza to, że termin z art. 148 § 1 kpa został zachowany. Ponadto decyzje zarówno Głównego Inspektora Sanitarnego, jak i Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. wskazują na to, że w postępowaniu zawarto rozstrzygnięcie, co do przyczyn wznowienia oraz co do istoty sprawy, podczas gdy przedmiotem postępowania mogło być jedynie zbadanie istnienia przesłanek wznowienia określonych w art. 145 § 1 kpa oraz zachowania terminu określonego w art. 148 kpa. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Skarga podlega oddaleniu, albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, a tylko w takim zakresie decyzja administracyjna podlega kontroli Sądu. Przede wszystkim należy podkreślić, że zaskarżona decyzja wydana została w trybie wznowieniowego postępowania, które jest postępowaniem nadzwyczajnym stwarzającym możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe. W pierwszej fazie organ, bada, czy podanie o wznowienie wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowieniowe, a także czy został zachowany termin do złożenia podania określony w art. 148 kpa. Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania, które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Jak podniesiono, w przypadku przedłożenia organowi administracji wniosku o wznowienie postępowania organ ten obligowany jest z urzędu do ustalenia w pierwszym rzędzie czy spełniona została przesłanka natury formalnej, dotycząca terminu złożenia wniosku. Zgodnie z wyraźnym brzmieniem art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji państwowej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Strona musi więc udowodnić, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie wpłynęło przed upływem jednomiesięcznego terminu. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia pomimo uchybienia terminu stanowiło by rażące naruszenie prawa, jako godzące w zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Na gruncie niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż organy administracji w toku orzekania, prawidłowo zakwalifikowały wniosek skarżącej, jako złożony z uchybieniem terminu i prawidłowo orzekły o odmowie wznowienia postępowania. Zgodnie z poglądami doktryny odmowa wznowienia postępowania możliwa jest w razie gdy wznowienie postępowania z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 i 2 kpa, a nie ma podstaw do jego przywrócenia. Materiał dowodowy w sprawie wskazuje, iż we wniosku o wznowienia postępowania z dnia 14 listopada 2007r. skarżąca podała jako przesłankę wznowienia postępowania art. 145 § 1 pkt 5 kpa, twierdząc, iż nowymi okolicznościami nieznanymi organowi wydającemu decyzję są brak przeprowadzonych badań alergologicznych dla wszystkich preparatów stosowanych w pracy zawodowej podczas pobytu w Klinice Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy w . oraz pogorszenie stanu zdrowia. Te okoliczności zostały stwierdzone podczas pobytu w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc w W. (w okresie od dnia 19 do dnia 25 października 2006r.) oraz w Klinice Alergologii i Chorób Wewnętrznych SPSK AM w B. (w okresie od dnia 11 do dnia 15 czerwca 2007r.). Podkreślić należy, co zasadnie wskazały w toku postępowania organy administracji, że wyrokiem z dnia 18 stycznia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił skargę L. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] września 2006r., następnie wyrokiem z dnia 19 października 2007r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt II OSK 659/07 oddalił skargę kasacyjną strony skarżącej od powołanego wyroku z dnia 18 stycznia 2007r. Z zestawienia dat wyroków sądów administracyjnych oraz dat podanych we wniosku o wznowienie wynika, iż "nowe okoliczności" były znane skarżącej w toku postępowania przed sądem I, a następnie przed sądem II instancji. Prawomocny wyrok oddalający skargę oznacza, iż kontrolowana przez sąd decyzja nie jest prawnie wadliwa, a zatem ograniczona jest możliwość zmiany lub uchylenia takiej decyzji w trybach nadzwyczajnych. Wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną, co do której sąd administracyjny oddalił skargę, jest dopuszczalne tylko w przypadku, jeżeli przesłanki wznowienia zostaną ujawnione po wyroku sądowym. Biorąc powyższe pod uwagę organy orzekające w sprawie miały prawo przyjąć, iż złożenie wniosku o wznowienie postępowania nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia, co skutkować musiało wydaniem orzeczenia o odmowie wznowienia postępowania. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.