VII SA/Wa 91/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi E. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego – po uprzednim wstrzymaniu robót budowlanych z powodu istotnych odstępstw od projektu i nałożeniu na inwestora A. R. obowiązku przedstawienia inwentaryzacji wykonanych robót (postanowienie nr II [...] z [...].02.2008r.) oraz nałożeniu na inwestora obowiązku przedstawienia projektu budowlanego zamiennego dla inwestycji rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego (decyzja nr II [...] z [...].04.2008r.) – decyzją Nr [...] z dnia [...].09.2008r. zatwierdził projekt budowlany zamienny rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego na dz. nr [...] przy ul. [...] w W. oraz pozwolił na wznowienie robót budowlanych. Rozpatrujący odwołanie od tej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...].11.2008r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji wskazując, iż w jego ocenie projekt budowlany zamienny spełnia wymogi określone przepisami a jego rozwiązania nie naruszają uzasadnionych interesów osób trzecich w tym zainteresowanej E. O. i czynią zadość warunkom określonym w przepisach w tym techniczno – budowlanych. Odpowiadając na zarzuty zainteresowanej, organ podkreślił, że projekt budowlany zamienny przewiduje usunięcie elementów spornego obiektu poza działkę zainteresowanej. W szczególności uwzględniona została kwestia wykonania właściwej konstrukcji dachowej budynku od strony wschodniej – z zaprojektowanym odpływem wód opadowych na działkę inwestora, zaś planowane ocieplenie istniejącego obiektu nie dotyczy ściany w ostrej granicy z działką ul. [...]. Organ odwoławczy zwrócił też uwagę, że okoliczność czy przedmiotowa inwestycja została wykonana zgodnie z przepisami i zatwierdzoną dokumentacją będzie podlegała ocenie na etapie dopuszczenia inwestycji do użytkowania. Skargę sądową na powyższą decyzję wniosła E. O. domagając się jej uchylenia wraz z decyzją poprzedzającą. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów art. 7 i 77 kodeksu postępowania administracyjnego przez brak ustalenia czy obszar zabudowy z projektu zamiennego nie wchodzi w jej nieruchomość, nieprawidłowe ustalenie, że projekt zamienny nie przewiduje docieplenia ściany wschodniej i brak ustaleń zgodności z art. 29 prawa wodnego. Nadto zdaniem skarżącej naruszono art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego przez zatwierdzenie projektu naruszającego jej interesy oraz art. 51 ust. 1 pkt 3 poprzez brak nałożenia na inwestora dodatkowych obowiązków i nie zakreślenie terminu do ich wykonania. W ocenie skarżącej zatwierdzony projekt nie daje gwarancji, że w okresie pomiędzy wznowieniem prac budowlanych a ich zakończeniem, na jej działkę nie będą spływały z wystającego dachu wody opadowe – powinien być tu nakaz likwidacji istniejącego dachu, zaś brak określenia w decyzji obowiązków, które zapobiegałyby dalszemu naruszaniu interesów skarżącej oraz terminu na doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem, stwarzają możliwość odwlekania przez inwestora z wykonaniem co prowadzić będzie do dalszego naruszania interesu skarżącej. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu choć tylko w niewielkim zakresie z motywów w niej wskazanych. Kontrolą sądową objęta została decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego dla rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego przy ul. [...] w W. przy równoczesnym pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. W sprawie bezspornym jest, że inwestor A. R. rozpoczęła inwestycję na podstawie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...].10.2005r., jednakże w trakcie wykonywania robót dopuszczono do odstępstw od zatwierdzonego w/w decyzją projektu, polegających na zmianie układu połaci dachowej oraz spadków dachu, a także rezygnacji z dobudowy pietra, które to odstępstwa należy uznać za istotne. W sytuacji istotnego odstąpienia od warunków pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu, organ nadzoru budowlanego podejmuje stosowne działania mające na celu doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W ramach tych działań wstrzymuje prowadzenie prac budowlanych a następnie w myśl art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nakłada na inwestora obowiązek przedłożenia stosownych dokumentów (projekt zamienny wraz z oceną techniczną wykonanych robót itp.). Po złożeniu tych dokumentów organ nadzoru budowlanego podejmuje decyzję w przedmiocie projektu zamiennego i wznowienia robót (art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego). W przedmiotowej sprawie analizując decyzję organu odwoławczego stwierdzić należy, że nie spełnia ona wymogów proceduralnych. Obowiązkiem organu administracji publicznej jest podjęcie w toku postępowania wszelkich niezbędnych działań do dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co wynika z naczelnej zasady postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej. Stosownie do wymogów art. 138 § 1 kpa organ odwoławczy kontrolujący decyzję I instancji jest obowiązany, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, ponownie rozpoznać sprawę rozstrzygniętą kontrolowaną decyzją a to oznacza, iż nie może ograniczyć się tylko do kontroli decyzji objętej odwołaniem ale obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę merytorycznie w jej całokształcie. Zaskarżona decyzja w znacznym zakresie opisuje stan faktyczny sprawy zaś ocena projektu zamiennego ograniczona została do dwóch zdań i krótkiego odniesienia do argumentów skarżącej. Stanowisko organu odwoławczego jest bardzo ogólnikowe, nie spełnia wymogów art. 107 § 3 kpa i uniemożliwia sądowi ocenę prawidłowości decyzji zwłaszcza w kontekście zarzutów skargi. Nie wskazuje też, aby organ przeprowadził postępowanie w całokształcie materiału sprawy do czego jest zobowiązany. Powyższe naruszenie przepisów proceduralnych art. 7 i 77 § 1 kpa, art. 138 § 1 kpa oraz art. 107 § 3 kpa jako mogące mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia stanowi podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozpoznając ponownie sprawę organ zastosuje się do obowiązujących go przepisów proceduralnych i po rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie podejmie stosowną decyzję, przedstawiając staranne uzasadnienie swego stanowiska z odniesieniem do zarzutów skarżącej tak, aby możliwa była kontrola takiego rozstrzygnięcia.