IV SA/Wa 2054/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2009 r. sprawy ze skarg C. z siedzibą w W. i Ogólnopolskiego T. z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] sierpnia 2007 roku nr [...]; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz C. z siedzibą w W. kwotę 200 (dwieście) złotych oraz na rzecz Ogólnopolskiego T. z siedzibą w G. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dnia [...] sierpnia 2008r. Nr [...] Wójt Gminy S. działając na podstawie art. 46 ust. 1, art. 46a ust. 1 i 7 pkt. 4, art. 48 ust. 2 pkt.1 i 3, art. 56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U nr 62, poz. 627, z późn. zm.) wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie lotniska z utwardzonym pasem startowym wraz z infrastrukturą (zabudową portową, hangarem, drogą dojazdową i parkingiem na działkach o nr ew. [...] w obrębie S. na terenie gminy S. W decyzji tej określił między innymi warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, wskazując, iż w fazie budowy należy zachować istniejący drzewostan. Jeżeli jednak zajdzie konieczność usunięcia drzew lub krzewów, należy uzyskać zezwolenie, stosownie do art. 75 ustawy Prawo ochrony środowiska i art. 82 ustawy o ochronie przyrody, minimalizować uciążliwość dla terenów sąsiednich, ograniczyć hałas oraz emisję pyłu i produktów spalenia paliw w silnikach maszyn roboczych do powietrza, nadmiar ziemi zdjętej podczas budowy rozplantować na terenach rekreacyjnych wokół lotniska. Określił wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym. Wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii, podnosząc, iż planowane przedsięwzięcie nie należy Sygn. akt IV SA/Wa 2054/08 do zadań stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii określonych w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 9 kwietnia 2002 r. w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje 0 zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym prawdopodobieństwie wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. Wskazał, iż w toku postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko nie stwierdzono transgranicznego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Uznano, iż zasięg planowanej inwestycji nie wymaga utworzenia obszarów ograniczonego użytkowania. Podkreślono, iż prace budowlane należy rozpocząć w terminach poza sezonem lęgowym ptactwa tj. od 16 października do końca lutego, lub w trakcie sezonu lęgowego, po uprzednim uzyskaniu zgody Ministra Środowiska na płoszenie gatunków ptaków objętych ochroną gatunkową ścisłą w celu niedopuszczenia założenia gniazd w miejscu lokalizacji inwestycji i prowadzenia prac budowlanych. Wskazano także, iż liczba planowanych operacji lotniczych powinna być dostosowana do okresu migracji oraz szczytowej fazy lęgów (z uwzględnieniem czasowego ich zawieszenia). W tym celu należy zapewnić stały nadzór i monitoring wykonywanych przez przyrodnika, po wykonaniu ekspertyzy dotyczącej dopuszczalnej dziennej liczby lotów oraz ustaleniu korytarzy zarówno dolotów, jak i lotów. Należy również zapewnić stały monitoring poziomu wód gruntowych. Wszelkie prace ziemne winny być przeprowadzone bez potrzeby odwodnienia terenu, które mogłoby spowodować znaczący wpływ na obszar Natura 2000. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wnioskowana inwestycja jest przedsięwzięciem wymienionym w § 3 ust. 1 pkt 55 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 Nr 257 poz. 2573, z póź. zm.). W toku postępowania inwestor przedstawił więc raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko organ stwierdził, iż przy skali i rozmieszczeniu przedsięwzięcia zostanie utrzymana zasada zrównoważonego rozwoju, opisane technologie wykonywania robót nie wpływają negatywnie na środowisko, przedstawione formy zabezpieczeń Sygn. akt IV SA/Wa 2054/08 i rozwiązań chroniących środowisko są wystarczające. Planowane przedsięwzięcie nie spowoduje zaś przekroczenia poziomów dopuszczalnych i wartości odniesienia emitowanych substancji w powietrzu, oraz nie przekroczy dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska, budowa lotniska nie spowoduje wzrostu istotnych oddziaływań na obszar Natura 2000 [...] w stosunku do stanu istniejącego. Decyzją z dnia [...] marca 2008r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania C. od powyższej decyzji Nr [...] Wójta Gminy S. z dnia [...] sierpnia 2007 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż jego przekonaniu nie jest zadaniem organów administracji publicznej właściwych w sprawach ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia rozstrzygnięcie, czy planowane przedsięwzięcie wywrze lub może wywrzeć na tyle negatywny wpływ, że do jego realizacji nie można za wszelką cenę (w tym również za cenę naruszenia obowiązującego prawa) dopuścić. Takiego właśnie rozstrzygnięcia, tj. wydania decyzji odmawiającej ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia - oczekuje stowarzyszenie C. Zadanie organów administracji w tej i w innych podobnych do tego rodzaju sprawach - ograniczyć się może (a nawet wręcz powinno) do oceny, czy realizacja danej inwestycji jest możliwa na gruncie obowiązującego prawa, a nadto czy wszystkie procedury poprzedzające wydanie decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia zostały zachowane i czy zostały przeprowadzone zgodnie z prawem. Decyzję tą wydaje się po przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko (art 48 ust. 1 ustawy) oraz po dokonaniu uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia w właściwymi organami. Przed wydaniem zaskarżonej decyzji dokonano uzgodnień z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w O. (postanowienie dnia [...] sierpnia 2006 r. utrzymane w mocy postanowieniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2006 r., na które to postanowienie skarga została oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 169/07) i z Wojewodą [...] Sygn. akt IV SA/Wa 2054/08 ostatecznym postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r. znak [...]. Okoliczność, iż w stosunku do w/w postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. toczy się postępowanie wznowieniowe, wobec odmowy wstrzymania jego wykonania (postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r.), nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia, bowiem skoro zagadnienia prejudycjalne zostały ostatecznie rozstrzygnięte przez właściwy organ administracji publicznej, to brak było podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie głównej. Organ przywołał brzmienie art. 47 ustawy, wskazując, iż analiza treści zaskarżonej decyzji, akt postępowania poprzedzającego jej wydanie, że szczególnym uwzględnieniem sporządzonego przez biegłego raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia, oraz przytoczonych powyżej przepisów nie daje podstaw do uznania, iż w toku postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją naruszone zostały przytoczone powyżej regulacje, a co za tym idzie - by w sprawie niniejszej zaistniała przesłanka do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Podkreślono także, iż uzasadnienie decyzji, zawiera informacje o sposobie wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych w związku z udziałem społeczeństwa (56 ust. 8 ustawy), | w tym dotyczące kwestii ewentualnego wpływu na przedsięwzięcia na projektowany obszar ochrony siedlisk Natura 2000 "[...]". Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli C. i Ogólnopolskie T. C. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak również utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji, zarzuciło im że wydane zostały z naruszeniem art. 33 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie przyrody, oraz art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 kpa. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż planowana inwestycja, dla której wydano decyzję środowiskową znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie obszaru ochrony Europejskiej Sieci Natura 2000 "[...]" (kod: [...]) oraz w granicach proponowanego obszaru Natura 2000 [...] ([...]) na terenie którego realizowana jest większość inwestycji (znajdujący się obecnie na tzw. [...]). Ocena przedsięwzięcia z punktu widzenia założeń ochrony obszaru Natura 2000 na gruncie prawa krajowego uregulowana jest w art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. 2004 r., Nr 92, poz. 880 ze zm.). Sygn. akt IV SA/Wa 2054/08 Zgodnie z tym przepisem, projekty planów i projekty zmian do przyjętych planów oraz planowane przedsięwzięcia, które nie są bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub obszarów, o których mowa w ust. 2, lub nie wynikają z tej ochrony, |a które mogą na te obszary znacząco oddziaływać, wymagają przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. W celu umożliwienia organowi administracji dokonania oceny ewentualnych skutków, jakie może wywierać planowane przedsięwzięcie na stan obszaru Natura 2000, ustawodawca w przypadku projektów przedsięwzięć o potencjalnym bezpośrednim lub pośrednim wpływie na stan obszaru Natura 2000 wprowadził obowiązek przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko na zasadach określonych w prawie ochrony środowiska. Postępowanie to powinno być przeprowadzone pod względem ewentualnych skutków planu lub przedsięwzięcia w odniesieniu do siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000. Zwolnienie od tej generalnej reguły przewiduje art. 33 ust. 4 ustawy stanowiący, że ocenie w sprawie oddziaływania na środowisko nie podlegają plan lub projekt przedsięwzięcia związane bezpośrednio z ochroną obszaru Natura 2000 lub wynikające z tej ochrony. Powyższe rozwiązanie stanowi implementację postanowień art. 6 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. UE L z dnia 22 lipca 1992 r. ze zm.), zmienionej dyrektywą Rady 97/62/WE z dnia 27 października 1997 r. W rozpoznawanej sprawie organ pominął zaś całkowicie w swoim rozstrzygnięciu ocenę oddziaływania na obszar ochrony Europejskiej Sieci Natura 2000 "[...]" (kod:[...]) znajdujący się w bezpośrednim sąsiedztwie przedsięwzięcia. Na powyższe uchybienie nie zwróciło uwagi Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekające w II instancji. Powyższe oznacza, iż stan niniejszej sprawy nie został należycie wyjaśniony, co stanowi naruszenie art. 7 i 77§ 1 k.p.a Z kolei Ogólnopolskie T. domagając się również uchylenia zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią mocy decyzji organu I instancji zarzuciło, im że wydane zostały z rażącym naruszeniem: Sygn. akt IV SA/Wa 2054/08 1) art. 48 ust. 2 pkt. 3 lit. a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska -wobec braku uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację lotniska z właściwym organem inspekcji sanitarne. Zdaniem skarżącego wobec uchylenia decyzji Wójta z [...] czerwca 2006r., należało ponownie wystąpić o uzgodnienie. 2) art. 105 § 1 k.p.a (w części decyzji dotyczącej ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji drogi dojazdowej do lotniska i hangaru lotniczego), w związku z załączonym do niniejszej skargi Postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. w którym orzeczono, iż wymieniona powyżej część przedsięwzięcia nie jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. Wskazano także, iż w odniesieniu do uzgodnienia Wojewody [...] - toczy się wciąż (na żądanie [...]), nie zakończone postępowanie w przedmiocie wznowienia tego uzgodnienia. W takiej sytuacji, mając na uwadze utrwalone orzecznictwo administracyjne, aczkolwiek samo wznowienie postępowania nie wstrzymuje wykonania decyzji, to jednak powinno skutkować wstrzymaniem się przez Wójta Gminy S. z wydaniem kończącej sprawę w I instancji decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.)-Oznacza to, że Sąd z urzędu bada legalność zaskarżonego aktu, biorąc pod uwagę Sygn. akt IV SA/Wa 2054/08 także argumentację zawartą w skardze. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja naruszyła przepisy postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy i z tego powodu koniecznym było jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2008r. utrzymująca w mocy decyzję z [...] sierpnia 2008r. Nr [...] Wójta Gminy S. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie lotniska z utwardzonym pasem startowym wraz z infrastrukturą (zabudową portową, hangarem, drogą dojazdową i parkingiem na wskazanych w niej działkach znajdujących się na terenie gminy S. Decyzje te zostały wydane na podstawie art. 46 ust. 1, art. 46a ust. 1 i 7 pkt. 4, art. 48 ust. 2 pkt.1 i 3, art. 56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U nr 62, poz. 627, z późn. zm.). W toku postępowania ustalono, iż planowana inwestycja jest przedsięwzięciem wymienionym w § 3 ust. 1 pkt 55 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 Nr 257 poz. 2573, z późniejszymi zmianami). Zobowiązano inwestora do sporządzenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko. Z akt sprawy, jak również skarg wynika, iż planowane przedsięwzięcie znajduje się w granicach proponowanego obszaru B. (znajdującego się na tzw. [...]), dodatkowo jego zachodni fragment leży częściowo na obszarze Natura 2000 [...]. Obszary te od dnia akcesji objęte są ochroną w myśl stosownych regulacji wspólnotowych (patrz dvr.1979/409/EWG i dyr.1992/043/EWG), które zostały przetransponowane do prawodawstwa krajowego. Ochrona ta polega w szczególności na ograniczeniu możliwości ingerencji, które mogłyby prowadzić do negatywnych skutków dla dóbr przyrodniczych objętych ochroną, przy czym ingerencja taka jest dopuszczalna pod pewnymi warunkami (art. 34 ustawy o ochronie przyrody). W świetle regulacji wspólnotowych, przetransponowanych do prawodawstwa krajowego, kluczowe znaczenie w mechanizmie ochrony obszarów "Natura 2000" ma konieczność Sygn. akt IV SA/Wa 2054/08 przeanalizowania możliwości rezygnacji z podejmowania określonych działań w sytuacji, gdy miałyby wpływać negatywnie na obszary chronione bądź obowiązek rozważania rozwiązań alternatywnych, które wykluczyłyby lub ograniczyły takie oddziaływanie. Wymóg dokonania odpowiedniej oceny skutków planu lub przedsięwzięcia, wynikający z art. 6 ust. 3 zdanie pierwsze dyrektywy siedliskowej, jest uzależniony od przesłanki istnienia prawdopodobieństwa lub zagrożenia, że będą one w istotny sposób oddziaływać na dany teren. Uwzględniając w szczególności zasadę ostrożności, zagrożenie takie występuje wówczas, kiedy na podstawie obiektywnych okoliczności nie można wykluczyć, że plan lub przedsięwzięcie będzie oddziaływać na dany teren w istotny sposób (wyrok Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w Luksemburgu z dnia [...] stycznia 2006 r. w sprawie [...]). W kolejnym orzeczeniu Trybunał stwierdził, m. in. że cyt. "W celu określenia zakresu obowiązku dokonania odpowiedniej oceny planu lub przedsięwzięcia, które może oddziaływać na teren objęty zakresem stosowania art. 6 ust. 3 dyrektywy 92/43, należy wstępnie stwierdzić, że regulacja ochronna ustanowiona w tym przepisie obejmuje szereg elementów, które mają umożliwiać kontrolę skutków takiego planu lub przedsięwzięcia, jak również, kolejne fazy oceny na wypadek, gdyby taki plan lub przedsięwzięcie mogące wywrzeć istotne skutki na teren (...). Jak stwierdził rzecznik generalny w pkt 12 i 13 swej opinii, postępowanie dotyczące "odpowiedniej oceny" nie stanowi jedynie formalnego badania, lecz powinno umożliwić głębszą analizę na poziomie założeń ochrony danego terenu, takich jak wymienione w przytoczonym powyżej art. 6, w szczególności w zakresie ochrony siedlisk przyrodniczych i gatunków o znaczeniu priorytetowym" (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w Luksemburgu z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...]. W aktualnym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w przedmiocie interpretacji przepisu art. 6 dyrektywy siedliskowej podkreśla się, iż ustanawia on procedurę, która za pomocą wstępnego badania ma zapewnić, aby zgoda na realizację planu lub przedsięwzięcia, które nie jest bezpośrednio związane lub konieczne do zagospodarowania terenu, ale które może w istotny sposób na niego oddziaływać, udzielano jedynie wówczas, gdy ten plan lub Sygn. akt IV SA/Wa 2054/08 przedsięwzięcie nie wpłynie niekorzystnie na dany teren. Zezwolenie na realizację planu lub przedsięwzięcia może zostać udzielone pod warunkiem, że właściwe władze krajowe uzyskają pewność, iż przedsięwzięcie nie będzie miało negatywnych skutków dla terenu, którego dotyczy. Ma to miejsce wówczas, gdy z naukowego punktu widzenia brak jest racjonalnych wątpliwości, że skutki takie nie wystąpią (wyrok z dnia [...] października 2006 r. w sprawie [...]. W rozpatrywanej sprawie skarżący zarzucają orzekającym w sprawie organom, iż nie przeanalizowały, wpływu planowanej inwestycji na obszary Natura 2000 w kontekście zapewnienia właściwej ochrony tych dóbr przyrodniczych, w tym wprowadzenia kompensacji. Stanowiska skarżących w ocenie Sądu zasługuje na uwzględnienie. Z ustaleń poczynionych przez orzekające organy wynika, iż budowa lotniska nie spowoduje wzrostu istotnych oddziaływań na obszar Natura 2000 w stosunku do stanu istniejącego. Ponadto wskazano, iż lokalizacja inwestycji jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] z dnia [...] grudnia 2005r.. Lotnisko pełnić ma funkcję lotniska cywilnego, użytku publicznego. W pierwszym rzędzie należy wskazać, iż okoliczność, że planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie zwalnia organów z dogłębnego zbadania sprawy pod kątem wpływu planowanej inwestycji na środowisko. Podnieść bowiem należy, iż postępowanie w przedmiocie oceny oddziaływania na środowisko jest odrębnym postępowaniem, kończącym się wydaniem decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań ( art. 46 ust. 1). Organ winien był zatem zbadać, czy projektowana lokalizacja w określonym w planie miejscu jest dopuszczalna z uwagi na ograniczenia wynikające z potrzeby ochrony środowiska. Mając na uwadze zlokalizowanie planowanej inwestycji na terenie prawnie chronionych obszarów Natura 2000, wskazać należy, iż już okoliczność ta zobowiązywała organ, dodatkowo do rzetelnego rozpoznania kwestii wpływu inwestycji na te obszary. Czego w ocenie Sądu nie uczyniły ograniczając się jedynie do wskazania, iż w trakcie budowy planowana inwestycja nie będzie negatywnie wpływać na obszar Natura 2000. Sygn. akt IV SA/Wa 2054/08 Tymczasem zgodnie z art. 33 ustawy o ochronie przyrody, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania kwestionowanych w skardze decyzji. "Zabrania się podejmowania działań mogących w znaczący sposób pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków roślin i zwierząt, a także w znaczący sposób wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000. Przepis ten stosuje się zaś odpowiednio do projektowanych obszarów Natura 2000, znajdujących się na tzw. [...], do czasu odmowy zatwierdzenia albo zatwierdzenia tych obszarów przez Komisję Europejską jako obszar Natura 2000. Planowane przedsięwzięcia, które nie są bezpośrednio związane z ochroną Natura 2000 lub obszarów znajdujących się na [...], lub nie wynikają z tej ochrony, a mogą na te obszary znacząco oddziaływać wymagają przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko na zasadach określonych w ustawie Prawo ochrony środowiska. Wyjątek od zasady określonej w art. 33 zabraniającej lokalizacji inwestycji mogących znacząco oddziaływać na Naturę 2000 wprowadza jedynie art. 34 ustawy o ochronie przyrody, wskazując, iż jeżeli przemawiają za tym konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i wobec braku rozwiązań alternatywnych, właściwy miejscowo wojewoda może zezwolić na realizację planu lub przedsięwzięcia, które mogą mieć negatywny wpływ na siedliska przyrodnicze oraz gatunki roślin i zwierząt, dla których został wyznaczony obszar Natura 2000, zapewniając wykonanie kompensacji niezbędnej do zapewnienia spójności i właściwego funkcjonowania sieci obszarów Natura 2000, chyba że na obszarze Natura 2000 występuje siedlisko lub gatunek o znaczeniu priorytetowym, wówczas zezwolenie może zostać udzielone wyłącznie w celu ochrony życia i zdrowia ludzi, zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego, uzyskania korzystnych następstw o pierwszorzędnym znaczeniu dla środowiska, wynikającym z konieczności wymogów nadrzędnego interesu publicznego, pozyskaniu opinii Komisji Europejskiej. Zdawkowe odesłanie w uzasadnieniu do treści raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i uzgodnienia Wojewody nie czyni w ocenie Sądu zadość wymaganiu wnikliwego rozważenia dopuszczalności lokalizacji inwestycji w zasięgu chronionych obszarów. W świetle przytoczonych powyżej przepisów w celu umożliwienia organowi administracji dokonania oceny ewentualnych skutków, jakie może wywierać planowane przedsięwzięcie na stan obszaru Natura 2000, ustawodawca w przypadku projektów przedsięwzięć o potencjalnym bezpośrednim Sygn. akt IV SA/Wa 2054/08 lub pośrednim wpływie na stan obszaru Natura 2000 wprowadził obowiązek przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko na zasadach określonych w prawie ochrony środowiska. Orzekające w sprawie organy nie uzasadniły zdaniem sądu prezentowanego przez siebie stanowiska, iż planowana inwestycja, która zalicza się do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko nie będzie w znaczący sposób pogarszać stanu siedlisk przyrodniczych i gatunków i negatywnie wpływać na gatunki dla których ochrony wyznaczono znajdujące się na obszarze inwestycji Obszary Natury 2000r. W uzasadnieniu brak jest w ogóle analizy akt sprawy pod tym kątem. Powyższe względy wykluczają więc możliwość uznania, iż kwestia lokalizacji inwestycji, z uwzględnieniem konieczności ochrony dóbr przyrodniczych, dla których tworzone są obszary "Natura 2000", zostały właściwie przeanalizowane w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonych decyzji. Ponadto należy podnieść, iż podniesiona w uzasadnieniu organu I instancji okoliczność, iż lotnisko służyć ma celom publicznym, nie stanowi wystarczającej podstawy do uznania, iż jego lokalizacja jest dopuszczalna na omawianym terenie.W przypadku bowiem uznania, iż planowana inwestycja może w sposób znaczący pogarszać stan siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków roślin i zwierząt znajdujących się na terenie lub w pobliżu inwestycji, organ zobligowany jest zbadać dopuszczalność jej realizacji w oparciu o przesłanki określone w art. 34 ustawy o ochronie przyrody, określające odstępstwa od zakazów określonych w art. 33 ustawy o ochronie przyrody. Podnieść przy tym należy, iż zdaniem Sądu przywołany przepis należy interpretować zawężające Określenie "może" oznacza, iż ustawodawca tylko w wyjątkowych przypadkach, takich jak nadrzędny interes publiczny i wobec braku innych możliwości, pozwala na odstępstwo od ustanowionego zakazu. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż zaskarżone decyzje zarówno organu pierwszej jak i drugiej instancji wydane zostały bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w odniesieniu do wymogów określonych w art. 33 i 34 ustawy prawo ochrony przyrody co stanowi naruszenie nie tylko tych przepisów ale także art. 7, 77 §1 i 107§3k.p.a. Rozpoznając ponownie sprawię organ winien rzetelnie w oparciu o sporządzony raport, ostateczne uzgodnienia, zbadać czy i w jakim stopniu planowana inwestycja może oddziaływać na obszary Natura 2000 zlokalizowane na Sygn. akt IV SA/Wa 2054/08 jej terenie oraz w zasięgu. I w zależności od poczynionych w tym zakresie ustaleń podjąć stosowne rozstrzygnięcie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt. 1 sentencji. Rozstrzygnięcie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji wydano w oparciu o art. 152 powyższej ustawy, zaś o zwrocie skarżącym kosztów postępowania sądowego na podstawie art. 200 w/w ustawy.