I OZ 742/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 819/08 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 819/08 w sprawie ze skargi Z.F. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Przemyślu z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie zwolnienia ze służby p o s t a n a w i a: I. uchylić zaskarżone postanowienie, II. przywrócić skarżącemu termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 819/08. Postanowieniem z dnia 7 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 819/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił Z.F. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 819/08 w sprawie ze skargi Z.F. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Przemyślu z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie zwolnienia ze służby. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że zgodnie z treścią art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek: uchybienie terminowi, brak winy w niniejszym uchybieniu, ujemne skutki spowodowane uchybieniem, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonanie uchybionej czynności równocześnie z wnioskiem. Zdaniem Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż z własnej winy uchybił terminowi. Zainicjowane przez skarżącego postępowanie sądowoadministracyjne niewątpliwie należy ocenić jako sprawę życiowo istotną, z którą łączy się obowiązek dbałości oraz przezorności. W niniejszej sprawie termin rozprawy wyznaczono na dzień 8 kwietnia 2009 r., a zawiadomienie o tym fakcie ojciec skarżącego odebrał w dniu 2 marca 2009 r. Skarżący wiedząc, że rodzicom nierzadko zdarza się nie przekazać mu korespondencji powinien wykazać się większym wyczuleniem w tej mierze i kontrolować jej wpływ. Ponadto zdaniem Sądu – przy dochowaniu należytej staranności - okres czasu pomiędzy odbiorem korespondencji przez ojca a terminem rozprawy gwarantował skarżącemu możliwość dowiedzenia się o dacie jej wyznaczenia, a w następstwie również i o treści wyroku. Na powyższe postanowienie Z.F. wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnosząc o uchylenie postanowienia zarzucił, że do uchybienia terminu doszło bez jego winy, gdyż jego rodzice są ludźmi starszymi, schorowanymi i nie doręczyli mu korespondencji. Mimo to, że mieszkają z nim w jednym domu to w oddzielnych mieszkaniach, oni zajmują parter budynku, a on sam mieszka na piętrze. Z uwagi na czas pracy, od godziny 7 do godziny 19, skarżący faktycznie rzadko widuje się z rodzicami. Przesyłki, którą ojciec pokwitował nie otrzymał z jego rąk lecz w dniu 22 kwietnia 2009 r. znalazł ją u rodziców. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy należy rozumieć jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności wymaganej przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając przesłanki braku winy strony należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W niniejszej sprawie istotne jest, czy rzeczywiście skarżący bez swojej winy uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Niewątpliwie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienia o terminie rozprawy w dniu 8 kwietnia 2009 r. wynika, że listonosz w dniu 3 lutego 2009 r. doręczył przesyłkę dorosłemu domownikowi – ojcu skarżącego K.F., który nie oddał mu tej przesyłki. Skarżący przypadkowo znalazł przedmiotową przesyłkę w dniu 22 kwietnia 2009 r. Powyższą okoliczność potwierdzili jego rodzice w piśmie z dnia 24 kwietnia 2009 r. (k. 42 akt). Rodzice skarżącego są ludźmi starszymi, schorowanymi nie mieszkają z nim w jednym mieszkaniu lecz wspólnym domu i widują się rzadko ze względu na czas pracy skarżącego, który jak podaje poza domem przebywa od godziny 7 do godziny 19. Okoliczność, że ojciec skarżącego nie wywiązał się z obowiązku doręczenia adresatowi zawiadomienia o terminie rozprawy nie może obciążać skarżącego. W tej sytuacji należy przyjąć, że skarżący bez swojej winy uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, bowiem nie miał świadomości, że w dniu 8 kwietnia 2009 r. odbyła się rozprawa. W momencie kiedy powziął wiadomość o powyższym fakcie natychmiast podjął stosowne czynności procesowe. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 P.p.s.a w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.