III SA/Łd 114/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA - Teresy Rutkowskiej po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L. w przedmiocie wymierzenia Okręgowej Komisji Lekarskiej MSWiA w Ł. grzywny w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w sprawie o sygn. akt 3II SA/Łd 210/02 postanawia odrzucić skargę R.A. III SA/Łd 114/09 Uzasadnienie Pismem z dnia 6 grudnia 2008 r. R. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę w przedmiocie wymierzenia Okręgowej Komisji Lekarskiej MSWiA w Ł. grzywny w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) za lekceważenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w sprawie o sygn. akt 3II SA/Łd 210/02. Wezwaniem z dnia 9 marca 2009 r. skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie wyczerpania przed wniesieniem skargi trybu z art. 154 § 1 ustawy p.p.s.a., tj. wezwania właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Zarządzenie doręczone zostało w dniu 24 marca 2009 r. W dniu 26 marca 2009 r. skarżący R. L. złożył pismo stanowiące odpowiedź na przedmiotowe wezwanie, w którym wyjaśnił, że nie posiada żadnego dokumentu świadczącego o tym, że po wydaniu wyroku w sprawie o sygn. akt 3II SA/Łd 210/02 zwracał się do Okręgowej Komisji Lekarskiej MSWiA w Ł. o jego wykonanie. W odpowiedzi na skargę organ nie zgodził się z zarzutami skarżącego, nie odnosząc się jednak szczegółowo do kwestii żądania skarżącego nałożenia kary grzywny na organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z przepisem art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej ustawa p.p.s.a.] w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powyższego wynika, że warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na podstawie przywołanego przepisu jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wezwanie organu do wykonania wyroku jest jedynym warunkiem dopuszczalności zaskarżenia, z tych względów jeżeli strona nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 § 1 ustawy p.p.s.a. Instytucja wezwania (art. 154 § 1 p.p.s.a) ma służyć temu, aby organ administracji wykonał wyrok lub załatwił sprawę zanim interwencja sądu administracyjnego będzie konieczna, służy więc dyscyplinowaniu organów administracji publicznej. Dopiero, gdy organ administracji po wezwaniu nie wykona wyroku lub nie załatwi sprawy, albo gdy uczyni to dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność, wówczas istnieje przesłanka do ukarania organu grzywną, o której mowa w art. 154 § 1 ustawy p.p.s.a (zob. m.in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 1981/04). W przedmiotowej sprawie wskazać należy w związku z tym, że skarżący nie wystąpił do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku z dnia 19 lutego 2004 r. wydanego w sprawie o sygn. akt 3II SA/Łd 210/02, co przyznaje sam skarżący w piśmie z dnia 26 marca 2009 r. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Ponieważ warunkiem wniesienia skargi w świetle 154 § 1 ustawy p.p.s.a jest uprzednie wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy (co w niniejszej sprawie nie miało miejsca), sąd mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. R.A.