II SA/Gl 96/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant Starszy referent Anna Cyganek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia robót budowlanych oddala skargę. W zgłoszeniu z dnia [...] r. (według daty wpływu) pełnomocnik [...] Sp. z o.o. w W. (dalej [...] Sp. z o.o.) zgłosił zamiar montażu na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w B. szafy telekomunikacyjnej u podnóża istniejącej wieży telekomunikacyjnej nr [...] z terminem rozpoczęcia robót w ciągu 30 dni od dnia dokonania zgłoszenia. Podał, że zasilanie stacji bazowej stanowić będzie instalacja wewnętrzna. Jako podstawę prawną zgłoszenia podał art. 29 ust. 1 pkt 7 oraz art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (obecnie Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm., zwanej dalej Prawem budowlanym). Postanowieniem z dnia [...] r. wydanym na podstawie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego Prezydent Miasta B. wezwał pełnomocnika [...] Sp. z o.o. do uzupełnienia w terminie do [...] r. dokonanego zgłoszenia w ustalonym tym postanowieniem zakresie. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną z powołaniem się na art. 30 "ust. 1a" Prawa budowlanego i art. 124 kpa Prezydent B. zgłosił sprzeciw w sprawie przystąpienia do wykonania robót objętych ww. zgłoszeniem. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że w wyznaczonym terminie inwestorka nie uzupełniła w pełni dokonanego zgłoszenia, gdyż nie dołączono do zgłoszenia projektu zagospodarowania i uzgodnień z dysponentami uzbrojenia terenu. Z przedłożonej mapy geodezyjnej wynika zaś, że objęta zgłoszeniem szafa teletechniczna posadowiona zostanie na kablu [...]. W odwołaniu od tej decyzji [...] Sp. z o.o. wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania względnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu zarzuciła, iż nie była zobowiązana do uzupełnienia zgłoszenia w podniesionym w decyzji zakresie. Inwestycja w postaci montażu szafy telekomunikacyjnej nie zalicza się bowiem do sieci uzbrojenia terenu w rozumieniu art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) i dlatego nie znajduje w sprawie zastosowania § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 2 kwietnia 2001 r. w sprawie geodezyjnej ewidencji uzbrojenia terenu oraz zespołów uzgodnienia dokumentacji projektowej (Dz. U. Nr 38, poz. 455). Nie jest też zasadne stanowisko organu, że szafa zostanie posadowiona na kablu [...], który biegnie pod powierzchnią gruntu. Zostanie bowiem posadowiona przy tej linii zasilającej. Jej posadowienie nie będzie związane z prowadzeniem wykopów. Zdaniem odwołującej się zgłoszenie było kompletne i nie było potrzeby dalszego jego uzupełnienia. W konsekwencji decyzja zapadła bez dostatecznego przeanalizowania i rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego, tj. z naruszeniem art. 77 § 1 kpa. Wojewoda S. odwołania tego nie uwzględnił i zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną z powołaniem się na treść art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 30 ust. 2 oraz art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego, utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji. Uzasadniając to rozstrzygnięcie stwierdził, że na objętej zgłoszeniem działce nr [...] istnieje już stacja bazowa telefonii komórkowej [...] i [...]. Zgłoszeniem objęto montaż dwóch szaf typu [...], które mają być usytuowane w odległości [...] m od ogrodzenia działki. Według mapy w miejscu usytuowania płyty przebiega kabel [...]. Istnieje przy tym sprzeczność co do miejsca usytuowania tej płyty i szafy między mapą załączoną do wniosku a rzutem przyziemia (rys. nr 01 z dopiskiem projekt zagospodarowania), na którym szafa została usytuowana po przeciwnej stronie drogi i wejścia na działkę. Pomimo zobowiązania inwestorka nie dostarczyła uzgodnienia z dysponentami sieci m.in. sieci energetycznej, chociaż płyta żelbetowa będzie usytuowana na kablu [...]. Zarzucono nadto, iż oświadczenie o dysponowaniu terenem na cele budowlane zostało złożone przez pełnomocnika, który nie złożył jednocześnie w tym względzie stosownego pełnomocnictwa. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję Wojewody [...] Sp. z o.o. wniosła o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła, iż decyzje te zostały wydane z mającym wpływ na wynik sprawy niewłaściwym zastosowaniem art. 2 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 30 "ust. 1a" i ust. 2 Prawa budowlanego przez uznanie, że planowana inwestycja zalicza się do sieci uzbrojenia terenu oraz, iż skarżąca nie uzupełniła w wymaganym zakresie zgłoszenia. Nadto zdaniem skarżącej z mającym istotny wpływ na wynik sprawy organy z naruszeniem art. 77 § 1 i art. 107 kpa nie zebrały i nie rozpatrzyły w wyczerpujący sposób całego materiału dowodowego oraz niedostatecznie uzasadniły swoje rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu skargi podtrzymane zostało stanowisko zaprezentowane wcześniej w odwołaniu. Dodatkowo podniesiono, że wcześniej organy nie kwestionowały złożenia oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane przez niewłaściwie umocowanego pełnomocnika. W odpowiedzi na skargę Wojewoda S. wniósł o jej oddalenie podtrzymując w ogólnym zakresie prezentowane wcześniej stanowisko. Dodatkowo stwierdził, w nawiązaniu do zarzutów skargi, że to nie objęta zgłoszeniem inwestycja jest zaliczana do sieci uzbrojenia terenu lecz kabel energetyczny niskiego napięcia, przebiegający pod ziemią w odległości [...] m od ogrodzenia, na którym ma być usytuowana płyta żelbetowa pod projektowaną szafę. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżąca dla uzasadnienia swojego stanowiska dodatkowo powołała się na treść art. 29 ust. 1 pkt 2 i art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Podniosła też, iż nie została wezwana do uzupełnienia oświadczenia przez złożenie odpowiedniego pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem również zdaniem Sądu w stanie faktycznym rozpatrywanej sprawy zaistniały podstawy do wniesienia sprzeciwu co do objętych zgłoszeniem robót budowlanych. Zakres zgłoszenia określa art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego. Gdy nie spełnia ono tych wymogów organ wzywa inwestora do uzupełnienia zgłoszenia pod rygorem wniesienia sprzeciwu. Nie może ulegać wątpliwości, że chodzi o braki w zakresie wymogów wynikających z tego przepisu oraz przepisów odrębnych. Rozstrzygnięcie sprawy i skargi sprowadza się więc do odpowiedzi na pytanie czy inwestorka pomimo wezwania nie uzupełniła braków dokonanego zgłoszenia w zakresie wynikającym z art. 30 ust. 2 ustawy. Jak wynika z przedłożonej przez inwestorkę dwukrotnie mapy geodezyjnej po działce objętej zgłoszeniem w jej północnej części przebiega umiejscowiona w gruncie linia niskiego napięcia (kablowa) zasilająca istniejącą tam wieżę telekomunikacyjną. Istnieje zatem uzasadnione przypuszczenie, że projektowana płyta żelbetowa na której zostanie posadowiona szafa telekomunikacyjna znajdzie się na przedmiotowym kablu [...]. Przypuszczenie to uzasadnia porównanie usytuowania tego kabla z usytuowaniem płyty żelbetowej w odległości [...] cm od północnej granicy działki (karta 3 i 13 akt). W tej zaś sytuacji zasadne było wezwanie do uzupełnienia dokonanego zgłoszenia przez przedłożenie projektu zagospodarowania działki z lokalizacją projektowanego obiektu oraz przedłożenie uzgodnienia z dysponentami uzbrojenia terenu (co najmniej z dysponentem sieci energetycznej). Tych obowiązków skarżąca jednak nie wykonała twierdząc, że inwestycja będzie realizowana nie na kablu energetycznym (linii zasilającej), a przy tym kablu. Tego twierdzenia jednak w żaden sposób nie udowodniła. Jak już bowiem podniesiono, a na co zasadnie zwrócono uwagę zarówno w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jak i w odpowiedzi na skargę, do innego wniosku prowadzi analiza przedłożonej mapy geodezyjnej oraz rysunku nr 01 projektu budowlanego (k. 13 akt adm.). Rysunek ten nie został sporządzony na odpowiedniej mapie geodezyjnej, nie jest na nim zaznaczony przebieg (usytuowanie) linii energetycznej zasilającej wieżę telekomunikacyjną i dlatego też nie mógł być on uznany za projekt zagospodarowania działki. W szczególności nie pozwalał on na ustalenie, że energetyczna linia zasilająca będzie usytuowana poza żelbetową płytą na której zostaje posadowiona szafa telekomunikacyjna. Skoro skarżąca nie przedłożyła ani uzgodnienia z dysponentem energetycznej linii zasilającej ani nie wykazała, że z uwagi na usytuowanie projektowanego a objętego zgłoszeniem obiektu takie uzgodnienie nie jest wymagane to dawało to zdaniem Sądu podstawę do wniesienia sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 2 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 i art. 29 ust. 1 pkt 7 Prawa budowlanego. Wbrew twierdzeniom skarżącej nie można bowiem przyjąć, że w przedstawionym wyżej zakresie nie była ona zobowiązana do uzupełnienia zgłoszenia. Z tego też względu skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i to bez względu na ocenę zasadności zarzutu skarżącej co do nie wezwania jej do uzupełnienia zgłoszenia przez złożenie pełnomocnictwa dla osoby, która złożyła oświadczenie o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zarzut ten należy przy tym podzielić, gdyż istotnie ten brak nie został objęty ani postanowieniem organu pierwszej instancji z dnia [...] r. ani też decyzją tego organu w przedmiocie wniesienia sprzeciwu. Zdaniem Sądu niezrozumiałe jest natomiast powoływanie się w stanie faktycznym niniejszej sprawy ani na treść art. 2 pkt 11 Prawa geodezyjnego i kartograficznego ani też na treść art. 30 "ust. 1a" (nie ma takiego oznaczenia tego aktu) i art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Wbrew stanowisku skarżącej organy orzekające nie traktowały bowiem objętej zgłoszeniem inwestycji jako zaliczanej do sieci uzbrojenia terenu (czy też przyłączy gdyby w istocie chodziło skarżącej o roboty budowlane o jakich mowa w art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego, które podlegają obowiązkowi zgłoszenia zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 pkt 1a omawianej ustawy). Niezrozumiałe jest też powołanie się na treść art. 29 ust. 2 pkt 15 (w piśmie procesowym z dnia 18 lutego 2009 r.) gdyż w istocie nie chodziło o instalowanie szafy telekomunikacyjnej na obiekcie budowlanym. SW