II OZ 719/09

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 2004/08 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi Z. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2008 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia uchylić zaskarżone postanowienie II OZ 719/09 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 2004/08, odmówił Z. P. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2008 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący wniósł skargę w dniu [...] listopada 2008 r. (data nadania w Urzędzie pocztowy), zaś w dniu [...] lutego 2009 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W odpowiedzi na zarządzenie Sądu z dnia [...] marca 2009 r. przy piśmie z dnia [...] marca 2009 r. wyjaśnił, że powodem uchybienia terminu był fakt kupna przez niego komputera i drukarki, których to urządzeń nie potrafił jeszcze obsługiwać. Dlatego też musiał prosić znajomych o pomoc w napisaniu i wydrukowaniu skargi. W tym wypadku w ostatniej chwili drukarka się zacięła. Zanim skarga została wydrukowana poczta była już zamknięta. Skargę nadał więc następnego dnia rano. Zatem, w ocenie skarżącego opóźnienie w dochowaniu terminu trwało około 8 godzin. Sąd I instancji uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, które mogłyby wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stawiają przed stroną skarżącą wymogu sporządzenia skargi na komputerze. Skarga może być sporządzona własnoręcznie co pomimo wyjaśnień skarżącego miało miejsce w przedmiotowej sprawie (z akt sprawy wynika, że Z. P. osobiście sporządził skargę). Tym samym, w ocenie Sądu, w uzasadnieniu wniosku oraz w piśmie uzupełniającym wnioskodawca nie uprawdopodobnił, iż nie był w stanie dokonywać jakichkolwiek czynności w sprawie. Ponadto, Sąd zaznaczył, że wbrew twierdzeniom skarżącego, skarga została wniesiona do Sądu nie z ośmiogodzinnym opóźnieniem, lecz z kilkumiesięcznym. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Z. P. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc w nim argumenty dotyczące merytorycznego rozpoznania jego skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostaje wyłącznie kwestia prawidłowości postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2009 r. r. Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku o przywrócenie terminu strona powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wniosek, który jest spóźniony, to znaczy złożony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl art. 88 podlega odrzuceniu. Zatem Sąd rozpoznając złożony wniosek o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności sprawdza, czy spełnia on wymogi formalne m.in. to, czy został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 ustawy. Z analizy akt sprawy wynika, iż skarżącemu doręczono zaskarżoną decyzję w dniu [...] stycznia 2008 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...] lutego 2008r. Skarga rozpoznawana w niniejszej sprawie została natomiast wniesiona do Sądu w dniu [...] listopada 2008 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności złożono w dniu [...] lutego 2009 r. Jako przyczynę uchybienia terminu do złożenia skargi Z. P. podał problemy techniczne z drukarką, które wystąpiły w ostatnim dniu terminu. Wyjaśnił jednak, iż już w dniu następnym przesłał skargę do Sądu. Ponadto, podkreślenia wymaga, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, iż jest to już druga skarga Z. P. na zaskarżoną decyzję, pierwszą bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 429/08, odrzucił z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na względzie, uznać należy, iż przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała w dniu doręczenia skarżącemu w/w postanowienia. W tej dacie bowiem skarżący powziął wiadomość, iż jego skarga została złożona po terminie. Dlatego w niniejszej sprawie dla oceny, czy wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony z zachowaniem 7-dniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niezbędne było ustalenie daty doręczenia mu w/w postanowienia. Sąd I instancji okoliczności tej jednak nie wyjaśnił, a tym samym zaskarżone postanowienie z dnia 15 kwietnia 2009 r. uznać należy za przedwczesne. Sąd winien bowiem w pierwszej kolejności ustalić, czy wniosek o przywrócenie terminu spełnia wymogi formalne, a dopiero później rozpoznać go merytorycznie. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.