II SA/Wa 125/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Janusz Walawski (spr.), Sędziowie WSA - Stanisław Marek Pietras, - Bronisław Szydło, Protokolant - Katarzyna Ciacharowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi E. G. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stanowisko służbowe 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, działając na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 96, poz. 667 z późn. zm.), w dniu [...] września 2008 r. wydał decyzję nr [...], którą mianował E. G. na stanowisko starszego inspektora w Wydziale [...] w Komendzie Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w W. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że na podstawie art. 107 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn.zm.), odstąpiono od jej uzasadnienia. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, po rozpatrzeniu odwołania ww., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, w dniu [...] listopada 2008 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał m.in., że w złożonym odwołaniu strona powołuje się na wcześniejsze decyzje Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz różnych organów Państwowej Straży Pożarnej, a także wyroki sądowe, niektóre nieprawomocne, dotyczące uprzednich stanowisk i otrzymywanych składników uposażenia. Podnosi, że skarżona decyzja powoduje degradację stanowiska służbowego, czego w żaden sposób nie uzasadnia, nie uwzględnia aktualnego stopnia służbowego ani posiadanych kwalifikacji, bezprawnie powołuje się na art. 107 § 4 Kpa. W ocenie organu odwoławczego rozstrzygnięcie organu I instancji jest zgodne z przepisami prawnymi oraz uzasadnione ze względu na kryterium celowości i słuszności. Natomiast uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wyjaśnia przyczyn takiego rozstrzygnięcia, a powołuje się bezpodstawnie na art. 107 § 4 Kpa, ponieważ decyzja w żaden sposób nie uwzględnia żądania strony. Zdaniem organu odwoławczego, w świetle orzecznictwa sądowego, utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji oznacza utrzymanie w mocy jej podstawowego elementu, jakim jest rozstrzygnięcie. Wadliwość uzasadnienia może być natomiast usunięta przez organ odwoławczy. Decyzja Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej stała się przedmiotem skargi wniesionej przez E. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca zarzuciła w skardze, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa materialnego oraz z rażącym naruszeniem przepisów proceduralnych, tj. art. 6-10, art. 77, art. 80, art. 107, art. 110 Kpa. Podnosząc te zarzuty, skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji. Skarżąca wniosła również o zobowiązanie organu odwoławczego do wyjaśnienia, na jakiej podstawie uznał, że Komendant – [...] Straży Pożarnej był właściwy do wydania jej opinii służbowej oraz o wyjaśnienie, dlaczego pomimo jej licznych wystąpień, nie zainteresował się ustaleniami zawartymi w protokole nr [...]. Ponadto skarżąca wniosła o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powyższych kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 15 Kpa postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Art. 127 § 1 i 2 Kpa stanowi, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Aby strona postępowania mogła skorzystać z przysługującego jej prawa wniesienia środka zaskarżenia, to uzasadnienie organu I instancji powinno odpowiadać warunkom określonym w art. 107 § 3 Kpa. W rozpoznawanej sprawie, organ I instancji powołując się na art. 107 § 4 Kpa, który stanowi, że można odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona w całości żądanie strony, nie uzasadnił swojej decyzji. Możliwość odstąpienia od uzasadnienia decyzji nie dotyczy jednak tych decyzji, które rozstrzygają sporne interesy stron oraz decyzji wydanych na skutek odwołania. W niniejszej sprawie, jak słusznie zauważył organ odwoławczy, bezpodstawne było powołanie się przez organ I instancji na powyżej przytoczony przepis. Należy zgodzić się z organem odwoławczym, że jest możliwe konwalidowanie przez ten organ wadliwego uzasadnienia decyzji organu I instancji. Jednakże, zdaniem Sądu nie jest możliwe utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w przypadku, gdy wydane rozstrzygnięcie nie zawiera uzasadnienia, a odstąpienie od jego sporządzenia było bezzasadne i nie zostało udokumentowane. W ocenie Sądu, brak było podstaw do utrzymania w mocy wadliwej decyzji organu I instancji, która de facto pozbawiła skarżącą prawa do zajęcia stanowiska w przedmiocie decyzji o przeniesieniu jej do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej. W tym stanie rzeczy, Sąd uznał zasadność skargi w zakresie naruszenia przepisów postępowania, gdyż naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania, ponieważ sprawa podlega ustawowemu zwolnieniu od kosztów, a skarżąca nie wykazała, że poniosła inne koszty np. poprzez ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Mając na względzie powyższe rozważania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł, jak w sentencji.