VIII SA/Wa 642/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Marek Wroczyński /sprawozdawca/, Protokolant Krzysztof Koziara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi P. M., R. M. – wspólników spółki cywilnej [...] na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. na rzecz skarżącej kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 roku Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. orzekł o odmowie przyznania dla "[...]" spółka cywilna pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2007. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427), powoływanej dalej jako ustawa o wspieraniu obszarów wiejskich w związku z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW), objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. Nr 68, poz. 448) , powoływane dalej jako rozporządzenie ONW oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), dalej jako kpa . W uzasadnieniu podniósł, że wniosek o przyznanie w/w pomocy finansowej został złożony w dniu [...] maja 2007 roku przez "[...]" spółka z o.o. Następnie zaś, w dniu [...] czerwca 2008 roku "[...] " spółka cywilna z siedzibą w B. złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w przypadku przeniesienia posiadania wszystkich działek rolnych lub ich części położonych na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Jako przekazującego wskazała "[...]" spółka z oo. Z uwagi na fakt, że "[...]" spółka cywilna w B. nie przejęła w posiadanie wszystkich zgłoszonych przez w/w spółkę z o. o. w jej wniosku o przyznanie płatności na rok 2007 gruntów rolnych oraz położonych na nich działek rolnych, nie zostały spełnione warunki określone w § 6 ust. 1 rozporządzenia ONW. Zdaniem organu I instancji, warunkiem koniecznym do przejęcia płatności na podstawie w/w przepisu jest bowiem przeniesienie posiadania wszystkich działek rolnych lub ich części położonych na obszarach ONW, przy czym jako przeniesienie posiadania wszystkich, położonych na obszarach ONW działek rolnych lub ich części, na rzecz innego podmiotu, należy rozumieć przeniesienie posiadania wszystkich działek ewidencyjnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, na których znajdują się działki rolne lub części działek rolnych położone na obszarach ONW, zadeklarowane do płatności we wniosku o przyznanie płatności z tytułu ONW przekazującego. Od powyższej decyzji reprezentant spółki cywilnej "[...]" w B. – P.M. złożył odwołanie wnosząc o jej uchylenie i wydanie rozstrzygnięcia przyznającego płatności. Decyzji zarzucił błędną interpretację przepisów prawa oraz sprzeczność jej uzasadnienia z sentencją rozstrzygnięcia. Podniósł, że kwestia przekazywania gospodarstw została przez unijnego prawodawcę odrębnie zdefiniowana w art. 74 ust. 1 lit. a) rozporządzenia KE nr 796/2004, zgodnie z którym "przekazanie gospodarstwa" oznacza sprzedaż, dzierżawę lub jakikolwiek inny podobny rodzaj transakcji w odniesieniu do danych jednostek produkcyjnych. Definicja powyższa stanowi "lex specialis" w stosunku do definicji zawartej w art. 2 rozporządzenia KE nr 1782/2003. Nie można uznać, iż użyte przez prawodawcę zwroty "wszystkie jednostki produkcyjne" i "dane jednostki produkcyjne" są tożsame przy bezwzględnym stosowaniu zasady nieomylności i racjonalności działania prawodawcy. Nadto, odwołujący się podniósł, że decyzja dotycząca płatności za rok poprzedni winna być wydana do 1 marca roku następnego (przed rozpoczęciem kolejnego roku gospodarczego ). Tym samym, nie można przerzucać na beneficjenta skutków zwłoki Agencji w wydawaniu decyzji przyznających płatność poprzedniemu posiadaczowi. Decyzją z dnia [...] września 2008 roku, nr [...] Dyrektor [...]Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z § 6 ust. 3 pkt. 2 rozporządzenia ONW, przejmujący do wniosku o przejęcie płatności dołącza umowę sprzedaży, dzierżawy lub inną umowę, w wyniku której nastąpiło przeniesienie posiadania działek rolnych lub ich części położonych na obszarach ONW zadeklarowanych we wniosku, lub kopię takiej umowy potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez notariusza albo upoważnionego pracownika Agencji. Umowa o której mowa w w/w przepisie winna obejmować działki ewidencyjne, które zostały zadeklarowane we wniosku o przyznanie płatności przez przekazującego. Tylko w takiej bowiem sytuacji może nastąpić przejęcie płatności, o które ubiegał się przekazujący. Brak takiej umowy czy też nie przekazanie wszystkich gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego (przekazanie części gospodarstwa) uniemożliwia zatem, przyznanie płatności ONW na rok 2007, o którą ubiegał się przekazujący. Z akt sprawy wynika, że "[...]" spółka cywilna z siedzibą w B. przejęła jedynie kilkanaście działek z kilkudziesięciu jakie były zgłoszone we wniosku przez "[...]" spółka z o.o. Nie został więc spełniony warunek przekazania całości gruntów rolnych, do których o przyznanie płatności ubiegał się przekazujący, dlatego też odmówiono płatności do gruntów rolnych na rok 2007 w przypadku przeniesienia gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego. Podnosił, że zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy z 26 stycznia 2007 roku o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej określenie " gospodarstwo rolne" oznacza gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003, znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W świetle art. 2 lit. b) rozporządzenia Rady(WE) nr 1782/2003 gospodarstwo oznacza wszystkie jednostki produkcyjne zarządzane przez rolnika, które znajdują się na terytorium tego samego państwa członkowskiego. Czynność przekazania gospodarstwa rolnego należy rozumieć zgodnie z art. 1 lit.a) rozporządzenia Komisji(WE) nr 796, który stanowi o sprzedaży, dzierżawie lub jakimkolwiek innym podobnym rodzaju transakcji. Termin gospodarstwo rolne użyty w art. 21 ust. 1 przywołanej ustawy należy rozumieć zgodnie z jego definicją zawartą w art. 2 pkt 2 tej ustawy. Z takim rozstrzygnięciem organu odwoławczego nie zgodzili się R.M. i P.M. - wspólnicy spółki cywilnej "[...] " z siedzibą w B., którzy złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ostateczną w toku instancji decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wnosząc o stwierdzenie nieważności lub uchylenie decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 25 i art. 26 ustawy o wspieraniu obszarów wiejskich oraz § 6 rozporządzenia ONW poprzez oczywiście błędną interpretację tych przepisów, art. 74 rozporządzenia nr 796/2004 w związku z art. 1 rozporządzenia nr 1782/2003 poprzez nieuzasadnione zastosowanie norm prawnych wynikających z w/w aktów. Zdaniem skarżącej, wobec jasnej, nie budzącej wątpliwości redakcji art. 25 ustawy o rozwoju obszarów wiejskich, prawo przejęcia płatności przysługuje przejmującemu również w przypadku przejęcia części gospodarstwa. Nawet niejasna redakcja zapisu § 6 rozporządzenia ONW, nie może prowadzić do innych wniosków interpretacyjnych. Przepisy wykonawcze nie mogą odmiennie od ustaw, na podstawie których zostały wydane, kształtować stanu prawnego. Zdaniem skarżącej nie ma podstaw do stosowania wprost do płatności ONW, przepisów rozporządzenia nr 796/2004, stanowiącego akt wykonawczy do rozporządzenia nr 1782/2003. Skarżąca podnosiła, że niespornym jest, że : 1) w dniu [...] kwietnia 2008 roku skarżący przejął część gospodarstwa od innego producenta; 2) grunty, które przejął skarżący znajdowały się w 2007 roku na obszarach ONW i nie stwierdzono w stosunku do tych gruntów, iż którykolwiek z nich nie spełniania wymogów do przyznania płatności ONW; 3) skarżąca złożyła w terminie stosowny wniosek z wymaganymi załącznikami. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Po rozpoznaniu sprawy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają przepisy prawa materialnego tj. § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 68, poz. 448), dalej rozporządzenia, oraz przepisy postępowania, tj. art. 29 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Spełnione zostały zatem przesłanki do wyeliminowania jej z obrotu prawnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis § 6 ust. 1 cytowanego wyżej rozporządzenia stanowi, iż jeżeli nastąpi przeniesienie posiadania wszystkich położonych na obszarach ONW działek rolnych lub ich części zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności ONW na rzecz innego podmiotu , w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, płatność ONW przysługuje temu podmiotowi jeżeli przeniesienie posiadania miało miejsce nie później niż do dnia wydania decyzji administracyjnej w sprawie przyznania płatności ONW; nadto został złożony stosowny wniosek tego podmiotu do dnia wydania decyzji administracyjnej w sprawie przyznania płatności ONW. Jak wynika z ust. 3 pkt 2 powołanego przepisu do wniosku złożonego przez nowy podmiot należy dołączyć między innymi umowę sprzedaży, dzierżawy lub inną umowę , w wyniku której nastąpiło przeniesienie posiadania działek rolnych lub ich części położonych na obszarach ONW zadeklarowanych we wniosku . W sprawie niniejszej bezspornym jest, iż : - nastąpiło przeniesienie posiadania części działek rolnych na rzecz skarżącej od innego producenta do dnia wydania decyzji administracyjnej w sprawie przyznania płatności ONW, - grunty , które przejął skarżący znajdowały się w 2007 roku na obszarach ONW , - skarżąca złożyła w terminie stosowny wniosek z wymaganymi załącznikami. Spornym natomiast pozostaje, czy płatność ONW przysługuje skarżącej, na rzecz którego nastąpiło przeniesienie posiadania jedynie części - nie wszystkich - działek rolnych położonych na obszarach ONW zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności . Dokonując interpretacji § 6 w/w rozporządzenia należy mieć na uwadze treść art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz.427) stanowiącego delegację ustawową do wydania rozporządzenia. I tak przepisy art. 29 ust 1 pkt 1 d) i e) stanowią, iż minister właściwy do spraw rozwoju wsi określa, w drodze rozporządzenia m. in. działania i przypadki , w których następca prawny wnioskodawcy albo nabywca gospodarstwa rolnego lub jego części albo przejmujący posiadanie gospodarstwa rolnego lub jego części może - na swój wniosek - wstąpić do toczącego się postępowania w miejsce wnioskodawcy oraz warunki i tryb wstąpienia do tego postępowania i sytuacje w których może być mu przyznana pomoc oraz warunki i tryb jej przyznania. Analiza tego przepisu prowadzi zdaniem Sądu do jednoznacznego wniosku, iż ustawodawca wyraził w nim wolę uregulowania w drodze rozporządzenia przez właściwego ministra, działania i przypadki w których następca prawny wnioskodawcy, nabywca bądź przejmujący posiadanie zarówno całego, jak i części gospodarstwa rolnego może wstąpić do toczącego się postępowania i może być przyznana mu pomoc . Mając na uwadze treść tego przepisu należy dokonywać wykładni § 6 rozporządzenia . Wykładni tej dokonywać należy także zgodnie z zapisem wynikającym z art. 26 ustawy z dnia 7 marca 2007 roku z którego wynika, iż w sytuacji gdy warunkiem przyznania pomocy jest posiadanie gospodarstwa rolnego lub gruntu i pomoc jest przyznawana do powierzchni gruntu, przepisy art. 25 stosuje się odpowiednio w razie przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego lub jego części. Art. 25 stanowi zaś , iż w sprawach dotyczących przyznania pomocy w razie zbycia całości lub części gospodarstwa rolnego wnioskodawcy w toku postępowania nabywca gospodarstwa rolnego lub jego części może - na swój wniosek - wstąpić do toczącego się postępowania na miejsce wnioskodawcy, o ile nie sprzeciwia się to przepisom o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy oraz istocie i celowi działania, w ramach którego ma być przyznana pomoc. Stwierdzić należy, iż w sprawie niniejszej brak jest poczynienia przez organy obu instancji jakichkolwiek ustaleń faktycznych na gruncie tego przepisu. Wykładnia § 6 rozporządzenia dokonana przez organy administracji jest zdaniem Sądu wadliwa. Zarówno bowiem z treści przepisu stanowiącego delegację ustawową do § 6 rozporządzenia będącego materialnoprawną podstawą do rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej, jak i z literalnego brzmienia § 6 wynika jednoznacznie, że w razie przeniesienia posiadania zarówno wszystkich położonych na obszarach ONW działek rolnych, jak i przeniesienia posiadania części położonych na obszarach ONW działek rolnych zadeklarowanych we wniosku, na rzecz innego podmiotu, płatność ONW przysługuje temu podmiotowi. Takie rozumienie tego przepisu znajduje potwierdzenie w pkt 2 ust 3 i ust. 6 rozporządzenia, w których także jest mowa o przeniesieniu posiadania działek rolnych lub ich części. Biorąc pod uwagę regulacje rozporządzeń Komisji i Rady(WE) należy zauważyć. W art. 1 rozporządzenia Komisji WE 1782/2003 z 29 września 2003 roku (Dz. U. UE L z dnia 21 października 2003 r.) wymieniony został w sposób enumeratywny katalog zakresu stosowania tegoż rozporządzenia. Płatności z tytułu ONW nie zaliczają się do żadnej z kategorii wymienionych w pierwszym artykule rozporządzenia. Brak więc podstaw, aby zapisy rozporządzenia 796/2004, stanowiącego akt wykonawczy do rozporządzenia 1782/2003 stosować wprost do płatności ONW. Środek pomocowy jakim są płatności ONW na rok 2007 określony został w Rozporządzeniu Rady WE z 20 września 2005 roku 1698/2005 w sprawie wsparcia obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich ( EFRROW), ( Dz. U. UE L z dnia 21 października 2005 r.). Przepisem wykonawczym do rozporządzenia 1698/2005 jest Rozporządzenie Komisji WE z 7 grudnia 2006 roku 1975/2006 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia w sprawie procedur kontroli , wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia obszarów wiejskich ( Dz. U. UE L z dnia 23 grudnia 2006 r.). Tak więc art. 74 rozporządzenia 796/2004, odnoszący się do przekazywania gospodarstw, nie stosuje się, nawet pośrednio, do płatności ONW. Potwierdzają to stanowisko zapisy Rozporządzenia Komisji(WE) nr 1975/2006, które odsyłają do odpowiednich przepisów rozporządzenia (WE) 796/2004 i nakazują aby stosować je mutatis mutandis. Nie ma tam odesłania do przepisu art. 74 rozporządzenia. W sprawie niniejszej decyzja organu I instancji wydana została w stosunku do "[...]" spółka cywilna z siedzibą w B. o nadanym numerze identyfikacyjnym. Jak wynika z umowy spółki cywilnej z dnia [...] marca 2008 roku wspólnikami spółki są: R.M. i P.M. Spółka cywilna nie ma osobowości prawnej, zdolności sądowej, wekslowej, upadłościowej, układowej. Zdolność tą mają wspólnicy spółki. Wymienienie w decyzji jedynie nazwy pod jaką spółka prowadzi działalność gospodarczą bez wskazania wszystkich jej wspólników jest wadliwe i stanowi naruszenie przepisu art. 29 w związku z art. 30 k.p.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji winien dokonać wykładni § 6 w/w rozporządzenia zgodnie z przedstawionymi wyżej wytycznymi nadto poczynić ustalenia na gruncie art. 25 ustawy z 7 marca 2007 roku oraz prawidłowo określić w decyzji stronę skarżącą. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit c), art. 134 § 1, art. 135 oraz art. 152 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd postanowił na mocy art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), gdyż strona skarżąca była reprezentowana przed Sądem przez adwokata. ----------------------- 1