IV SA/Wa 2031/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie Sędzia NSA Otylia Wierzbicka (spr.), asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi Dyrektora [...] Parku Krajobrazowego na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia realizacji inwestycji - oddala skargę - IV SA/Wa 2031/08 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. Minister Środowiska uchylił postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody z dnia [...] stycznia 2007 r., którym nie uzgodniono realizacji inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...], obręb I., gmina R. położonej w obszarze [...] Parku Krajobrazowego oraz na obszarze Natura 2000 "[...]" [...] i uzgodnił realizację wskazanej inwestycji. Postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. W dniu 15 stycznia 2007 r. Burmistrz Miasta i Gminy R. zwrócił się do Wojewody [...] o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla wskazanej wyżej inwestycji. W dniu [...] stycznia 2007 r. Wojewódzki Konserwator Przyrody działający z upoważnienia Wojewody [...] odmówił uzgodnienia inwestycji wskazując, iż: 1. działka gruntowa położona jest poza zwartą zabudową osady K. w miejscu oderwanym przestrzennie od istniejącego w tym rejonie budownictwa w bezpośredniej zlewni Jeziora B. Inwestycja spowoduje nadmierne przestrzenne wydłużenie osady I., 2. realizacja przedsięwzięcia jest sprzeczna z celami ochrony przyrody ([...] Parku Krajobrazowego) określonymi w art. 2 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody i wpłynie na pogorszenie walorów krajobrazowych Parku. 3. planowana inwestycja położona jest w strefie [...] wskazanej w Planie Ochrony [...] Parku Krajobrazowego jako strefa o swoistych walorach krajobrazu pojeziernego. Realizacja zabudowy spowoduje bezpowrotną utratę walorów krajobrazowych, których ochronę przewiduje art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Według tego przepisu w decyzji o warunkach zabudowy terenu uwzględnia się w szczególności ograniczenia wynikające miedzy innymi z ustanowienia w trybie ustawy o ochronie przyrody parku krajobrazowego. 4. inwestycja jest sprzeczna z zapisami Europejskiej Konwencji Krajobrazowej ogłoszonej 29 stycznia 2006 r. (Dz. U. Nr 14, poz. 98), 5. inwestycja będzie stanowić zagrożenie dla równowagi przyrodniczej i właściwego stanu ochrony siedliska przyrodniczego znajdującego się na 6. IV SA/Wa 2031/08 obszarze parku oraz na obszarze Natura 2000 "[...]", który powstał dla ochrony takich gatunków ptaków jak: bielik, orlik krzykliwy, kania ruda. Na podstawie waloryzacji przyrodniczej sporządzanej na potrzeby opracowania planu ochrony parku krajobrazowego stwierdzono, iż miejsce inwestycji jest zarazem miejscem żerowiskowym dla wymienionych gatunków ptaków. Inwestycja stanowiłaby naruszenie art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodzili się inwestorzy B. i W. B. i wnieśli zażalenie do Ministra Środowiska. W wyniku rozpoznania zażalenia Minister uchylił zaskarżone postanowienie i uzgodnił planowaną inwestycję. Uzasadniając swoje stanowisko organ podniósł, iż przedmiotem uzgodnienia mogą być jedynie te kwestie, które wiążą się z zadaniami tego organu wyznaczonymi przepisami prawa materialnego. W przedmiotowej sprawie istotne było wyjaśnienie przez organ uzgadniający, czy planowana inwestycja nie stoi w sprzeczności z regulacjami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880) obowiązującymi na terenie [...] Parku Krajobrazowego. Organ odwoławczy wskazał także, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 107 § 3 kpa. Dokonując uzgodnień projektu decyzji o warunkach zabudowy dla danej inwestycji, na organie spoczywa obowiązek dokonania oceny ewentualnych i rzeczywistych zagrożeń dla środowiska przyrodniczego. Analiza taka powinna zawierać pełną argumentację i w sposób wyważony oceniać możliwość wystąpienia negatywnych zjawisk w środowisku. Istotnym zatem było wyjaśnienie czy w kontekście obowiązujących na terenie [...] Parku Krajobrazowego zakazów, dopuszczalna jest lokalizacja przedmiotowej inwestycji. Zdaniem Ministra, organ I instancji nie powołał się na konkretny przepis prawa zawarty w rozporządzeniu nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. Wojewody [...] w sprawie [...] Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]), który by pozwalał na odmowę uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego. Jego zdaniem, żaden z obowiązujących na terenie Parku zakazów nie został w tym przypadku naruszony. Ustawodawca przewidział katalog zakazów jakie obowiązują na obszarze parku krajobrazowego (art. 17 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody). Tylko zakazy i ograniczenia ustawowe mogą być wprowadzone w rozporządzeniu Wojewody w sprawie ustanowienia parku krajobrazowego. IV SA/Wa 2031/08 Dalej organ odwoławczy podniósł, iż przedstawiona w art. 16 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody definicja parku krajobrazowego oraz w art. 5 pkt 8 definicja ochrony krajobrazowej stanowią jedynie wytyczną dla organów administracji podczas ustanawiania poszczególnych form ochrony przyrody. Powoływanie się na powyższe definicje nie znajduje zastosowania w sprawie ponieważ są to przepisy ogólne wskazujące jedynie zakres przedmiotowy ochrony przyrody. Minister wyjaśnił nadto, że postanowienia Europejskiej Konwencji Krajobrazowej nie mogą stanowić bezpośredniej podstawy rozstrzygania spraw indywidualnych, albowiem przepisy Konwencji wymagają ich przeniesienia do krajowego porządku prawnego. Następnie podniósł, iż organ I instancji powołując się na art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody nie udowodnił i nie wykazał jednoznacznie, w jaki sposób planowana inwestycja może oddziaływać i naruszać równowagę przyrodniczą w wyznaczonym obszarze Natura 2000 "[...]" o kodzie [...]. Nie wskazano na ile planowana inwestycja może ograniczać bazę żerową ważnych dla obszaru gatunków oraz jaki może być potencjalny znaczący wpływ na ich siedliska w odniesieniu do całego obszaru Natura 2000, a więc na jego integralność. W postanowieniu organu I instancji nie odniesiono się także, zdaniem Ministra, do istniejących już inwestycji budowlanych (ośrodek [...] i budynek mieszkalny na działce nr [...]), inwestycji zaplanowanych oraz wzajemnego oddziaływania i kumulowania się czynników presji w postaci trwającego procesu zabudowy terenu oraz przyległego do zatoki jeziora B. Portu Żeglugi [...] czy też wyznaczonych miejsc do uprawiania narciarstwa wodnego. Nie wskazano na ile przedmiotowa inwestycja na działce nr [...] będzie miała charakter szczególny, w stosunku do pozostałych inwestycji i na czym ma polegać jej odmienność jako czynnika ograniczającego bazę żerową ptaków drapieżnych. Uznając rozstrzygnięcie organu I instancji za wadliwe Minister uchylił postanowienie z dnia [...] stycznia 2007 r. i uzgodnił realizację inwestycji. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Dyrektor [...] Parku Krajobrazowego wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż planowana lokalizacja inwestycji stanowi zagrożenie dla równowagi przyrodniczej i właściwego stanu ochrony siedlisk przyrodniczych znajdujących się na obszarze Parku oraz na obszarze Natura 2000 IV SA/Wa 2031/08 "[...]", poprzez zabudowę terenów żerowiskowych rzadkich dla Polski i Europy gatunków ptaków, chronionych prawem krajowym i Unii Europejskiej (Dyrektywa Ptasia z 1979 r.). Zarzucił organowi odwoławczemu brak konsekwencji. Z jednej strony organ ten przyznał, że położenie terenu inwestycji w obszarze Natura 2000 i względy na jego ochronę stanowiły przesłankę do odmowy uzgodnienia inwestycji, ale pominął fakt, że w przedmiotowej sprawie nie chodzi o działalność rolniczą czy leśną, a o trwałą zabudowę mieszkalną niszczącą bezpowrotnie żerowiska ginących gatunków, co powoduje, że nie można bagatelizować spraw z tym związanych i dopuszczać zabudowę na rolniczych terenach otwartych przy jeziorach. Nadto Dyrektor podniósł, iż Minister zarzucił organowi I instancji, że ten rozpatrywał lokalizację planowanej inwestycji w kontekście sąsiedniego zagospodarowania terenu, po czym dalej niekonsekwentnie zarzucił mu, że nie odniósł się do inwestycji budowlanych na innych działkach w obrębie I. Na koniec skarżący zaznaczył, iż teren planowanej inwestycji, to grunt rolny, a przykład dopuszczonej zabudowy, podany przez Ministra (działka [...]) dotyczy ośrodka turystyki wodnej. Według skarżącego nie można ignorować prawa międzynarodowego, które Polska przyjęła (Europejska Konwencja Krajobrazowa z 2000 r.) ponieważ ochrona walorów krajobrazowych, tak jak i przyrodniczych, jest funkcją Państwa realizowaną w interesie społecznym, a korzystnie z prawa własności nie może być tu celem nadrzędnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej także: P.p.s.a.) stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. IV SA/Wa 2031/08 Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, a zatem podlega oddaleniu. W myśl art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzje o warunkach zabudowy wydaje, z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Zgodnie natomiast z treścią art. 53 ust. 4 pkt 8 powołanej ustawy w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego postanowienia, wymagane jest uzgodnienie, w trybie art. 106 kpa, z wojewodą w odniesieniu do innych niż park narodowy i jego otulina obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów ustawy o ochronie przyrody. W rozpoznawanej sprawie wskazane przepisy znajdują zastosowanie albowiem działka, na której planowana jest inwestycja, położona jest na terenie [...] Parku Krajobrazowego oraz na obszarze Natura 2000 "[...]" o kodzie [...]. Park krajobrazowy obejmuje obszar chroniony ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe w celu zachowania, popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju. Utworzenie parku krajobrazowego lub powiększenie jego obszaru następuje w drodze rozporządzenia wojewody, które określa jego nazwę, obszar, przebieg granicy i otulinę, jeżeli została wyznaczona, szczególne cele ochrony oraz zakazy właściwe dla danego parku krajobrazowego lub jego części wybrane spośród zakazów, o których mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, wynikające z potrzeb jego ochrony (art. 16 ust. 1 i 3 ustawy o ochronie przyrody). Ustawa o ochronie przyrody nie zawiera bezwzględnego zakazu zabudowy w obszarze parku krajobrazowego. [...] Park Krajobrazowy utworzony został rozporządzeniem Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w sprawie [...] Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]). W tym też rozporządzeniu należy poszukiwać ewentualnych zakazów, które powodowałyby konieczność odmowy uzgodnienia planowanej inwestycji. Zakazy zawarte w przepisach rozporządzenia nie wykraczają poza katalog zakazów wynikających z ustawy o ochronie przyrody, a przewidzianych w parkach krajobrazowych. W § 3 powołanego rozporządzenia wprowadzone zostały zakazy obowiązujące w IV SA/Wa 2031/08 [...] Parku Krajobrazowym. Nie ma wśród nich jednak zakazu zabudowy ani w samym Parku ani w jego otulinie. Punkt 7 wskazanego § 3 przewiduje jedynie zakaz budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem obiektów służących turystyce wodnej, gospodarce wodnej lub rybackiej. Nie istnieje zatem bezwzględny zakaz zabudowy na terenie Parku, a jedynie zakaz zabudowy w pasie przybrzeżnym jeziora. W rozpoznawanej sprawie lokalizacja inwestycji nie narusza tego zakazu. Dodatkowo podnieść należy, iż obecnie nie ma planu ochrony [...] Parku Krajobrazowego, a jego projekt nie wprowadza zakazu zabudowy na terenie Parku. Postuluje jedynie lokalizację obiektów na terenie zwartej zabudowy. Przedmiotowa inwestycja położona jest także na obszarze specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "[...]" ([...]) oraz na projektowanym obszarze ochrony Natura 2000 "[...]" ([...]), które są objęte ochroną prawną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004 r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 (Dz. U Nr 229, poz. 2313 ze zm.) został wyznaczony obszar specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 pod nazwą "[...]" ([...]). Celem wyznaczenia takiego obszaru jest ochrona populacji dziko występujących gatunków ptaków, utrzymanie i zagospodarowanie ich naturalnych siedlisk zgodnie z wymogami ekologicznymi, przywracanie zniszczonych biotopów oraz tworzenie biotopów. Obszar specjalnej ochrony Natura 2000, znajdujący się na terenie [...] Parku Krajobrazowego objęty jest ochroną właściwą dla parku krajobrazowego. Niezależnie od powyższego, art. 33 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie przyrody stanowi samodzielną podstawę ochrony obszarów Natura 2000, jak również projektowanych obszarów Natura 2000. Zatem obszar "[...]" oraz projektowany "[...]" podlegają tym samym rygorom i zakazom odnośnie zagospodarowania ich terenów. Art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego postanowienia, stanowił, że zabrania się podejmowania działań mogących w znaczący sposób pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków roślin i zwierząt, a także w znaczący sposób wpływać negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, z zastrzeżeniem art. 34. Przepis ten wskazuje, że ustawa o ochronie przyrody nie zawiera także bezwzględnego zakazu zabudowy w obszarze Natura 2000 a jedynie zabrania lokalizacji inwestycji mogących w znaczący IV SA/Wa 2031/08 sposób pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych a także w znaczący sposób wpływać negatywnie na gatunki, dla ochrony których obszar został wyznaczony. Przedsięwzięcia, które nie są bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynikają z tej ochrony, mogące znacząco oddziaływać na te obszary, wymagają przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (art. 33 ust. 3 cyt. Ustawy). Przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko wymienione są w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573). Projektowana inwestycja nie należy do żadnej kategorii przedsięwzięć wymienionych w rozporządzeniu. Zatem organ uzgadniający projekt decyzji o warunkach zabudowy pod względem wymagań ochrony środowiska winien dokonać we własnym zakresie oceny oddziaływania na środowisko ze wskazaniem, czy inwestycja może w znaczący sposób pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych i w znaczący sposób wpływać negatywnie na gatunki, dla ochrony których został utworzony obszar Natura 2000. Organ odwoławczy odmiennie niż organ I instancji, dokonując oceny oddziaływania na środowisko, uznał, iż planowana inwestycja na działce [...], obręb I., gmina R. polegająca na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, nie wpłynie negatywnie w znaczący sposób na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "[...]" ani znacząco nie pogorszy siedlisk w projektowanym obszarze ochrony Natura 2000 "[...]" i ocenę tę Sąd podziela. Planowana budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego nie stanowi, jak wyżej wspomniano, żadnej z inwestycji wymienionych w rozporządzeniu z dnia 9 listopada 2004 r., która mogłaby znacząco oddziaływać na środowisko. Działka nr [...] znajduje się w niewielkiej odległości od zwartej zabudowy osady K., w pobliżu ośrodka [...] oraz innych budynków mieszkalnych. Istniejąca już zabudowa, bez wątpienia, wpływa na uwarunkowania środowiskowe w tej okolicy. Budowy pojedynczego budynku mieszkalnego na działce [...] nie można uznać za inwestycję mogącą znacząco negatywnie wpłynąć na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000 i ich siedliska. IV SA/Wa 2031/08 Na etapie postępowania sądowo-administracyjnego inwestorzy przedłożyli trzy ekspertyzy, w tym ocenę wpływu na środowisko przyrodnicze na obszarze Natura 2000 "[...]" i projektowanym obszarze specjalnej ochrony "[...]" oraz opinię o miejscach lęgowych i miejscach żerowania gatunków ptaków z listy Natura 2000 na terenie [...] Parku Krajobrazowego z uwzględnieniem liczebności, wymagań środowiskowych i preferencji pokarmowych. Przedmiotem oceny wpływu na środowisko była planowana inwestycja budowy domu mieszkalnego na działkach [...] i [...] na wyznaczony obszar Natura 2000 "[...]" i projektowany "[...]". Teren inwestycji oceniany w ekspertyzie znajduje się w nieodległym sąsiedztwie działki [...], której zabudowa także domem jednorodzinnym jest przedmiotem oceny w niniejszej sprawie. Według autora ekspertyzy zmiany powstałe w wyniku zainwestowania działek nie wpłyną na stan populacji i występowania gatunków ptaków wymienionych w I załączniku do Dyrektywy Rady zwanej Ptasią. Nie są to atrakcyjne miejsca rozrodu lub żerowisk tychże gatunków ptaków, dla których obszary te zostały utworzone. Ze względu na niewielką powierzchnię odkrytej przestrzeni i niedalekie sąsiedztwo istniejącej zabudowy, obszar ten nie spełnia wymagań środowiskowych dla bytowania tych gatunków. Realizacja planowanej inwestycji, według autora opracowania, nie będzie w znaczący sposób oddziaływać na obszar Natura 2000 "[...]" i projektowany obszar ochrony "[...]". Również ornitolog dr. B. O. w opinii podkreśla, że teren wsi I. jest dziś w znacznym stopniu zabudowany. Intensywnie użytkowany od strony lądu (Ośrodek Wypoczynkowy, zabudowa indywidualna), jak i od strony wody (Przystań Żeglugi [...]). Trudno sobie wyobrazić, twierdzi autorka, by teren ten obecnie nadal mógł służyć jako miejsce żerowania tych ptaków. Ptaki te w okresie lęgowym wymagają starych drzewostanów i odpowiedniej przestrzeni bez obecności człowieka. Tereny atrakcyjne pod względem turystycznym i rekreacyjnym nie mogą służyć im jako miejsca gniazdowania, ani jako żerowiska. Park krajobrazowy obejmuje obszar chroniony m. in. ze względu na walory krajobrazowe. Ochrona tych walorów w celu ich zachowania ma się odbywać w warunkach zrównoważonego rozwoju, a zatem nie wyklucza jakichkolwiek zmian. Zmiany te nie mogą niszczyć cech charakterystycznych dla danego krajobrazu i muszą odbywać się w ramach obowiązujących przepisów prawa. Podstawowym celem zrównoważonego rozwoju jest opracowanie i urzeczywistnienie takiego 8 IV SA/Wa 2031/08 modelu gospodarki, w którym zaspokajanie aktualnych potrzeb społeczeństwa nie umniejszy możliwości użytkowania zasobów środowiska przyrodniczego przyszłym pokoleniom. Ochrona przyrody realizowana jest m. in. przez obejmowanie zasobów, tworów i składników przyrody, formami ochrony przyrody, a następnie opracowywanie i realizację planów ochrony dla obszarów podlegających ochronie prawnej oraz programów ochrony gatunków, siedlisk i szlaków migracji gatunków chronionych. Jak wskazano wyżej żaden przepis prawa w zakresie wymagań ochrony środowiska, co podkreślał organ odwoławczy, nie stoi na przeszkodzie realizacji przedmiotowej inwestycji. Należy wyraźnie wskazać, iż tylko naruszenie konkretnego przepisu prawa, w przypadku realizacji planowanej inwestycji, mogłoby skutkować odmową uzgodnienia tego przedsięwzięcia. Powoływanie się na ogólne definicje i cele parku krajobrazowego nie może być podstawą uwzględnienia skargi. Podkreślić jednak należy, że prawidłowe rozstrzygnięcie organu nie zawiera wyczerpującej argumentacji w jego uzasadnieniu. Na marginesie jedynie zauważyć należy, iż zaskarżone postanowienie zostało opatrzone datą [...] luty 2007 r, gdy tymczasem z akt sprawy wynika, iż faktycznie wydane zostało w dniu [...] lutego 2008 r. Sąd uznał jednak, iż błąd ten ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej, która nie miała wpływu na treść rozstrzygnięcia i może być sprostowana w każdym czasie z urzędu lub na wniosek strony (art. 113 kpa.) W tych warunkach Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.