VI SA/Wa 374/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska – Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wykonania orzeczenia dyscyplinarnego izby adwokackiej postanawia odrzucić skargę Skarżący – J. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] stycznia 2009 r. utrzymującą w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie wykonania prawomocnego orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w [...] w sprawie [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. Okręgowa Rada Adwokacka ww. uchwałą z dnia [...] października 2008 r. na podstawie § 29 ust. 3 Regulaminu organizacji i funkcjonowania okręgowych rad adwokackich (uchwała RA z dnia [...] września 2002 r.) postanowiła, w wykonaniu prawomocnego orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w [...] w sprawie [...] z [...] czerwca 2007 r., ściągnąć od adwokata J. P. kwotę 9.000 zł tytułem orzeczonej łącznej kary pieniężnej w wysokości 50 – krotnej podstawowej składki Izby Adwokackiej w [...] oraz kwotę 500 zł tytułem kosztów postępowania i wezwać adw. J. P. do wpłacenia ww. kwot w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia uchwały. Od ww. uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] skarżący wniósł odwołanie do organu wyższej instancji podnosząc, że ORA w [...] błędnie określiła wysokość kwoty podlegającej ściągnięciu oraz jej zasadność. Podnosząc ten zarzut, zwrócił się o uchylenie tej uchwały i uznanie, że kara została już przez niego zapłacona. Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej działając na podstawie art. 58 pkt 8 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058, z późn. zm.) – dalej cytowana także jako Poa., postanowiło utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę. Organ wskazał, że skarżący w złożonym odwołaniu nie kwestionował słuszności zaskarżonej uchwały, a jedynie zgłosił zarzut potrącenia, gdyż Sąd Dyscyplinarny w [...] nie rozstrzygnął jego wniosku o umorzenie postępowania w sprawie dyscyplinarnej i o przyznanie mu odszkodowania za szkody moralne wyrządzone przez ten Sąd. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący podniósł, iż skarżona uchwała nie ustosunkowuje się do zawartych w odwołaniu zarzutów i nie jest wydana w oparciu o wskazane w nim dowody. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] stycznia 2009 r. utrzymująca w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia [...] października 2006 r., mocą której wykonując orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w [...], postanowiono ściągnąć od skarżącego wskazane w uchwale kwoty. Postępowanie dyscyplinarne w stosunku do adwokatów regulują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 lipca 1998 r. w sprawie postępowania dyscyplinarnego w stosunku do adwokatów i aplikantów adwokackich, a zgodnie z przepisem § 1 ust. 3 powołanego rozporządzenia, do postępowania tego w zakresie nie uregulowanym przepisami ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze, stosuje się przepisy kodeksu postępowania karnego. Postępowanie dyscyplinarne wobec adwokatów zostało w obecnym ustawodawstwie ukształtowane jako postępowanie szczególne, uregulowane zarówno przepisami ustawy – Prawo o adwokaturze (w tym głownie przepisami zawartymi w Dziale VIII "Odpowiedzialność dyscyplinarna"), a także przepisami rozporządzenia powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 lipca 1998 r. Zdaniem Sądu brak jest w ustawie - Prawo o adwokaturze jakiejkolwiek normy prawnej, z której wynikałoby, iż od uchwały Prezydium NRA w przedmiocie wykonania orzeczenia dyscyplinarnego izby adwokackiej przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przepisy ustawy - Prawo o adwokaturze oraz przepisy ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, nie przewidują kontroli sądów administracyjnych nad rozstrzygnięciami organów samorządu adwokackiego podjętymi w toku takiego postępowania, w tym nie przewidują możliwości odwołania się do sądu administracyjnego od uchwały w przedmiocie określonym niniejszą sprawą. Trudno uznać również, iż zaskarżona uchwała Prezydium NRA w przedmiocie wykonania orzeczenia dyscyplinarnego izby adwokackiej, stanowi któryś z aktów organów administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., czy też, że stanowi ona inny, niż określony w pkt 1-3 ww. przepisu, akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warto na marginesie zauważyć, iż ustawa - Prawo o adwokaturze w swoich przepisach wyraźnie stanowi, od których rozstrzygnięć organów samorządu adwokackiego przysługuje skarga do sądu administracyjnego (vide: art. 68 ust. 7 – skarga na uchwałę odmawiającą wpisu na listę adwokatów). Bez znaczenia pozostaje fakt, iż w pouczeniu o środkach odwoławczych, zawartym w zaskarżonej uchwale Prezydium NRA, pouczono stronę o dopuszczalności wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W świetle powyższego należy uznać, iż skarga wniesiona do Sądu przez skarżącego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.