III SAB/Gd 9/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w przedmiocie wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego w stosunku do aplikanta radcowskiego postanawia odrzucić skargę Skarżący M. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność aplikanta radcowskiego - zawierającej żądanie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec tego aplikanta. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. W doktrynie prawa przyjmuje się jednolicie, że właściwość sądu administracyjnego w sprawach dyscyplinarnych wynikać może jedynie z ustaw szczególnych, zgodnie z przepisem art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz. Kraków 2005, str. 33, Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, str. 98 - 99, Jan Paweł Tarno. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, str. 36). Odpowiedzialność dyscyplinarna radców prawnych i aplikantów radcowskich została uregulowana w rozdziale 6 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (j.t. Dz.U. z 2002r. Nr 123, poz. 1059 ze zm.), jednak żaden przepis ustawy nie poddaje kontroli sądu administracyjnego jakiegokolwiek stadium postępowania dyscyplinarnego w stosunku do radcy prawnego lub aplikanta, czy też czynności zmierzających do wszczęcia takiego postępowania. Zatem sąd administracyjny nie jest właściwy również do rozpoznania skargi na bezczynność w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec aplikanta radcowskiego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzekł jak w sentencji.