II OZ 524/09

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 190/09 oddalające wniosek L. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] października 2008 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 190/09, oddalił wniosek L. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] października 2008 r., znak:[...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący podał, iż o fakcie wydania zaskarżonej decyzji dowiedział się dopiero w dniu 7 stycznia 2009 r. pomimo iż w aktach sprawy znajduje się przesyłka, zawierająca przedmiotową decyzję, zwrócona przez Pocztę z powodu jej nieodebrania przez adresata L. i J. P., dwukrotnie awizowana. Skarżący stwierdził, iż nigdy nie otrzymał przedmiotowej decyzji, a w jego skrzynce odbiorczej nie pozostawiono zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym. Wyjaśnił, iż przedmiotowa przesyłka nie została mu doręczona prawdopodobnie z winy Poczty, gdyż ta musiała omyłkowo doręczyć przesyłkę J. P., która mieszka przy ul. [...] w K.. Dodatkowo, w piśmie z dnia 26 marca 2009 r. wskazał, że powyższe potwierdza okoliczność, iż przesyłkę awizował Urząd Pocztowy "Kraków 4", podczas gdy Skarżący otrzymuje korespondencję za pośrednictwem Urzędu Pocztowego "Kraków 27". Sąd I instancji stwierdził, iż z analizy akt sprawy wynika, że doręczenie decyzji organu II instancji spełnia warunki przewidziane dla skutecznego doręczenia pisma ustanowione w art. 44 kpa. Natomiast wyjaśnienia skarżącego, iż przesyłka ta została omyłkowo skierowana do innej osoby o takim samym nazwisku mieszkającej na tej samej ulicy nie zostało uprawdopodobnione. W szczególności, Sąd uznał, iż nie świadczy o tym pozostawienie tej przesyłki w Urzędzie Pocztowym "Kraków 4", gdyż w aktach sprawy znajdują się dowody doręczeń korespondencji kierowanej do skarżącego na ten sam adres - "ul. Ślusarczyka 8a, 30-898 Kraków" ze stemplami różnych placówek odbiorczych Poczty Polskiej (np. k. 14, k. 12 - UP Kraków 27, k. 27, k. 29 - UP Kraków 58) i odebranej przez skarżącego. Dodatkowo Sąd wskazał, że zmiana pisowni "u" na "ó" w nazwie ulicy wskazanej w adresie skarżącego nie może mieć wpływu na prawidłowość doręczenia decyzji, skoro w Krakowie istnieje tylko jedna ulica opatrzona tą nazwą i dotychczasowa korespondencja była przez skarżącego pod tym adresem odbierana. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. L. P. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, iż zostało ono wydane z naruszeniem art. 86 § 1 i art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w związku z bliskim sąsiedztwem niespokrewnionych z nim osób o takim samym nazwisku wielokrotnie miewał problemy z prawidłowym otrzymaniem korespondencji, co bez wątpienia stanowi, w jego ocenie uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Dodatkowo przedstawił oświadczenia A. P. zamieszkałego w Krakowie przy ul. [...], z którego wynika, iż na przełomie listopada i grudnia 2008 r. w/w otrzymał awizo, którego nie odebrał z powodu braku czasu. Skarżący ponownie wskazał, iż Urząd Pocztowy Kraków 4 nie jest właściwy dla ul. [...] w Krakowie, co może świadczyć o błędnym skierowaniu przesyłki do niewłaściwego urzędu pocztowego. W zażaleniu podniesiono także, iż zaskarżona decyzja nie została prawidłowo doręczona, bowiem organ błędnie wskazał jako adres doręczenia "[...]" zamiast "[...]". Ponadto decyzja została skierowana do obu adresatów łącznie, mona więc uznać, iż w aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia dla jednego z nich. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W myśl art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W przedmiotowej sprawie skarżący uzasadniając brak swojej winy w uchybieniu terminu podnosi, że adresowana do niego przesyłka została przez pocztę omyłkowo skierowana do innej osoby mieszkającej na tej samej ulicy. Jednakże okoliczności tej skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił. Nie wystarczy tu bowiem samo oświadczenie skarżącego o licznych pomyłkach poczty przy przesyłaniu do niego korespondencji, tym bardziej, że w toku postępowania przed organami obu instancji skarżący otrzymywał kierowane do niego przesyłki. Potwierdzenia błędu poczty nie może także stanowić oświadczenie A. P., iż na przełomie listopada i grudnia 2008 r. otrzymał awizo, jak wynika bowiem z jego dalszych wyjaśnień nie odebrał on awizowanej przesyłki, a zatem nie można stwierdzić, co przesyłka ta zawierała. Zauważyć przy tym należy, iż skoro skarżący upatruje braku winy w uchybieniu terminu w błędnym doręczeniu korespondencji przez pocztę, to domniemanie tego doręczenia mógłby obalić występując do właściwego Urzędu Pocztowego z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego. Dopiero wynik tego postępowania mógłby wykazać brak jego winy w uchybieniu terminu. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby skarżący wystąpił do Urzędu Pocztowego ze stosownym wnioskiem w tej sprawie. Zgodzić się też należy ze stanowiskiem Sądu I instancji, że zamiana pisowni nazwy ulicy "[...]" na "[...]", przy uwzględnieniu, że jest to jedyna ulica w Krakowie o takiej nazwie, oraz biorąc pod uwagę, że dotychczasowa korespondencja była przez skarżących odbierana, nie ma wpływu na prawidłowość doręczenia. Również fakt przesłania zaskarżonej decyzji łącznie do J. P. i L. P. nie może stanowić o nieskuteczności jej doręczenia jednemu z nich, skoro występowali oni jako jedna strona postępowania, razem podpisywali pisma kierowane do organów i wskazali dla obojga jeden adres dla doręczeń. W związku z powyższym uznać należy, iż prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2009 r. oddalił wniosek L. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.