II FZ 192/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. i M. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24 kwietnia 2009 r. sygn. akt I SA/Ol 579/08 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w postaci częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. i M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia 20 października 2008 r. Nr Rep. [...] w przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2007 r. i wymierzenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2007 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 579/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie pozostawił bez rozpoznania wniosek K. i M. C. o przyznanie prawa pomocy w postaci częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia 20 października 2008 r. w przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2007 r. i wymierzenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2007 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd powołując się na art. 257, art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. wskazał, że strona w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku wniosku o przyznanie prawa pomocy, co skutkuje pozostawieniem go bez rozpoznania. Jako uzupełnienia braku nie można potraktować złożenia podpisu przez M. C. pod pismem z dnia 26 marca 2009 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu. Podpis powinien być bowiem złożony na urzędowym formularzu obejmującym wniosek o przyznanie prawa pomocy. Uzupełnienie braku mogło nastąpić poprzez ponowne przesłanie wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, podpisanego przez oboje skarżących, bądź przez podpisanie wniosku przez wskazaną osobę w siedzibie Sądu. W ocenie WSA, strona skarżąca nie uzupełniła braku wniosku o przyznanie prawa pomocy w postaci skutecznego złożenia go na urzędowym formularzu PPF. W zażaleniu na powyższe postanowienie podatnicy wnosząc o jego uchylenie w całości wskazali, że w uzasadnieniu postanowienia Sąd powołuje się na swoje ostatnie pismo z dnia 20 marca 2009 r., w którym wzywał oboje skarżących do podpisania wniosku przez oboje skarżących. Skarżący pisma tego nie otrzymali. Sprawę prowadzą bez pomocy prawnej i nie byli świadomi, że wniosek muszą podpisać razem. Wniosek był złożony w urzędzie pocztowym w dniu 4 marca 2009 r. i od tego czasu nie otrzymali żadnej korespondencji z Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Artykuł 257 p.p.s.a. stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie sytuacja taka jednak nie zaszła, gdyż wniosek taki został złożony na urzędowym formularzu, lecz podpisany został tylko przez K. C. W tym zakresie podlegał on merytorycznemu rozpoznaniu. Odrębnemu rozpoznaniu podlega zaś wniosek M. C., ale zawarty w formularzu już przez niego podpisanym, tj. z dnia 27 kwietnia 2009 r. Okoliczność, ze wpis ciążył na obojgu małżonkach nie oznacza, że oboje muszą składać wniosek o przyznanie prawa pomocy. Przy prawie pomocy obowiązuje bowiem zasada indywidualnego rozpoznania wniosku i nie ma współuczestnictwa koniecznego małżonków. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.