II SA/Wa 75/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, WSA Joanna Kube (spr.), Protokolant Anna Siwonia, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi B.M. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania – oddala skargę – B.M. został w dniu [...] września 2000 r. zarejestrowany w charakterze bezrobotnego i na podstawie przedłożonych dokumentów Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] września 2000 r. przyznał mu prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] września 2000 r. Pismem z dnia 12 stycznia 2003 r. zwrócił się on do Grodzkiego Urzędu Pracy w K. o przekwalifikowanie zasiłku przedemerytalnego na świadczenie przedemerytalne. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. odmówił wnioskodawcy przyznania świadczenia przedemerytalnego od dnia [...] stycznia 2003 r. Wojewoda [...], po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lutego 2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 1279/03 oddalił skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. W dniu 4 listopada 2005 r. B.M. złożył wniosek o przyznanie mu świadczenia przedemerytalnego od dnia [...] stycznia 2003 r., a w dniu 25 stycznia 2006 r. wniosek o przekwalifikowanie zasiłku przedemerytalnego w związku z ukończeniem 63 lat, 25 letnim stażem pracy i zwolnieniem z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. odmówił przyznania wnioskodawcy prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...] stycznia 2002 r. z powodu niespełnienia warunków z art. 150a ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) i art. 37k ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.). Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r., po rozpoznaniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 12 czerwca 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 490/06 oddalił skargę B.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. W dniu 5 listopada 2007 r. B.M. skierował do Grodzkiego Urzędu Pracy w K. pismo w sprawie przyznania mu od dnia [...] stycznia 2003 r. świadczenia przedemerytalnego, w którym powołuje się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 września 2006 r., sygn. akt 15/05 (OTK-A 2006/8/106). Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2008 r., na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 145a § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.); zwanej dalej k.p.a., orzekł o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. odmawiającą przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego. Organ przyjął, że B.M. uchybił terminowi do złożenia wniosku o wznowienie, gdyż wyrok Trybunału Konstytucyjnego, na który powołał się we wniosku z dnia 5 listopada 2007 r., został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Nr 170 w dniu 26 września 2006 r., a więc termin do składania wniosków o wznowienie, w związku z tym orzeczeniem, upłynął w dniu 26 października 2006 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] listopada 2008 r., na mocy art. 138 § 2 k.p.a., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Jego zdaniem, organ I instancji nie podjął żadnych działań w celu należytego wyjaśnienia treści żądania wnioskodawcy. Organ odwoławczy stwierdził, że ze złożonego w sprawie pisma z dnia 5 listopada 2007 r., nie można jednoznacznie określić jego intencji. Wszelkie zaś niejasności nie mogą być interpretowane na niekorzyść strony. Organ I instancji, mając na uwadze przepisy art. 7,8,9 k.p.a., w celu wyjaśnienia wątpliwości żądania winien zwrócić się do strony o sprecyzowanie złożonego pisma. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B.M. zakwestionował zaskarżoną decyzję wskazując, że spełnił warunki do uzyskania prawa do świadczenia przedemerytalnego na dzień 27 października 2002 r., po zaliczeniu mu do uprawnień emerytalnych okresu pobierania zasiłku przedemerytalnego. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. niczego nie rozstrzyga, a jedynie przekazuje sprawę do ponownego rozstrzygnięcia przez organ I instancji. Ocenie Sądu podlega jedynie prawidłowość zastosowania powołanego przepisu, zgodnie z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Zważyć należy, iż decyzję kasacyjną organ odwoławczy może wydać tylko w sytuacji, gdy organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego lub przeprowadzone przez ten organ postępowanie wyjaśniające nie jest wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy oraz jednocześnie brak jest podstaw do zastosowania w postępowaniu odwoławczym art. 136 k.p.a. Wydając decyzję kasacyjną, na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy ocenia jedynie potrzebę przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego oraz wyznacza jego zakres. Nie rozstrzyga natomiast merytorycznie sprawy. Sytuacja, gdy organ I instancji nie przeprowadzi postępowania wyjaśniającego lub przeprowadzi je z naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego sprawia, że organ odwoławczy musiałby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w całości lub znacznej części, a do tego nie jest uprawniony i nie mieści się to w jego kompetencji. Jak trafnie wskazał Minister Pracy i Polityki Społecznej, decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. zawiera wadę formalno-prawną polegającą na niewyjaśnieniu charakteru wniosku skarżącego z dnia 5 listopada 2007 r., na podstawie którego organ ten przeprowadził postępowanie. W istocie treść przedmiotowego pisma nie daje podstaw do jednoznacznej konkluzji, że stanowi ono wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. odmawiającą wnioskodawcy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego. Organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że fakt ten stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji organu I instancji, na mocy art. 138 § 2 k.p.a., gdyż nie jest możliwe przeprowadzenie w takim zakresie postępowania w II instancji, ponieważ naruszałoby to zasadę dwuinstancyjności postępowania z art. 15 k.p.a., warunkującą następnie sądową kontrolę postępowania administracyjnego. Decyzja kasacyjna wydana w tym trybie oznacza, iż organ I instancji przeprowadzi postępowanie ponownie i orzekał będzie z uwzględnieniem uwag podniesionych przez organ II instancji. Nie znajdując podstaw do kwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.).