II GZ 190/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 6 kwietnia 2010 r.; sygn. akt I SA/Gd 858/08 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. z dnia [...] września 2008 r.; nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania z sankcjami postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 6 kwietnia 2010 r., wydanym w sprawie sygn. akt I SA/Gd 858/08, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) wezwał W. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. z [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania z sankcjami. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał przepis § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W zażaleniu na powyższe zarządzenie W. K. wniósł o jego uchylenie z uwagi na to, iż opłata jest zawyżona, a on nie ma środków na jej uiszczenie. Ponadto podniósł, że wnosił o przyznanie prawa pomocy ze względu na trudną sytuację materialną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Natomiast stosownie do art. 220 § 1 powyższej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zaskarżenie zarządzenia Przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu wywołuje ten skutek, że Naczelny Sąd Administracyjny bada, czy obowiązek opłacenia pisma został prawidłowo określony, co do zasady i wysokości opłat. Kontrolowana jest prawidłowość samego zarządzenia, a nie to, czy zachodzą okoliczności uniemożliwiające skarżącemu uiszczenie wpisu. Mając to na uwadze należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie prawidłowo określono wysokość wpisu sądowego od skargi na kwotę 200 zł, trafnie powołano też w tym zakresie, jako podstawę prawną rozstrzygnięcia § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 i 198 orzekł jak w sentencji postanowienia.