II SA/Kr 337/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda / spr. / Sędziowie NSA Joanna Tuszyńska WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi [...] Przedsiębiorstwa [...] SA w N. na decyzję Wojewody [...] z dnia 15 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji Decyzją Starosty S. z dnia [...].09.2008r. znak [...], po rozpatrzeniu wniosku Przedsiębiorstwa [...] S.A. w N., na podstawie art. 104 k.p.a., art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. z 2006r. NR 156, poz. 118 z późniejszymi zmianami ), odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę fundamentów pod urządzenia wytwórni mieszanek mineralno-asfaltowych firmy "A" typu G. [...] ( w tym: [...] ) oraz zasieków do magazynowania kruszywa z elementów prefabrykowanych typu "T" i "L" na działce nr 1 w miejscowości [...]. Uzasadniając powyższe nawiązano do treści wniosku inwestora, jak również stanowiska innych stron, które wniosły uwagi i zastrzeżenia. Zwróciły się nadto o wstrzymanie postępowania z uwagi na przystąpienie przez inwestora do realizacji objętej wnioskiem inwestycji w warunkach samowoli budowlanej, o czym zawiadomiono Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S.. Organ ten, pismem z dnia 29.08.2008r. znak [...] zawiadomił o mającej się odbyć w dniu [...].08.2008r. kontroli robót budowlanych na działce nr 1. Wyjaśniono dalej, że uznając wniosek stron o zawieszenie postępowania za przedwczesny wydano w niniejszej sprawie postanowienie z dnia 6.08.2008r., którym zobowiązano inwestora do usunięcia dostrzeganych nieprawidłowości w zakresie dokumentów dołączonych do wniosku oraz w projekcie budowlanym, w terminie do 22.08.2008r. Opisując sposób wykonania przez niego w wyznaczonym terminie wynikających z postanowienia obowiązków, wskazano na występujące nadal braki. W tym zakresie nie podzielono stanowiska prezentowanego w pisemnych wyjaśnieniach inwestora, że przedmiotowa inwestycja nie wymaga żądanej postanowieniem analizy, o której mowa w § 7 ust. 3 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] w Gminie M. ( uchwała Rady Gminy w Makowie Podhalańskim Nr XXII/214/05 z dnia 23.02.2005r., Dz. Urz. Woj. Małopolskiego Nr 536, poz. 3772 ). Stwierdzono, że takiej analizy wymagają wszystkie obiekty, których wysokość przekracza 12 m, zaś wysokość tę przekracza w ramach inwestycji objętej wnioskiem projektowana wieża otaczarki -21,77 m oraz silos wypełniaczy - 28,30m. Za istniejący nadal brak uznano także nieprzedłożenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Taka decyzja jest bowiem wymagana w świetle § 3 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, w którym instalacje do produkcji mas bitumicznych zaliczono do przedsięwzięć mogących wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać przedsięwzięcia realizowane na terenie zakładu lub obiektu zliczonego do przedsięwzięć wymienionych w ust., będące przedsięwzięciami niewymienionymi w ust. 1 lub § 2 ust. 1, jeżeli ich realizacja spowoduje : wzrost emisji o nie mniej niż 20% lub wzrost zużycia surowców ( w tym wody ), materiałów, paliw, energii, o nie mniej niż 20 %. Nie podzielając odmiennego stanowiska inwestora, które tenże wywodził z pisma Burmistrza M. z dnia [...].04.2008r. znak [...] wskazano, że powyższa informacja nie mogła być w sprawie niniejszej wiążąca skoro w dniu 11.08.2008r. Burmistrz Miasta M. poinformował inwestora o zmianie swojego stanowiska pismem z dnia 7.08.2008r. znak [...], w którym opowiedział się za koniecznością uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody dla realizacji przedmiotowej inwestycji. Od decyzji organu pierwszej instancji Przedsiębiorstwo [...] S.A. w N. wniosło w terminie odwołanie. Domagając się w nim uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy Staroście S. do ponownego rozpoznania zarzucało : niezastosowanie art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. w zakresie dotyczącym konieczności uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji; nieprawidłową wykładnie § 7 ust. 6 Uchwały Rady Miejskiej w Makowie Podhalańskim z dnia 23.02.2005r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru obejmującego wieś [...] w Gminie Maków Podhalański, polegającą na przyjęciu, że zamierzenie objęte wnioskiem wymaga analizy, o której mowa w tym przepisie; nieudzielanie odpowiedzi na wyjaśnienia inwestora zawarte w piśmie stanowiącym odpowiedź na postanowienie wydane w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego; zakreślenie inwestorowi terminu do uzupełnienia wniosku o dokumenty i czynności, których zgromadzenie i wykonanie w tymże terminie było niemożliwe już w chwili wydania postanowienia. W uzasadnieniu odwołania Przedsiębiorstwo [...] S.A. w N. podawało szczegółowo okoliczności wskazujące na wyznaczenie nieodpowiedniego terminu do przedłożenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowej inwestycji. Kwestionowało też zaniechanie przedłużenia terminu do przedłożenia powyższej decyzji, względnie bezzasadne odstąpienie od zawieszenia postępowania do czasu jej uzyskania. Po rozpatrzeniu powyższego dowołania, decyzją Wojewody z dnia 15.12.2008r. znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 81 ust.1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane ( tekst jednolity z 2003r. Dz. U. Nr 207, poz. 216 z późniejszymi zmianami ) utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. Uznając decyzję Starosty S. z dnia [...].09.2008r. znak [...] za prawidłową podano, że rozstrzygnięcie w niej zawarte było konsekwencja niezastosowania się przez inwestora do obowiązku usunięcia niektórych z wielu nieprawidłowości wskazanych w postanowieniu z dnia 6.08.2008r. Brakującym nadal dokumentem jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, której niezbędność została ostatecznie stwierdzona w piśmie Burmistrza Miasta M. do inwestora z dnia 7.08.2008r. Analiza akt sprawy wskazuje też, że nie zostało dowiedzione i udokumentowane przez inwestora, że przedmiotowa inwestycja zgodna jest z §7 ust. 6 Uchwały Rady Miejskiej w Makowie Podhalańskim z dnia 23.02.2005r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru obejmującego wieś [...] w Gminie M., który stanowi : " Wysokość obiektów produkcyjnych, składowych i usługowych nie powinna przekraczać 12 m, za wyjątkiem obiektów szczególnych, których wysokość i gabaryt jest wymuszony technologią lub warunkami technicznymi produkcji. Takie szczególne obiekty, których wysokość przekracza 12 m, mogą być lokalizowane w sytuacjach uzasadnionych względami technicznymi ( wieże ciśnień, kominy ). Ograniczenia wysokości zabudowy nie stosuje się w odniesieniu do obiektów, stanowiących dominanty w zabudowie - wieża kościoła, wieża remizy straży pożarnej. Ich ewentualna realizacja winna być poprzedzona wykonaniem specjalistycznej analizy, która uzasadniałaby możliwość lokalizacji obiektu bez degradacji krajobrazu i tożsamości miejsca. Negatywny wynik analizy uniemożliwia lokalizacje takich obiektów. Odnosząc się do zarzutu niezastosowania w sprawie art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. wskazano, że w aktach sprawy brak wniosku inwestora o zawieszenie postępowania. Ponadto, uwzględniając treść art. 98 §1 k.p.a. wyjaśniono, że ze znajdujących się w aktach pism stron protestujących przeciwko przedmiotowej inwestycji można wywnioskować, że dyspozycja tego przepisu nie zostałaby spełniona. Odpowiadając na zarzut dotyczący wyznaczenia w postanowieniu zbyt krótkiego terminu do realizacji nałożonych nim obowiązków wyjaśniono, że termin ten na wniosek inwestora mógł zostać przedłużony, jednakże w aktach sprawy brak takiego wniosku. Wnosząc w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia 15.12.2008r. znak [...] Przedsiębiorstw [...] S.A. w N. domagało się uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji Starosty S. z dnia [...].09.2008r., znak [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucało błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przedwczesnym wydaniu decyzji odmawiającej wydania pozwolenia na budowę, co doprowadziło do naruszenia interesu prawnego inwestora. W uzasadnieniu skargi opisało przebieg postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Zwróciło uwagę, że dysponując dołączonym do wniosku pismem Burmistrza M. z dnia [...].04.2008r. znak [...] skarżący przystąpił do przygotowań związanych z realizacja przedmiotowej inwestycji, polegających przede wszystkim na zakupie działki nr 1 oraz urządzenia wytwórni mieszanek mineralno - asfaltowych "A" typu G. [...]. Stanowisko Burmistrza M. uległo zmianie dopiero po złożeniu wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, o którym to fakcie powiadomiono inwestora pismem dnia 7.08.2008r. Jednak jeszcze przed tą datą w sprawie niniejszej wydano postanowienie nakładające na inwestora obowiązek przedstawienia między innymi decyzji środowiskowych uwarunkowaniach zgody -której nie posiadał, w niemożliwym do dotrzymania terminie, tj. do 22.08.2008r. Nadto, w decyzji Starosty S. z dnia [...].09.2008r. znak [...] zawarto stwierdzenie, z którego wynika, że już w momencie wydania postanowienia nakładającego na inwestora określone obowiązki organ pierwszej instancji nie przychylił się do prośby stron i nie zawiesił postępowania. W tym kontekście wskazywało, że skarżący nie z powodu swojego zaniedbania, czy winy nie usunął wszystkich wskazanych nieprawidłowości, które przesądziły o wydaniu decyzji Starosty S. z dnia [...].09.2008r. znak [...], utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją. Podnosiło także, że inwestycja objęta wnioskiem ma być zlokalizowana w terenie na ten cel przeznaczonym, jest ona zgodna z ogólnie pojętym interesem społecznym, a wszczęty proces inwestycyjny nie był bezpodstawny. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji. Wskazywał, że zarzuty skargi są chybione i nie znajdujące odzwierciedlania w zgromadzonym materiale dowodowym. Wydane rozstrzygnięcie nie zamyka inwestorowi drogi do uzyskania pozwoleniu na budowę, jednakże po spełnieniu warunków określonych w Prawie budowlanym i przepisach wykonawczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje . Zgodnie z treścią art. 1 § 1 - 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30.08.2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a. ) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi ( art. 134 p.p.s.a. ), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy ( art. 135 p.p.s.a. ) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Mając na uwadze treść wyżej powołanych na wstępie orzeczeń, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania skargę należy uwzględnić, aczkolwiek z przyczyn innych, niż będące przedmiotem podnoszonych w niej zarzutów. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek Przedsiębiorstwa [...] S.A. w N. z dnia 3.07.2008r. ( datowany 23.06.2008r.), w którym zawarto żądanie wydania pozwolenia na budowę maszyny drogowej - wytwórni mieszanek mineralno - asfaltowych "A" w miejscu starej maszyny drogowej przewidzianej do rozbiórki na działce nr 1. W toku postępowania sprecyzowano, że żądanie dotyczy wydania pozwolenia na budowę fundamentów pod urządzenia wytwórni mieszanek mineralno-asfaltowych firmy "A" typu G. [...] ( w tym : [...] ) oraz zasieków do magazynowania kruszywa z elementów prefabrykowanych typu "T" i "L" na działce nr 1 w miejscowości [...]. Nie jest kwestionowane przez strony i uczestników, że przy wniosku z dnia 3.07.2008r. przedłożono dokumenty wymienione w nim jako załączniki, wśród których brak było decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację tego przedsięwzięcia oraz opinii przewidzianej w § 7 ust. 6 Uchwały Nr XXII/214/05 Rady Miejskiej w Makowie Podhalańskim z dnia 23.02.2005r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru obejmującego wieś [...] w Gminie M. ( Dz. Urz. Woj. Małopolskiego Nr 536, poz. 3772 ). Uwzględniając treść wydanego następnie przez organ drugiej instancji postanowienia z dnia 6.08.2008r. należy stwierdzić, że nie wszystkie wymienione tam w pkt 1-13 nieprawidłowości uzasadniały orzekanie postanowieniem na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. z 2006r. NR 156, poz. 118 z późniejszymi zmianami ). Wydanie takiego postanowienia po sprawdzeniu zgodności dokumentacji z przepisami, które następstwem może być w pewnych okolicznościach wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę, stanowi etap merytorycznego rozpoznania sprawy, co wynika wprost z treści art. 35 ust. 1 i 3 Prawa budowlanego. Część z dostrzeganych przez organ pierwszej instancji nieprawidłowości - objętych pkt 1, 3 - 4 i 7 postanowienia ma charakter braków formalnych, co wynika z niżej podanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i prawa materialnego. Stosownie do art. 63 § 2 k.p.a., podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Takim szczególnym przepisem w dacie złożenia wniosku w niniejszej sprawie był art. 33 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, który w ust. 2 pkt 1, wprowadzał obowiązek dołączenia do wniosku o pozwolenie na budowę czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu. Analogiczna pozycja w zakresie załączników do wniosku została też ujęta w Załączniku Nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23.06.2003r. w sprawie wzorów : wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę ( Dz. U. Nr 120, poz. 1127 z późniejszymi zmianami. Wymaganym przepisami szczególnymi dokument, o którym mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego stanowiła między innymi decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia, co wynika wprost z obowiązującego wówczas art. 46 ust. 4b ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska ( tekst jednolity Dz. U. z 2008r. Nr 25, poz. 150 ). Przepis ten stanowił, że decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 4 oraz do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 4a; złożenie wniosku albo dokonanie zgłoszenia powinno nastąpić nie później, niż przed upływem czterech lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna. Decyzją, o której mowa w ust. 4 była między innymi wymieniona w pkt 2 decyzja o pozowaniu na budowę obiektu budowlanego, decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz decyzja o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych - na podstawie ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane. Za taki dokument, należałoby także uznać specjalistyczną analizę, mającą charakter wiążącej opinii przewidzianej w § 7 ust. 6 Uchwały Nr XXII/214/05 Rady Miejskiej w Makowie Podhalańskim z dnia 23.02.2005r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru obejmującego wieś [...] w Gminie M., albowiem w tym wypadku przepis szczególny został zamieszczony w akcie prawa miejscowego. Stwierdzenie istnienia braków formalnych wniosku obliguje organ administracji publicznej do zastosowania trybu określonego w art. 64 § 2 k.p.a., który stanowi, że jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Niezachowanie wskazanego w art. 64 ust. 2 k.p.a. terminu ustawowego powoduje bezskuteczność podjętej po jego upływie czynności. Pozostawienie podania bez rozpoznania nie wymaga wydania decyzji, czy postanowienia i ma postać pisemnej informacji. Uznając powyższe za nieuzasadnione wnioskodawca może złożyć skargę na bezczynność organu, po wyczerpaniu trybu z art. 37 k.p.a. W sprawie, której przedmiotem jest zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielnie pozwolenia na budowę, postępowanie w tej fazie prowadzi się z udziałem inwestora. Dopiero uzupełnienie braków formalnych wniosku w ustawowym terminie obliguje organ administracji publicznej do ustalenia pełnego kręgu stron i zawiadomienia ich o wszczęciu postępowania stosownie do art. 61 §4 k.p.a. Również od tego momentu rozpoczyna bieg termin przewidziany w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego. Prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji naruszył wyżej wskazane przepisy proceduralne. Stwierdzone uchybienia przepisom postępowania są istotne, zaś prowadziły w efekcie do wydania decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty bez istnienia ku temu podstaw w przepisach prawa materialnego. Opisane uchybienia proceduralne nie są zresztą jedyne bowiem rozstrzygnięcie sprawy co do istoty nastąpiło w warunkach wystąpienia podstawy do wznowienia postępowania, o której mowa art. 145 §1 pkt 4 k.p.a. W sprawie niniejszej uznano za strony między innymi : U. F., S. F., S. W., T. M., M. M. i L. F.. Osobom tym nie doręczono jednak skutecznie ani zawiadomienia o wszczęciu postępowania, ani decyzji Starosty S. z dnia [...].09.2008r. znak [...] albowiem przeznaczona dla wyżej wymienionych korespondencja została przez pocztę zwrócona z adnotacjami o śmierci adresatów. Co do zasadności wezwania inwestora o przedłożenie dokumentów wymienionych w pkt 3 i 4 postanowienia Starosty S. z dnia 6.08.2008r. przeprowadzona z urzędu kontrola powyższego wskazuje, że realizacja przedmiotowej inwestycji wymagała dołączenia do wniosku decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedmiotowego przedsięwzięcia z uwagi na treść art. 46 ust. 1, 2, 2a, 3, 4 pkt 2,4a,4b,51 ust. 1 pkt 1-3 Prawo ochrony środowiska, § 3 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko ( Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z późniejszymi zmianami), art. 63 § 2 k.p.a. oraz art. 33 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego. Sprawy. Zważywszy, że w skardze nie ma już zarzutów dotyczących braku podstaw do żądania takiej decyzji w stanie faktycznym sprawy, dalej idące rozważania są bezprzedmiotowe. Nie można natomiast podzielić stanowiska organu pierwszej instancji, w myśl którego realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia wymagała przedłożenia przez inwestora specjalistycznej analizy, o której mowa w § 7 ust. 6 Uchwały Nr XXII/214/05 Rady Miejskiej w Makowie Podhalańskim z dnia 23.02.2005r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru obejmującego wieś K. w Gminie M.. Taki pogląd wypowiedziany został bez dokonania interpretacji tego przepisu, która winna uwzględniać co najmniej zasady wykładni gramatycznej, funkcjonalnej i systemowej oraz dyrektywy dotyczące ich wyników. W decyzji Starosty S. z dnia [...].09.2008r. znak [...] równie ogólnikowo, bo bez przytoczenia i analizy przepisów mówi się nadto o zupełnie innej niż w postanowieniu podstawie prawnej, tj. o § 7 ust. 3 tego planu, który nie odnosi się do obiektów produkcyjnych. Wszystkich wyżej opisanych uchybień nie dostrzegł organ odwoławczy, który nie wywiązał się prawidłowo ani z obowiązków kontrolnych, ani też związanych ponownym rozpatrzeniem sprawy. Także organ drugiej instancji nie ustalił spadkobierców zmarłych stron pomimo, że wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...].09.2008r. znak [...]. Dodatkowo, niektóre wywody zawarte w zaskarżonej decyzji są wewnętrznie sprzeczne. Odnosząc się bowiem do zarzutu inwestora dotyczącego naruszenia art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. z uwagi na odstąpienie od zawieszenia z urzędu postępowania w celu umożliwienia inwestorowi uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia, organ odwoławczy mówi o braku wniosku inwestora chociaż zawieszenie postępowania w taki przypadku następuje z urzędu. Dalej z własnej inicjatywy organ odwoławczy poddaje błędnej zresztą w części analizie istnienie podstaw do zawieszenia postępowania na zgodny wiosek stron ( art.98 §1 k.p.a.) O ile trafnie uznaje, że przedmiotowa inwestycja w dacie złożenia wniosku w niniejszej sprawie oraz wdania decyzji przez organ pierwszej instancji wymagała uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia ( zarówno przed i po uzupełnieniu wniosku ), o tyle budzi zastrzeżenia, że pozostawia poza analizą skutki wejścia w życie z dniem 15.11.2008r. przepisów ustawy z dnia 3.10.2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ), która obowiązywała w momencie wydania zaskarżonej decyzji i z tym związanej zmiany przepisów Prawa budowlanego. Wskazana zmiana stanu prawnego, pozostaje bez wpływu na istnienie w stanie faktycznym niniejszej sprawy po stronie inwestora obowiązku dołączenia do wniosku jako załącznika decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, co wynika z art. 59 ust. 1 pkt 1 i 2, 61 ust. 1 pk1 i ust. 2, 71 ust. 1 -2, 72 ust. 1 i 3, 82 ust. 1 pkt 1c, 84 ust. 1, 153 - 157, 173 i 174 tej ustawy oraz znowelizowanego brzmienia art. 33 i 35 Prawa budowlanego. Nie mniej jednak powyższe należało rozważyć w zaskarżonej decyzji. W kwestii obowiązku inwestora dołączenia do wniosku specjalistycznej analizy, o której mowa w § 7 ust. 6 Uchwały Nr XXII/214/05 Rady Miejskiej w Makowie Podhalańskim z dnia 23.02.2005r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru obejmującego wieś [...] w Gminie M., organ odwoławczego cytuje ten przepis, jednak bez przeprowadzenia jego wykładni. Uwzględniając całość postanowień planu, systematykę tego aktu, brzmienie, konstrukcję i funkcję regulacji zawartej § 7 decydujące znaczenie przy interpretacji ust. 6 trzeba przyznać wykładni językowo-logicznej. Zarówno sens, jaki konstrukcja gramatyczna tego przepisu prowadzi do wniosku, że w związku logicznym i gramatycznym pozostają tylko zdanie pierwszej z drugim oraz zdanie trzecie z czwartym i piątym. W związku z powyższym należy uznać, że wykonania specjalistycznej analizy przed ewentualną realizacją wymaga li tylko lokalizacja obiektów stanowiących dominanty w zabudowie - wieża kościoła, wieża remizy, w odniesieniu do których nie stosuje się ograniczeń wysokości w zabudowie wprowadzonych co do obiektów produkcyjnych, składowych i usługowych innych niż obiekty szczególne, których wysokość i gabaryty są wymuszone technologią lub uwarunkowaniami technicznymi produkcji. Dla tych ostatnich obiektów, w §7 ust. 6 zdanie pierwsze, na zasadzie wyjątku nie wprowadzono ograniczeń wysokości. W świetle powyższych wywodów za bezzasadne należy uznać zarzuty podnoszone przez inwestora w odwołaniu oraz w skardze. Uwzględniając jednak, że w sprawie niniejszej zachodzą przesłanki do uchylenia obu kontrolowanych aktów z innych przyczyn, mając na uwadze, że skarżący nie wnosił o zachodzenie kosztów postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, biorąc za podstawę treść art. 145 §1 pkt 1 a - c p.p.s.a.