I SA/Gl 19/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej (spr.), Sędziowie WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Krzysztof Winiarski, Protokolant Izabela Maj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2009r. sprawy ze skargi S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty skarbowej oddala skargę. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i z podaną niżej argumentacją prawną. 1. Skarżący S. C. w dniu 11 sierpnia 2008 r. wystąpił do Burmistrza Miasta S. z wnioskiem o wydanie wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [...] , [...], Obr. 1 S., położonej przy ulicy [...]. Do wniosku załączony został dowód uiszczenia opłaty skarbowej w kwocie [...]. Zgodnie z wnioskiem organ wydał skarżącemu wypis oraz wyrys z planu miejscowego na dzień [...] ([...]). 2. Skarżący zwrócił się do Urzędu Miejskiego w S., wnioskiem z dnia 21 sierpnia 2008 r., o zwrot nienależnie pobranej opłaty skarbowej w wysokości [...] za dokonane tej czynności urzędowej, czyli sporządzenie wypisu i wyrysu planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego, gdyż czynność została podjęta w sprawie budownictwa mieszkaniowego, a zatem - zdaniem skarżącego - nie podlega takiej opłacie. 3. Burmistrz Miasta S. decyzję z dnia [...] nr [...] odmówił zwrotu opłaty skarbowej w kwocie [...] , uiszczonej w związku z wydaniem wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ wskazał na art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o opłacie skarbowej, zgodnie z którym nie podlega takiej opłacie dokonanie czynności urzędowej, wydanie zaświadczenia oraz zezwolenia w sprawach budownictwa mieszkaniowego. Podkreślił, że przez budownictwo mieszkaniowe należy rozumieć wznoszenie, odbudowę, rozbudowę, nadbudowę oraz przebudowę, a także prace polegające na montażu, remoncie lub rozbiórce budynków mieszkalnych wraz z instalacjami i urządzeniami budowlanymi zapewniającymi funkcjonowanie budynku mieszkalnego. Uznał zatem, że zakres powołanego przepisu obejmuje tylko działania urzędowe w postępowaniach związanych z budową budynku. Wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zdaniem Burmistrza, stanowi opinię, rodzaj odpisu z obowiązującego w gminie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, informującego o przeznaczeniu terenu i zasadach zagospodarowania. Natomiast czynności urzędowe wymagające potwierdzenia określonego stanu faktycznego lub prawnego załatwiane są w postaci zaświadczeń lub decyzji. Następnie wskazał, że opisane w cytowanej ustawie czynności urzędowe podlegające przedmiotowemu zwolnieniu, wymienione są enumeratywnie i nie mogą być rozszerzane ani zawężane. Załącznik nr 1 do ustawy o opłacie skarbowej w części I pkt 51 wskazuje, że za wydanie wypisu lub wyrysu ze studium lub planu zagospodarowania przestrzennego pobierana jest wskazana w nim opłata skarbowa. Pobranie od skarżącego opłaty skarbowej było więc prawidłowe. 4. Skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Stwierdził w nim, że na zaplanowany zakres rozbudowy budynku mieszkalnego potrzebne mu było pozwolenie na budowę, którego wzór uzyskał ze strony internetowej Starostwa C.. Wymieniono tam obligatoryjne załączniki, wśród których figurował wypis i wyrys z planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie natomiast z zawartym w tym wzorze pouczeniem – opłacie skarbowej nie podlega dokonanie czynności urzędowej, wydanie zaświadczenia oraz zezwolenia w sprawach budownictwa mieszkaniowego. Na wniosku o wydanie wypisu i wyrysu z Urzędu Miejskiego w S. nie znajdowało się żadne pouczenia ani miejsce na wpisanie celu na jaki dokumentacja taka jest potrzebna. O celu związanym z budownictwem mieszkaniowym skarżący informował pracownika w biurze podawczym. Jednak - zdaniem skarżącego - wymuszono od niego uiszczenie opłaty skarbowej w kwocie [...] za dokonanie czynności urzędowej, ponieważ w innym wypadku wniosek w ogóle nie zostałby przyjęty. Skarżący uzyskał drogą elektroniczną odpowiedź na swoje zapytanie, dotyczące niniejszej sprawy, od K. M. – pracownika Departamentu Podatków Lokalnych Ministerstwa Finansów, z której to - zdaniem skarżącego - wynika bezzasadność pobrania od niego przez Burmistrza Miasta S. opłaty skarbowej. Ponadto skarżący wskazał, że uzyskał informację w innych urzędach miasta i gminy na temat niepopierania opłaty skarbowej od wniosków o wypis i wyrys z planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego w sprawach budownictwa mieszkaniowego. We wzorach wniosków, składanych odpowiednio w C., G. i B. widnieje odpowiednia rubryka, w której należy wskazać cel wydania wypisu i wyrysu. 5. Przesyłając odwołanie organ pierwszej instancji, podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko i dodatkowo wyjaśnił, że dołączony do odwołania załącznik w postaci druku wniosku o wydanie wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z Wydziału Strategii i Rozwoju Miasta Urzędu Miejskiego w C. pochodzi z 2003 r. i jest już nieaktualny (nie obowiązuje). Określenie celu wydania tych dokumentów nie znajduje uzasadnienia, ponieważ za wydanie wypisu i wyrysu zgodnie z ustawą o opłacie skarbowej oraz z zaczerpniętymi informacjami z innych urzędów wynika, zdaniem organu, że należy pobrać opłatę skarbową w opisywanej sytuacji według obowiązującego taryfikatora. Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 33 ust. 2 prawa budowlanego nie jest wymagane złożenie do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. 6. Skarżący pismem z dnia 29 września 2008 r. uzupełnił swoje odwołanie z dnia 11 września 2008 r. Wskazał on, że dokonanie czynności urzędowej w sprawach budownictwa mieszkaniowego nie jest zwolnione od uiszczenia opłaty skarbowej, tylko w ogóle jej nie podlega. Ponadto skarżący podkreślił, że otrzymane przez niego wypis i wyrys z planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego potrzebne mu były w sprawie budownictwa mieszkaniowego i ten właśnie fakt powinien być brany pod uwagę przez Burmistrza Miasta S.. Wskazane wyżej dokumenty nie są z pewnością opinią, jak stwierdzono w decyzji, a stanowią czynność urzędową, o czym stanowi ustawa o opłacie skarbowej. Nadto podkreślił, że formularz wniosku o wydanie wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Wydziału Strategii i Rozwoju Miasta Urzędu Miejskiego w C. jest nadal aktualny i udostępniany na stronie internetowej urzędu miasta. 7. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] wydało decyzję nr [...], uchylającą w całości zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] i orzekającą o odmowie stwierdzenia nadpłaty w opłacie skarbowej w kwocie [...]. W uzasadnieniu swej decyzji organ administracyjny II instancji wywiódł, co następuje. Opłata skarbowa podlega regulacji Ordynacji podatkowej zgodnie z jej art. 2 § 1 pkt 3. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o opłacie skarbowej opłacie takiej podlega w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej dokonanie czynności urzędowej na podstawie zgłoszenia lub na wniosek, a także wydanie zaświadczenia na wniosek oraz wydanie zezwolenia (pozwolenia, koncesji). Wykaz przedmiotów opłaty skarbowej, stawki opłaty oraz zwolnienia zawarte są w załączniku nr 1 do cytowanej ustawy. Jego część I pkt 51 wskazuje, że opłacie skarbowej podlega jako dokonanie czynności urzędowej wydanie wypisu i wyrysu ze studium lub planu zagospodarowania przestrzennego. Wydanie wypisu i wyrysu, o których mowa powyżej, jest czynnością urzędową i z tego tytułu podlega opłacie skarbowej. Problematyczna w niniejszej sprawie jest kwestia, czy ta czynność objęta jest wyłączeniem zawartym w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o opłacie skarbowej. Kryterium wyłączenia z opodatkowania jest dokonanie danej czynności urzędowej w sprawach budownictwa mieszkaniowego. Pojęcie budownictwa mieszkaniowego nie zostało zdefiniowane na potrzeby cytowanej ustawy i brak jest również odesłania do konkretnego aktu prawnego czy przepisu. Wykładnia językowa wskazuje na wykonywanie budynku mieszkalnego. Zasadnym jest więc, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, sięgnięcie do terminologii i regulacji zawartych w prawie budowlanym. Zgodnie z art. 3 pkt 6 prawa budowlanego – budowa to wykonywaniem obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowa, rozbudowa, nadbudowa obiektu budowlanego. Budowlany proces inwestycyjny nie wymaga od jego stron koniecznego przedłożenie wypisu, czy też wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dokumenty te nie zawierają się w katalogu dokumentów wymaganych do załączenia w celu uzyskania pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 30 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym każdy ma prawo wglądu do studium lub planu miejscowego oraz otrzymywania z nich wypisów i wyrysów. Ponadto - zgodnie z art. 31 ust. 2 cytowanej ustawy – wójt, burmistrz albo prezydent miasta jest obowiązany przekazać staroście kopię uchwalonego studium lub planu miejscowego, nie później niż w dniu ich wejścia w życie. W związku z tym brak obowiązku przedkładania wypisu i wyrysu w procesie inwestycyjnym jako warunku podjęcia robót budowlanych, ponieważ organ budowlany jest w posiadaniu planu miejscowego. Ponadto wypis i wyrys z planu miejscowego nie precyzuje celu jego sporządzenia, nie zawiera w swojej treści wskazania, czy też opisu inwestycji, dla której wykonania ewentualnie byłby potrzebny. Daje to więc możliwość wykorzystania takiego dokumentu w innych, bliżej nieokreślonych celach, niekoniecznie objętych wyłączeniem z opłaty skarbowej. Wyłączenia przedmiotowe z obciążenia opłatą skarbową zawarte w art. 2 ustawy o opłacie skarbowej, są wyjątkami od ogólnej zasady konieczności ponoszenia opłaty, dlatego też powinny dawać możliwość zweryfikowania zasadności wyłączenia. Treść wypisu i wyrysu z planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego, a także wnioski o ich wykonanie nie dają możliwość takiej weryfikacji. Przedstawione przez skarżącego stanowisko wspólne Ministerstwa Budownictwa, Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego oraz Ministerstwa Finansów, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie ustosunkowuje się wprost do kwestii wypisu i wyrysu z planu miejscowego i nie zawiera interpretacji urzędowej prawa, wskazującej na fakt niepodlegania tej czynności opłacie skarbowej w przypadku spraw z zakresu budownictwa mieszkaniowego. Zaskarżona decyzja Burmistrza Miasta S. musiała zostać uchyleniu, ponieważ organ administracyjny I instancji dopuścił się uchybienia proceduralnego, mającego wpływ na wynik sprawy. Usunięcie tego uchybienia nie wymaga jednak przeprowadzenia postępowania, dlatego też organ administracyjny II instancji usunął je we własnym zakresie. Burmistrz Miasta S. zastosował instytucję odmowy zwrotu opłaty skarbowej, która ma miejsce w sytuacji zapłacenia opłaty skarbowej i niedokonania czynności urzędowej. Przedmiotem żądania skarżącego jest zwrot opłaty, którą uiszczono za wykonaną czynność, ale która - zdaniem skarżącego - nie powinna w ogóle z mocy prawa opłacie podlegać. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje instytucja stwierdzenia nadpłaty, czyli kwoty nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku lub opłaty. W tym też zakresie organ odwoławczy rozstrzygnął sprawę merytorycznie. 8. W skardze od powyższej decyzji, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, S. C. zażądał jej uchylenia w całości oraz orzeczenia, iż nastąpiła nadpłata opłaty skarbowej w wysokości [...] zł, względnie - przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także przyznania mu zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wartość przedmiotu zaskarżenia została oznaczona na [...] zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę od dnia pobrania opłaty skarbowej do dnia jej zwrotu. W uzasadnieniu skarżący powołał swoje dotychczasowe twierdzenia. Przede wszystkim stwierdził, że wypis i wyrys z planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego jest podstawą każdego procesu inwestycyjnego, niezależnie od rodzaju i charakteru inwestycji budowlanej. Wypisy i wyrysy są czynnościami urzędowymi, za które pobierana jest opłata skarbowa. Jednak zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o opłacie skarbowej, nie podlega w ogóle tejże opłacie dokonanie czynności urzędowej, wydanie zaświadczenia oraz zezwolenia w sprawach budownictwa mieszkaniowego. Skarżący stwierdził, że uiścił opłatę skarbową wobec niekompetencji urzędników, którzy stwierdzili, że wniosek bez stosownej opłaty skarbowej nie zostanie przyjęty. Po uzyskaniu wypisu i wyrysu z planu miejscowego skarżący zwrócił się do Burmistrza Miasta S. o zwrot nienależnie zapłaconej opłaty skarbowej. Opisane wyżej dokumenty potrzebne były skarżącemu do celów budownictwa mieszkaniowego, co wielokrotnie zaznaczał, składając także odpowiedni wniosek w biurze podawczym Urzędu Miasta S.. Zarówno organ administracyjny I, jak i II instancji nie podzieliły twierdzeń i zarzutów skarżącego – odmawiając najpierw skarżącemu zwrotu opłaty skarbowej w kwocie [...] (decyzja Burmistrza Miasta S.), a później uchylając tę decyzję i odmawiając stwierdzenia nadpłaty w opłacie skarbowej w kwocie [...] (decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.). 9. Samorządowe Kolegium Odwoławcze złożyło odpowiedź na skargę, uznając ją za bezzasadną i w związku z tym wnosząc o oddalenie skargi. W pełnym zakresie organ podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko. 10. Skarżący w piśmie procesowym z dnia 31 stycznia 2009 r., stanowiącym polemikę z odpowiedzią na skargę, dodatkowo stwierdził, że organ administracyjny II instancji przyznał, że wypis i wyrys z planu miejscowego są podstawą każdego procesu inwestycyjnego. Każdy inwestor ma prawo do otrzymania wypisu i wyrysu z miejscowego planu i żadne przepisy prawa budowlanego, ani ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie odbierają inwestorowi tej możliwości. Zdaniem skarżącego to inwestor powinien we wniosku (albo z własnej inicjatywy, albo na żądanie urzędnika) oświadczyć do jakich celów wypis i wyrys są mu potrzebne. Urzędnik ma obowiązek przyjąć takie oświadczenie, zwłaszcza wtedy, gdy inwestor się tego domaga. Skarżącemu tego prawa odmówiono w Urzędzie Miasta S. i zmuszono go do wniesienia opłaty skarbowej, bo w przeciwnym razie odmówiono by przyjęcia wniosku. Ponadto skarżący wskazał, że w listopadzie 2008 r. Rada Miejska S. zleciła zmianę druków wniosków o wypis i wyrys z planu miejscowego, wskazując na konieczność uzupełnienia go właśnie o oświadczenie o celu w jakim wypis i wyrys miałyby zostać wydane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona nią decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest wykładnia przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225, poz. 1635 ze zm.), który stanowi, że "nie podlega opłacie skarbowej [...] dokonanie czynności urzędowej, wydanie zaświadczenia oraz zezwolenia w sprawach budownictwa mieszkaniowego". Konkretnie chodzi o wyjaśnienie, czy zakres pojęcia "sprawy budownictwa mieszkaniowego" i tym samym – zakres powyższego wyłączenia z obowiązku uiszczenia opłaty skarbowej, obejmuje czynność wydania wypisu lub wyrysu z planu zagospodarowania przestrzennego. W zaskarżonej decyzji w sposób prawidłowy uznano (inaczej niż organ I instancji), że wydanie wypisu lub wyrysu ze studium lub planu zagospodarowania przestrzennego jest czynnością urzędową w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy o opłacie skarbowej, zaś przedmiot i stawkę tej opłaty określono w załączniku do ustawy w części I pkt 51. Zgodzić się należy z organem odwoławczym, że przepisy prawa budowlanego w żaden sposób nie obligują osoby ubiegającej się o pozwolenie na budowę do przedłożenia dokumentu w postaci wypisu i/lub wyrysu z planu zagospodarowania przestrzennego. Wynika to jednoznacznie z art. 33 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 Nr 156, poz. 1118 ze zm.), a w szczególności – z faktu, że do wniosku o pozwolenie na budowę strona winna dołączyć decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) stanowi z kolei w art. 59 ust. 1 i 2, że decyzja o warunkach zabudowy jest wydawana w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego. Powyższe uregulowania prowadzą do wniosku, że w sytuacji, gdy istnieje plan zagospodarowania przestrzennego, w procesie ubiegania się przez stronę o pozwolenie na budowę, organ prowadzący postępowanie dokonuje z urzędu sprawdzenia zgodności tego zamierzenia budowlanego z planem zagospodarowania przestrzennego, bez wymagania od wnioskodawcy dostarczenia wypisu i/lub wyrysu z tego planu. Koresponduje to z unormowaniem art. 31 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym "Wójt, burmistrz albo prezydent miasta jest obowiązany przekazać staroście kopię uchwalonego studium lub planu miejscowego, nie później niż w dniu ich wejścia w życie". Powyższe wywody prowadzą do wniosku, że czynność wydania wypisu i/lub wyrysu z planu zagospodarowania przestrzennego nie może by uznana za czynność dokonaną w sprawie budownictwa mieszkaniowego, skoro nie jest ona nieodzownym elementem załatwienia sprawy administracyjnej z zakresu budownictwa mieszkaniowego. Do powyższego wniosku skłania także fakt, że o wydanie wypisu i/lub wyrysu z planu zagospodarowania przestrzennego może wystąpić każdy (art. 30 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) , a zatem w każdym celu. Organ administracji nie może z kolei odmówić ich wydania, nie ma też żadnego uprawnienia do badania w jakim celu wnioskodawca zamierza wykorzystać otrzymany dokument. Tak więc organ ten nie może zdecydować o kwestii podlegania lub niepodlegania czynności urzędowej, polegającej na wydaniu wypisu i/lub wyrysu z planu, opłacie skarbowej. Związek czynności urzędowej, zaświadczenia lub zezwolenia ze sprawą budownictwa mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o opłacie skarbowej, winien zatem wynikać wprost z charakteru tychże czynności lub aktów, dającego się obiektywnie stwierdzić w chwili powstania obowiązku uiszczenia opłaty skarbowej. Możliwość taką ma niewątpliwie organ budowlany, natomiast organ wydający wypis z planu zagospodarowania przestrzennego nie jest w stanie takiej oceny dokonać, gdyż musiałby kierować się wyłącznie oświadczeniem wnioskodawcy, czego przepisy nie przewidują. Raz jeszcze wypada podkreślić, że treść wypisu i wyrysu z planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego, a także wnioski o ich wydanie nie dają możliwość weryfikacji celu, w jakim są wydawane (np. budownictwa mieszkaniowego). Gramatyczna wykładnia omawianego przepisu prowadzi zatem, wbrew przekonaniu skarżącego, do wniosku, iż wyłączeniem przewidzianym w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o opłacie skarbowej objęte są wyłącznie czynności, zaświadczenia i zezwolenia stricte w sprawach budownictwa mieszkaniowego, rozumianego jako rzeczywista faza realizacji zamiaru wzniesienia budynku mieszkalnego. Poprawność tego rozumowania potwierdza też wykładnia historyczna. Objęcie obowiązkiem uiszczenia opłaty skarbowej czynności urzędowej w postaci wydania wypisu lub wyrysu ze studium lub planu zagospodarowania przestrzennego nastąpiło ustawą o opłacie skarbowej z dnia 16 listopada 2006 r., którą uchylony został dotychczasowy przepis art. 30 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis ten stanowił, że "za wydane wypisy i wyrysy pobiera się opłatę administracyjną, w wysokości odpowiadającej poniesionym kosztom ich przygotowania, zgodnie z przepisami o podatkach i opłatach lokalnych". Przepis ten nie zawierał żadnych ograniczeń, a łącznie z ust. 1 przesądzał o tym, że wgląd do studium lub planu zagospodarowania jest nieodpłatny, natomiast opłacie podlega wydanie wypisu lub wyrysuj, jako czynność łącząca się z określonymi kosztami. Jak podkreśla R. Skwała (Ustawa o opłacie skarbowej. Komentarz, Oficyna 2008) zmiana regulacji prawnej wynikała ze zniesienia opłat administracyjnych i poddania czynności urzędowych opłacie skarbowej. Powyższe uregulowanie zostało przeniesione do ustawy o opłacie skarbowej, w załączniku do której w części I pod poz. 51 wśród przedmiotów opłaty skarbowej wymieniono (bez żadnych ograniczeń i wyłączeń) "wydanie wypisu lub wyrysu ze studium lub planu zagospodarowania przestrzennego" . Z mocy art. 4 ustawy załącznik określa "wykaz przedmiotów opłaty skarbowej, stawki tej opłaty oraz zwolnienia". Tak więc z załącznika wynika szczegółowy zakres przedmiotowy daniny publicznej w postaci opłaty skarbowej. W odniesieniu do spornej czynności urzędowej, uregulowanie to jest jednoznaczne i nie ma do niego zastosowania wyłączenie przewidziane w art. 2 ust. 1 pkt 2. Warto w tym miejscu podkreślić, że w załączniku zrealizowano unormowanie art. 2 ust. 1 pkt 2, a mianowicie – w załączniku w części III pod poz. 9 określono zakres przedmiotowy opłaty skarbowej za pozwolenia wydawane w oparciu o prawo budowlane z całkowitym pominięciem budynków mieszkalnych. Mając powyższe ustalenia i wywody na względzie należy uznać stanowisko organu odwoławczego za prawidłowe, a skargę za nieuzasadnioną. Nie zmienia tej konkluzji praktyka niektórych organów (wadliwa w ocenie Sądu) ani też treść "Stanowiska wspólnego Ministerstwa Budownictwa, Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego oraz Ministerstwa Finansów dotyczące stosowania przepisów ustawy [...] o opłacie skarbowej [...]" (opubl. na stronie internetowej Ministerstwa Finansów: www.mf.gov.pl), z którego – wbrew twierdzeniu skarżącego - wcale nie wynika, aby wydawanie wypisów i wyrysów z planu zagospodarowania przestrzennego korzystało z wyłączenia w opłaty skarbowej, w sytuacji wnioskowania o ich wydanie w celu wykorzystania na potrzeby budownictwa mieszkaniowego. Z tych względów Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. Ul. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).