IV SA/Gl 1001/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, , , po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. W. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W toku postępowania ustalono, że skarżący na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia [...] r., sygn. akt [...] został częściowo ubezwłasnowolniony ( k. 29 ). Dla skarżącego ustanowiony został kurator w osobie K. K., która została upoważniona do reprezentowania częściowo ubezwłasnowolnionego przed sądami i urzędami państwowymi ( postanowienie Sądu Rejonowego w T. z dnia [...] r. Sygn. akt [...] i postanowienie Sądu Rejonowego w T.z dnia [...] r. Sygn. akt [...] – k23). Zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2009 r. Sąd wezwał kuratora skarżącego do złożenia pisemnego oświadczenia, czy podtrzymuje skargę, czy też ją cofa – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi ( k.26 ), Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia korespondencji znajdującego się w aktach sprawy wezwanie zostało skutecznie doręczone kuratorowi [...] r. ( k. 28 ), który pozostawił je bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 27 ppsa osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. W przypadku skarżącego, mającego ograniczoną zdolność do czynności prawnych zdolność procesowa ograniczona jest, stosownie do art. 26 § 2 ppsa, do czynności w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonać samodzielnie. Te ostatnie z kolei wyznaczone są przepisami prawa cywilnego. Według art. 20 – 22 Kodeksu cywilnego do takich czynności należą jedynie umowy powszechnie zawierane w drobnych bieżących sprawach życia codziennego, rozporządzania swoim zarobkiem i czynności w stosunku do przedmiotów majątkowych oddanych osobie, ograniczonej w zdolności do czynności prawnych, do swobodnego użytku przez przedstawiciela ustawowego. W zakres wymienionych czynności nie wchodzi więc wnoszenie skarg do sądu administracyjnego na decyzje wydane w postępowaniu administracyjnym, w którym zresztą osoby takie mogą działać jedynie przez swych ustawowych przedstawicieli ( art. 30 § 2 kpa). Wprawdzie występują poglądy, że ograniczoną zdolność procesową w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy raczej wiązać z możliwością samodzielnego realizowania przedmiotowości administracyjnoprawnej, jednakowoż należy je poczytać jako postulat de lege ferenda, bowiem do odejścia od granic, wyznaczonych podanymi wyżej przepisami prawa cywilnego, brak jest obecnie podstaw prawnych ( por. Komentarz do art. 26 ppsa, [w:] B. Danter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, ustęp 4). Podane w tym opracowaniu przykłady dotyczą przy tym zgody małoletnich na określone czynności odnoszące się do nich, a nie do występowania w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony. W rozpoznawanej sprawie nie występuje zresztą nawet taka okoliczność. Dlatego też skarżący nie mógł skutecznie wnieść samodzielnie przedmiotowej skargi. Natomiast ustanowiony dla niego kurator w wyznaczonym terminie nie potwierdził czynności skarżącego. W tym stanie rzeczy należało odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 5, § 2 i 3 ppsa. su.