II OZ 741/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 3 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.K. i S.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 253/09 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg S.K. oraz Spółki A. Sp. z o.o. Oddział [...] w R. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 19 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 253/09 odmówił Spółce A. Sp. z o.o. w T. Oddział [...] w R. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi tej Spółki na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] uchylającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] marca 2008 r. oraz nakazującej tej Spółce oraz K. i S. K. solidarnie usunięcie kolizji między przyłączem gazowym Ø 25 mm zlokalizowanym na działce ewid. [...] i [...] w T., wykonanym do budynku gospodarczego z częścią mieszkalną zlokalizowanego na posesji H. K. i budynkiem inwentarsko-składowym K. i S. K. zlokalizowanym na działce nr [...] w T., poprzez założenie rury ochronnej na określonym odcinku istniejącego gazociągu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wbrew spoczywającemu na wnioskodawcy obowiązkowi, Spółka A. Sp. z o.o. Oddział [...] w R. nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazanie przez skarżącą na wykonanie "bezprawnego" obowiązku nie można zakwalifikować jako trudne do odwrócenia skutki. Wykonanie obowiązku nie ma charakteru nieodwracalnego, nawet bowiem gdyby okazało się, że wydana przez organ decyzja nie jest prawidłowa, to skarżący, który poniósł koszty związane z jej wykonaniem będzie mógł domagać się ich zwrotu od podmiotu, na który taki obowiązek zostanie w późniejszym czasie nałożony. W zażaleniu na powyższe postanowienie S.K. i K.K. wnieśli o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W uzasadnieniu zażalenia wskazali, że sytuacja podmiotów zobowiązanych do wykonania nałożonego obowiązku jest zupełnie odmienna. Spółka bowiem dysponuje zarówno wiedzą, doświadczeniem, sprzętem, personelem technicznym, a przede wszystkim środkami finansowymi. Skarżący natomiast nie posiadają takich możliwości. Ponadto wskazali, że stan faktyczny określony zaskarżoną decyzją utrzymuje się od blisko 15 lat, nie powodując w tym czasie najmniejszego zagrożenia czy niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia skarżących, którzy mają świadomość, że jeżeli ma powstać niebezpieczeństwo, to będzie zagrażać tylko im a nie sąsiadom. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tak sformułowany przepis nie budzi wątpliwości co do tego, że sąd orzekając w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, winien wszechstronnie rozważyć i ocenić, czy w konkretnej sprawie zachodzą określone w tym przepisie przesłanki, mając na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, lecz również pozostałych stron postępowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w zaskarżonym postanowieniu w sposób wyczerpujący dokonano oceny okoliczności sprawy wskazując, że dalsze utrzymywanie stanu rzeczy objętego zaskarżoną decyzją stanowić będzie zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i mienia, niezależnie od tego, czy obowiązek został nałożony na właściwie ustalone podmioty. Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu należy wskazać, że usunięcie kolizji w przyłączu gazowym nie stanowi nieodwracalnego skutku prawnego, a jedynie skutek faktyczny. Nieodwracalne skutki prawne nie zachodzą, jeżeli pomimo dokonania wskazanych prac istnieją zarówno prawne, jak i faktyczne możliwości przywrócenia stanu poprzedniego. Zauważyć ponadto należy, że podnosząc w zażaleniu odmienność sytuacji podmiotów zobowiązanych do wykonania określonych czynności celem zabezpieczenia istniejącego gazociągu, nie podano jakie będą koszty wykonania prac, nie przedstawiono również dokumentów z których wynikałoby jaka jest sytuacja finansowa wnoszących zażalenie. Należy więc zgodzić się z poglądem Sądu I instancji, że w niniejszej sprawie nie zachodzą określone w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie przedstawiono bowiem żadnych konkretnych zdarzeń przemawiających za zastosowaniem powołanego wyżej przepisu. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.