VII SA/Wa 423/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2009 r. sprawy ze skargi E. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej E.P. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008r. znak: [...] działając na podstawie art. 58 i 59 § 2 kpa odmówił E. P. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2008r., znak: [...] stwierdzającej nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] marca 1994r., znak: [...] w części dotyczącej wydania decyzji na warunkach czasowych. W uzasadnieniu wskazał, iż wnioskodawczyni pismem z dnia 21 października 2008r. złożyła odwołanie, a następnie pismem z dnia 7 listopada 2008r. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z powyższego wynika, że pomiędzy wniesionym odwołaniem, a wnioskiem o przywrócenie terminu upłynął okres 22dni. Odmawiając przywrócenia terminu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania został wniesiony "z naruszeniem terminu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jak również nie została dopełniona czynność, dla której był ustanowiony termin". W związku z czym zdaniem organu brak jest podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła E. P. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skarżąca zarzuciła brak doręczenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2008r., o której istnieniu dowiedziała się z innego postępowania. W takiej sytuacji wniosła w dniu 21 października 2008r. odwołanie razem z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Zarówno odwołanie datowane na dzień 21 października 2008r. jak i wniosek datowany na dzień 21 października 2008r. zostały skierowane do Prezesa Rady Ministrów i doręczone adresatowi w dniu 24 października 2008r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Prezes Rady Ministrów pismem z dnia 28 października 2008r. poinformował skarżącą o błędnym potraktowaniu jej wniosku jako skargi. W tej sytuacji kolejnym wnioskiem z dnia 7 listopada 2008r. skarżąca zwróciła się do Prezesa Rady Ministrów o przekazanie jej wniosku w trybie art. 65 § 1 kpa Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego jako organowi właściwemu. Z ostrożności procesowej skarżąca skierowała do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego drugi wniosek o identycznej treści z datą 7 listopada 2008r. W odpowiedzi na wniosek o zastosowanie art. 65 kpa skarżąca otrzymała z Kancelarii Premiera pismo z dnia 19 listopada 2008r. informujące, że Kancelaria nie pośredniczy w przekazywaniu dokumentów do innych organów i instytucji. Zdaniem skarżącej pomimo braku przesłania wniosku o przywrócenie terminu do organu właściwego ma zastosowanie art. 65 § 2 kpa. Skarżąca podkreśliła, iż gdyby Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w dacie orzekania dysponował dwoma wnioskami o przywrócenie terminu jego stanowisko byłoby inne. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona lecz z innych powodów niż w niej wskazane.. Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznał w świetle art. 58 § 2 kpa uznając, że wniosek o został wniesiony "z naruszeniem terminu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jak również nie została dopełniona czynność, dla której był ustanowiony termin". Przed zastosowaniem przepisu art. 58 § 2 kpa organ powinien wcześniej wyjaśnić i rozważyć czy skarżącej w ogóle przysługuje prawo przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W sprawie bezspornym jest, że skarżąca nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2008r., znak: [...] i decyzja ta nie została skarżącej doręczona. Instytucją służącą do wzruszenia decyzji organu I instancji w trybie zwykłym jest odwołanie, które strona może wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej lub ogłoszenia decyzji ( art. 127 § 1 kpa i art. 129 § 2 kpa ). W powyższym terminie może wnieść odwołanie także osoba mająca uprawnienia strony w rozumieniu art. 28 kpa, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i której organ nie doręczył i nie ogłosił decyzji, a o jej wydaniu dowiedziała się z innych źródeł. W razie nieskorzystania przez strony z odwołań w powyższym terminie, decyzja w myśl art. 16 § 1 kpa staje się ostateczna. Decyzja ostateczna może być wzruszona tylko w trybie nadzwyczajnym, uregulowanym w rozdziałach 12 i 13 działu II k.p.a. Wówczas stronie, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i dowiedziała się o wydaniu decyzji, gdy ta była już ostateczna, przysługuje wniosek o wznowienie postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 kpa), nie przysługuje jej natomiast wniosek, o którym mowa w art. 58 § 1 kpa. Z wniosku, o którym mowa w art. 58 § 1 kpa może skorzystać tylko strona, której organ doręczył decyzję i która z przyczyn od siebie niezależnych nie mogła wnieść odwołania w terminie ustawowym. W rozpoznawanej sprawie organ nie wyjaśnił czy dla skarżącej rozpoczął skutecznie biec termin do złożenia odwołania. W przypadku gdyby dla skarżącej nie został otwarty bieg terminu do wniesienia odwołania należy uznać, że skarżącej nie przysługuje prawo złożenia wniosku na podstawie art. 58 § 1 kpa. Niewyjaśnienie i nierozważenie powyższej okoliczności istniejącej w sprawie stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. Zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.