VIII SO/Wa 15/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda /sprawozdawca/, Protokolant Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2009 r. sprawy z wniosku D. G. o ukaranie grzywną Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia 1) wymierzyć na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych grzywnę w wysokości 5 000 złotych za niezastosowanie się do obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a, tj. nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 27 września 2008 roku złożonej przez D. G. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2008 roku; 2) zasądzić od Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz skarżącej kwotę 200 (słownie dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] listopada 2008r. D.G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (zwanego dalej Prezesowi ZUS) grzywny za nieprzekazanie do Sądu jej skargi z dnia [...] września 2008r. na postanowienie Prezesa ZUS z dnia [...] sierpnia 2008r. Nr [...], którym organ orzekł o zawieszeniu postępowania w sprawie wniosku D.G. o umorzenie należności z dnia [...] listopada 2002r. do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania D.G. z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Organ wniósł o oddalenie powyższego wniosku wobec jego bezzasadności. Z wyjaśnień organu wynika, że postanowienie z dnia [...] sierpnia 2008r. zostało wydane wobec odwołania D.G. od decyzji z dnia [...] marca 2008r. określającej wysokość zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne do Sądu Okręgowego, Sądu Pacy i Ubezpieczeń Społecznych. Uznając, że wystąpiły ustawowe warunki zawieszenia postępowania w sprawie o umorzenie należności organ rentowy biorąc za podstawę przepis art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. - Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze. zm., zwanej dalej Kpa ) orzekł o zawieszeniu postępowania. Organ zauważył, że w pouczeniu zawartym w postanowieniu pouczył skarżącą, że wydane rozstrzygnięcie nie podlega zaskarżeniu. Tymczasem w dniu [...] października 2008r. ( data wpływu do organu ) D.G. wniosła skargę na wydane postanowienie. W tej sytuacji decyzją z dnia [...] października 2008r. Prezes ZUS stwierdził niedopuszczalność odwołania od postanowienia o zawieszeniu postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.).w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ( przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia ), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Mając na uwadze okoliczności faktyczne sprawy Sąd uznał, że wniosek skarżącej D.G. o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest bowiem, że organ nie wypełnił ustawowego obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie 30 dni przewidzianym w przepisie art. 54 § 2 p.p.s.a. Za wymierzeniem organowi grzywny przemawia także fakt nie przedstawienia skargi Sądowi do dnia orzekania w sprawie niniejszej. Skarga ta została załączona jedynie do aktami administracyjnych, które organ rentowy przedstawił Sądowi dopiero po wniesieniu przez D.G. wniosku w przedmiocie ukarania grzywną i wezwaniu przez Sąd do złożenia skargi. Również za wymierzeniem grzywny i to w wysokości orzeczonej, przemawia okoliczność że organ w żaden sposób nie wyjaśnił powodów, które usprawiedliwiłyby zaniechanie w zakresie wykonania ustawowego obowiązku przekazania skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązków przez organ w niniejszej sprawie jest wymierzenie grzywny w wysokości określonej w sentencji postanowienia. W tym stanie sprawy Sąd na postawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 p.p.s.a.