II SA/Wa 559/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2008 sygn. akt II SA/Wa 884/08 postanawia - odrzucić skargę - W dniu 22 kwietnia 2009 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) K. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 884/08. Wyrokiem tym Sąd oddalił skargę K. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe. W uzasadnieniu skargi K. M. powołał jako podstawę wznowienia postępowania art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Podniósł, iż decyzja Komendanta Rejonowego Policji w J. z dnia [...] kwietnia 1995 r. nr [...] w sprawie przyznania pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe, wydana została bez podstawy prawnej, bowiem powołane w tej decyzji przepisy - § 4 ust. 1 w zw. z § 9 zarządzenia nr 41 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 marca 1993 r. w sprawie określenia wysokości pomocy finansowej (...) – nie stanowią źródła prawa powszechnie obowiązującego. Skarżący podał, iż o powyższej okoliczności dowiedział się z treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2002 r. sygn. akt I SA 1457/00, z którym zapoznał się w dniu 9 marca 2009 r. Skarżący wskazał również na inne wyroki sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania sądowego została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu oraz oparta na jednej z podstaw ściśle określonych w ustawie. W braku jednego z tych wymagań sąd odrzuca skargę - art. 280 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie należy wskazać, iż samo sformułowanie ustawowej podstawy wznowienia postępowania (np. przez powtórzenie słów ustawy) nie oznacza, że skarga opiera się na takiej podstawie. W związku z tym sąd może na posiedzeniu niejawnym zbadać, czy twierdzenia skargi określane jako "podstawa wznowienia", w rzeczywistości stanowią taką podstawę (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2005 r. sygn. akt GSK 1242/2004). Jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa wznowienia postępowania nie zachodzi, taka skarga jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania została oparta o art. 273 § 2 cytowanej ustawy, zgodnie z którym podstawą wznowienia może być m.in. późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W ocenie skarżącego, wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 884/08 jest uzasadnione treścią powołanych przez niego w skardze wyroków sądów administracyjnych. Zdaniem Sądu skarga nie została oparta o ustawową podstawę wznowienia, gdyż taką podstawą nie może być wyrok sądu administracyjnego wydany w innej sprawie. Przede wszystkim stwierdzić należy, że orzeczeń sądowych, które zapadły w innych sprawach, nie można potraktować ani jako nowych okoliczności faktycznych ani też nowych środków dowodowych, ponieważ nie stanowią one elementów stanu faktycznego stanowiącego podstawę orzekania w sprawie. "Do nowych dowodów należy zaliczyć tę część stanu faktycznego, która nie została ujawniona w oparciu o dokumenty w poprzednim procesie ze względów niezależnych od strony - strona nie miała możności powołania tych środków w poprzednim postępowaniu. Przez nową, wynikającą nich, okoliczność należy rozumieć taką, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy". (patrz: K. Sobieralski, "Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego", str. 229, Zakamycze 2003). Przypomnieć należy, iż stosownie do art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Interpretacja powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu administracyjnego "wiąże w sprawie". Wyroki wydawane przez Sądy w innych sprawach sądowoadministracyjnych, nawet jeżeli przedmiot rozpoznawanych spraw jest podobny albo tożsamy, mogą mieć znaczenie orzecznicze i kształtują linię orzeczniczą, ale nie wiążą innych Sądów, które w swoim orzekaniu są niezawisłe. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 273 § 2 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji.