III SA/Gd 259/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 9 marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji – koncesji na wydobywanie kopalin postanawia odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] , po rozpatrzeniu zażalenia R. K., W. K. i C. K. - firmy "A" spółka jawna w [...] na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia 7 listopada 2008 r., w sprawie odmowy uzgodnienia projektu decyzji – koncesji na wydobywanie kopaliny pospolitej – kruszywa naturalnego ze złoża [...], położonego na części działek nr [...] w miejscowości [...] gmina [...] , postanowieniem z dnia 9 marca 2009 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 kpa oraz art.15 ust. 1, art. 16 ust. 2 i 5 oraz art. 105a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4.02.1994 r. Prawo geologiczne i górnicze ( j. t. Dz. U. Nr 228 z 2005r., poz.1947 ze zm.) oraz art. 10 ust. 1 pkt. 11 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) uchyliło zaskarżone postanowienie w całości. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano m.in., iż organ I instancji naruszył przepisy art. 105a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4.02.1994r. Prawo geologiczne i górnicze, albowiem stosowne uzgodnienie projektu winno nastąpić nie później niż w ciągu 14 dni od dnia doręczenia projektu rozstrzygnięcia, a wskazanego terminu nie dotrzymano. W takiej sytuacji rozstrzygnięcie uważa się za przyjęte w brzmieniu przedłożonym przez organ administracji geologicznej, z upływem terminu określonego w ust. 1 ( art. 105a ust.2 cyt. ustawy). Wydanie przez organ I instancji zaskarżonego postanowienia było zatem bezprzedmiotowe i zachodziła potrzeba wyeliminowania go z obrotu prawnego, natomiast organ odwoławczy odstąpił od merytorycznego rozpoznawania sprawy. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Wójt Gminy [...]. Żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia, zarzucił mu naruszenie art. 105aust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. Prawo górnicze i geologiczne i art. 35 kpa. W uzasadnieniu skarżący, nie zgadzając się z podjętym rozstrzygnięciem, wskazał m.in., że zaskarżone postanowienie pozbawione jest podstaw prawnych, gdyż po poprzednim uchyleniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] postanowienia organu I instancji i doręczeniu akt sprawy temu organowi w dniu 13.10.2008 roku, organ I instancji wydał postanowienie z zachowaniem terminu o jakim mowa w art. 35 § 3 kpa. Wbrew twierdzeniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] skarżący uważa, ze przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ I instancji nie był związany terminem załatwiania sprawy, o którym mowa w art.105a ust. 1 ustawy – Prawo górnicze i geologiczne. Zatem wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia organu I instancji pozbawione jest podstaw prawnych, a dodatkowo – uchwalony przez Radę Gminy [...] miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (uchwałą Nr [...] z dnia 28 października 2008 roku) nie przewiduje możliwości wydobywania na terenie działek nr [...] w [...] kruszywa naturalnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] wniosło o jej odrzucenie, gdyż organ właściwy do rozpoznania sprawy w I instancji nie ma uprawnień strony, w związku z czym nie przysługuje mu prawo do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego oparte jest na zasadzie skargowości. Postępowanie to może być wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu. Zgodnie z brzmieniem art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi. W rozpoznawanej przez Sąd sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł Wójt Gminy [...]. Z treści art.15 ust. 1 pkt. 2 i 16 ust.4 i 5 ustawy z dnia 4.02.1994 r., wynika, że organem właściwym do zaopiniowania bądź uzgodnienia przy wydawaniu koncesji na określoną działalność gospodarczą w zakresie wydobywania kopalin ze złóż jest właściwy wójt. W niniejszej sprawie organem tym jest, jak wynika z akt, Wójt Gminy [...]. Oceny zatem wymaga kwestia, czy organ który był właściwy do orzekania w I instancji w drodze postanowienia administracyjnego (decyzji) ma legitymację do wniesienia skargi w sprawie, w której wydał rozstrzygnięcie. W orzecznictwie przyjmuje się, że powyższa okoliczność wyłącza organ jednostki samorządu terytorialnego występujący w niniejszej sprawie jako organ I instancji, z możliwości dochodzenia jej interesu prawnego zarówno w trybie postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego i podmiot działający z jej upoważnienia nie ma w postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji ( postanowienia) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, choćby przedmiot sprawy dotyczył jej interesu prawnego (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 10 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03, ONSA 2003/4/115; postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 1997 r. sygn. akt IV SA 802/95, ONSA 1997/4/179). Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję (postanowienie) w I instancji, nadawałoby bowiem temu organowi dwojakie uprawnienia: uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia i uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Przepisy prawa nie przyznają organowi pierwszej instancji uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcie w podmiot kwestionujący takie rozstrzygnięcie w drodze skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z tych też przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.