II SA/Wa 213/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.) Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędzia WSA Sławomir Antoniuk Protokolant Monika Niewińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi W. H. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty uposażenia postanawia: odrzucić skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. zwolnił [...] W. H. ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dniem [...] 2007 r., natomiast rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. uchylił ww. orzeczenie w części określającej termin zwolnienia funkcjonariusza i ustalił termin zwolnienia na dzień [...] 2007 r., zaś w pozostałym zakresie utrzymał je w mocy. Powyższe rozkazy, w wyniku skargi złożonej przez W. H. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wyrokiem tego Sądu z dnia 27 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1817/07 zostały uchylone. Wobec uchylenia rozkazów, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zwolnienia funkcjonariusza ze służby w ABW i mianował go na stanowisko [...]. Wskazując na ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. H., wnioskiem z dnia [...] września 2008 r., zwrócił się do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o reaktywowanie stosunku służbowego od dnia [...] 2008 r. oraz o wypłacenie mu zaległego uposażenia i pozostałych świadczeń pieniężnych wraz z odsetkami ustawowymi za okres [...]. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] października 2008 r. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na podstawie art. 114 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2002 r. Nr 74, poz. 676 z późn. zm.) przyznał W. H. prawo do uposażenia za okres [...] W uzasadnieniu wydanego rozkazu organ, ustosunkowując się do zgłoszonego przez stronę żądania wypłaty odsetek za wskazany okres uznał, powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2001 r. (publ. ONSA 2001 Nr 3, poz. 100), iż kwestia wypłaty odsetek nie jest sprawą administracyjną, której rozpoznanie należy do właściwości organów administracji publicznej, a w związku z tym rozstrzygnięcie przez Szefa ABW w przedmiocie wypłaty odsetek nie może nastąpić w drodze decyzji administracyjnej. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., wydanym na skutek wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazał, iż zaskarżony rozkaz jest zgodny w całości z żądaniem strony zawartym we wniosku z dnia [...] września 2008 r. Organ podkreślił, iż funkcjonariusz nie podważa prawidłowości korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, przyznającego mu uposażenie za żądany okres, natomiast kwestionuje on brak rozstrzygnięcia w zakresie wypłaty odsetek. Podnosi on zatem kwestie, które nie są związane z zakresem rozstrzygnięcia zaskarżonego rozkazu personalnego, bowiem sprawa o wypłatę odsetek nie jest sprawą administracyjną i jej rozpoznanie nie należy do właściwości organów administracji publicznej, a do sądu powszechnego. Na powyższy rozkaz personalny, w części dotyczącej odmowy wypłaty przez organ ustawowych odsetek należnych od nieterminowo zapłaconego uposażenia, W. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jego uchylenia w całości. W uzasadnieniu skargi skarżący wprawdzie zgodził się ze stanowiskiem organu, że do rozpoznania sprawy ze względów merytorycznych właściwy jest sąd powszechny, jednak jego zdaniem w niniejszej sprawie nie zachodzi potrzeba rozstrzygania na drodze postępowania sądowego wątpliwości co do zasadności roszczeń i obowiązku wypłaty odsetek za opóźnienie w wypłacie uposażenia służbowego, co nastąpiło wyłącznie z winy organu. W ocenie skarżącego w tym konkretnym przypadku brak jest konieczności rozstrzygania kwestii spornych, dlatego też załatwienie przedmiotowej sprawy leży w kompetencjach Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując na argumenty powołane w wydanych w sprawie rozkazach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Należy zaznaczyć, iż przedmiotem skargi W. H. jest wyłącznie ta część rozkazu personalnego Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., która dotyczy odmowy wypłaty przez organ ustawowych odsetek należnych od nieterminowo zapłaconego uposażenia. Podstawowym dla niniejszej sprawy jest zatem ustalenie, czy kwestia odsetek, których wypłaty od organu domaga się skarżący, podlega kognicji sądu administracyjnego. W materii tej zachowuje aktualność teza wyrażona przez Trybunał Konstytucyjny w uchwale z dnia 25 stycznia 1995 r. o sygn. akt W 14/94 (OTK 1995/1/19), wedle której niewypłacenie uposażenia: funkcjonariuszowi Policji zgodnie z art. 105 w związku z art. 78 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179 z późn. zm.), funkcjonariuszowi Urzędu Ochrony Państwa zgodnie z art. 92 w związku z art. 65 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Urzędzie Ochrony Państwa (Dz. U. Nr 30, poz. 180 z późn. zm.) oraz funkcjonariuszowi Straży Granicznej zgodnie z art. 109 w związku z art. 82 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. Nr 78, poz. 462 z późn. zm.), stanowi opóźnienie się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, uzasadniające na podstawie art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego żądanie odsetek przed sądem powszechnym. Również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2 lipca 2008 r. sygn. akt II PK 10/08 stwierdził, iż odsetki od nieterminowo wypłaconego uposażenia oraz innych świadczeń pieniężnych należnych funkcjonariuszom służb mundurowych (również tych, których podstawę prawną stanowią przepisy szczególne), mają cywilnoprawny charakter, a tym samym spór o ich zapłatę stanowi sprawę cywilną w rozumieniu art. 1 k.p.c. Istotne znaczenie ma jednak rozstrzygnięcie kwestii czy sprawa ta podlega rozpoznaniu przez Sąd powszechny, czy też została przekazana do właściwości innych organów (art. 2 § 3 k.p.c.), a w dalszej kolejności - sądu szczególnego (art. 2 § 1 k.p.c.). Jeżeli bowiem sprawa cywilna została przekazana na mocy ustawowego przepisu szczególnego do rozpoznania innym organom niż sądy powszechne, wówczas zachodzi niedopuszczalność drogi sądowej, przy czym wyłączenie sprawy cywilnej spod kompetencji Sądu powszechnego musi być wyraźne. Przedstawione wyżej poglądy Sąd w pełni podziela. Z uwagi na fakt, iż ustawa z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2002 r. Nr 74, poz. 676 z późn. zm.) nie przewiduje unormowań dotyczących dochodzenia roszczeń z tytułu nieterminowego spełnienia świadczenia pieniężnego, jedyną ochronę sądową w tym zakresie może stanowić postępowanie przed sądem powszechnym. Należy również zauważyć, iż nawet sam skarżący w uzasadnieniu swojej skargi uważa, że do rozpoznania sprawy właściwy jest sąd powszechny. Mając zatem na uwadze, iż kontrola legalności zaskarżonego rozkazu w zakresie odmowy wypłaty odsetek jest niedopuszczalna z powodu niewłaściwości sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w postanowieniu.