III SA/Wr 269/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S N na decyzję P W I S we W z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] Nr [...] P W I S we W - po rozpatrzeniu odwołania S N, od decyzji P P I S w K z dnia [...] Nr [...] orzekającej o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej: obustronny trwały ubytek słuchu typu ślimakowego spowodowany hałasem, wyrażony podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczony jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz (poz. 21 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. /Dz. U. Nr 132,poz.115/) - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Nadto pouczył skarżącą S N, iż jako stronie postępowania służy jej prawo do wniesienia skargi na wydaną decyzję, za pośrednictwem P W I S we W, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w terminie 30 dni od doręczenia decyzji. Niniejsza decyzja została skutecznie doręczona dorosłemu domownikowi (mężowi skarżącej) w dniu [...] (adnotacja na formularzu potwierdzenia odbioru). W dniu [...] (data stempla pocztowego) S N nadała w polskim urzędzie pocztowym pismo z dnia [...] zawierające skargę na niniejszą decyzję P W I S we W. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy bezspornie wynika, iż decyzję P W I S we W z dnia [...] Nr [...], stanowiącą przedmiot zaskarżenia, doręczono mężowi skarżącej w dniu [...] z wykorzystaniem zastępczego trybu doręczeń określonego w art. 72 p. p.s. a. Zgodnie natomiast z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, tj. regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.). Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia natomiast, jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem w niniejszej sprawie termin do wniesienia środka zaskarżenia rozpoczynał bieg w dniu [...] i kończył się z upływem dnia [...]. Tymczasem skarga na wyżej wskazane rozstrzygnięcie została wniesiona przez skarżącą- stosownie do powyższych ustaleń - w dniu [...] a więc po upływie ustawowo określonego terminu. Zważywszy na powyższe oraz na okoliczność, iż P W I S we W w decyzji z dnia [...] Nr [...] prawidłowo pouczył skarżącą o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia - skargę jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia - należało odrzucić. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 p.p.s.a - orzekł jak w sentencji.