I OZ 746/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wójta Gminy C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. akt II SO/Wa 4/09 wymierzające Wójtowi Gminy C. grzywnę w wysokości 2000 zł za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę na bezczynność Wójta Gminy C. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. akt II SO/Wa 4/09, wymierzył Wójtowi Gminy C. grzywnę w wysokości 2000 zł za nieprzekazanie skargi K. K. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że K. K. złożył w dniu 12 stycznia 2009 r. za pośrednictwem Wójta Gminy C. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej. W dniu 10 marca 2009 r. K. K. złożył wniosek o ukaranie Wójta Gminy C. grzywną za nieprzekazanie w/w skargi wraz z aktami skargi i odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy C. wyjaśnił, iż podjął działania zmierzające do udostępnienia skarżącemu żądanych informacji. Natomiast opóźnienie w przekazaniu do Sądu skargi z dnia 12 stycznia 2009 r. zostało spowodowane wynikłymi w trakcie postępowania wątpliwościami odnośnie żądania skarżącego. Podmiot odpowiedzialny za udostępnienie informacji stał bowiem na stanowisku, iż żądane informacje nie stanowią informacji publicznych. Ponadto organ wskazał, iż w trakcie postępowania skarżący złożył zażalenie w trybie art. 37 kpa, co wiązało się z przekazaniem sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego i też niewątpliwie wpłynęło na powstałe opóźnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając wniosek stwierdził, iż w niniejszej sprawie Wójt Gminy C. spóźnił się z wypełnieniem ciążącego na nim obowiązku o ponad dwa i pół miesiąca. Skarga wpłynęła bowiem do Urzędu Gminy C. w dniu 12 stycznia 2009 r., a zatem biorąc pod uwagę treść art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), organ winien przekazać ją wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi najpóźniej do dnia 27 stycznia 2009 r. Organ wykonał zaś swój obowiązek w dniu 14 kwietnia 2009 r. (data nadania na kopercie), tj. 76 dni po upływie piętnastodniowego terminu, przekraczając go ponad pięciokrotnie. Sąd stwierdził także, że działanie organu związane z rozważaniem, czy żądane informacje stanowią informacje publiczną, jak również fakt wniesienia przez skarżącego zażalenia na nieterminowe załatwienie sprawy, nie może usprawiedliwiać opóźnienia organu w wykonaniu ciążącego na nim obowiązku. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał wniosek K. K. za uzasadniony i na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy wymierzył Wójtowi Gminy C. grzywnę w wysokości 2000 zł. Wójt Gminy C. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, iż Sąd nie uwzględnił wszystkich działań podejmowanych przez organ związanych z realizacją wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, podczas, gdy działania te zmierzały do załatwienia sprawy w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Przy czym, w przypadku skarg dotyczących udostępnienia informacji publicznej termin ten, stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), wynosi 15 dni. Zatem powołane przepisy przewidują wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie takiej grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Podkreślenia wymaga, że sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w powyższym przepisie ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny. Na przyjęcie bowiem wyłącznie dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 powołanej ustawy nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 tej ustawy. Zawarte w art. 55 § 1 ustawy stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 w/w ustawy należy przekazanie przez organ: skargi, akt sprawy, odpowiedzi na skargę, przy czym wszystkie te dokumenty winny być przedstawione sądowi w terminie 30 dni, zaś w przypadku spraw dotyczących udostępnienia informacji publicznej w terminie 15 dni od dnia wniesienia skargi. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wójta gminy C.. Zatem, stosownie do art. w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), organ ten miał obowiązek przekazać w/w skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Podnoszona natomiast w odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną, jak i w zażaleniu okoliczność, że organ podejmował działania zmierzające do załatwienia sprawy w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem z akt sprawy wynika, iż działania te organ podjął dopiero w dniu 14 kwietnia 2009 r., tj. po otrzymaniu wniosku o ukaranie grzywną. Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż załatwienie sprawy w trybie autokontroli nie zwalnia organu od obowiązku przesłania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Mając zatem na względzie, że w niniejszej sprawie organ nie przekazał skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy we właściwym terminie, wymierzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie grzywny należy uznać za w pełni uzasadnione. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu