II SAB/Wa 16/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, Bronisław Szydło (spr.), Protokolant Anna Siwonia, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w zakresie wniosku Z. K. z dnia 20 marca 2008 r. w przedmiocie uchylenia czynności egzekucyjnych oddala skargę Dyrektor Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W.. postanowieniem z zastosowaniem środka egzekucyjnego z dnia [...] kwietnia 2003 r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 143 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161 z późn. zm.) wezwał Z. K. do wypełnienia opróżnienia kwatery we W. przy ul. [...], określonego decyzją o zwolnieniu kwatery nr [...] z dnia [...] czerwca 1999 r. i w tytule wykonawczym z dnia [...] kwietnia 2003 r. Równocześnie podał, że w razie niewykonania tego obowiązku w terminie do dnia 13 maja 2003 r., opróżnienia kwatery dokona egzekutor tutejszego Oddziału WAM w dniu 20 maja 2003 r. o godzinie 10:00, na koszt i ryzyko zobowiązanego. Pouczył również Z. K. o przysługującym prawie złożenia zażalenia na niniejsze postanowienie w terminie 7 dni od dnia doręczenia do Ministra Obrony Narodowej za pośrednictwem Oddziału Terenowego WAM we W. i że wniesienie zażalenia nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Bezspornym jest w sprawie, że postanowienie doręczono Z. K. przed wyznaczonym terminem przymusowego opróżnienia tej kwatery - przed dniem 20 maja 2003 r. - do ówczesnego miejsca pobytu we W. ul. [...]. Poza sporem pozostaje również, że w wyznaczonym terminie Terenowy Oddział WAM we W. dokonał w asyście funkcjonariuszy Policji opróżnienia kwatery przy ul. [...] we W., a mieszkanie zamknięto i oplombowano. Również bezspornym, cytowanym w sprawie, pismem z dnia 20 marca 2008 r. adresowanym do Sekretarza Stanu do Spraw Społecznych i Profesjonalizacji Ministerstwa Obrony Narodowej, skarżący żądał wydania postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w sprawie opróżnienia kwatery przy ul. [...] we W., a następnie na podstawie art. 60 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 z późn. zm.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Z. K. zarzuca Ministrowi Obrony Narodowej bezczynność w rozpoznaniu jego żądania zawartego w piśmie z dnia 20 marca 2008 r. Podniósł, że do chwili obecnej sprawa ta nie została załatwiona stosownym postanowieniem. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wnosił o jej oddalenie, bowiem żądanie skarżącego zostało rozpoznane postanowieniem Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...], utrzymującym w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], wydanego na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 powołanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, którym umorzono wszczęte w dniu 19 maja 2003 r. postępowanie egzekucyjne w sprawie przymusowego wykwaterowania Z. K. z lokalu przy ul. [...] we W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy, tzn. takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty, jak również wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień i obowiązków wynikających z prawa. Stąd też skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym prawem terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Skarga Z. K. analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 35 § 3 Kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Do terminów określonych w powołanym przepisie nie wlicza się, stosownie do art. 35 § 5 Kpa, terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Organ, który nie załatwił sprawy w terminie, obowiązany jest zawiadomić o tym strony, podając przyczyny zwłoki wskazując nowy termin załatwienia sprawy - art. 36 Kpa. Z powyższych względów uznać należy, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 Kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji lub postanowienia. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Minister Obrony Narodowej nie pozostaje w zwłoce w załatwieniu żądania Z. K. z jego pisma z dnia 20 marca 2008 r. Zgodnie z art. 60 § 1 powołanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, umorzenie postępowania z przyczyn określonych w art. 59 § 1 pkt 2 tej ustawy, powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, jednakże pozostają w mocy prawa osób trzecich nabyte na skutek tych czynności. W rozpoznawanej sprawie w wyniku wykwaterowania skarżącego z lokalu przy ul. [...] we W., lokal ten został przydzielony innemu żołnierzowi zawodowemu decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM we W., a następnie sprzedany na zasadach określonych w ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 z późn. zm.). W związku z powyższym dokonane czynności egzekucyjne wywołały nieodwracalne skutki w postaci nabycia przez inną osobę prawa własności tego lokalu. Nie zachodzi zatem potrzeba wydania w trybie art. 60 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, odrębnego postanowienia dotyczącego uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych, bowiem tę kwestię wyjaśniono w uzasadnieniu postanowienia Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...]. Z tych powodów Sąd na podstawie art. 151 powołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.