II OZ 813/09

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 czerwca 2009 r. sygn., akt II SA/Gd 208/09 o odmowie wstrzymania wykonania postanowienia w sprawie ze skargi G. K., J. K., J. K., S. K. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić zażalenie Sygn. akt II OZ 813/09 UZASADNIEN IE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 208/09 odmówił G. K., J. K., J. K. i S. K. wstrzymania wykonania zaskarżonego przez nich postanowienia Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...], w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż wniosek skarżących dotyczy postanowienia organu administracji oddalającego zarzuty w przedmiocie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] września 2008 r. Podstawę tego tytułu wykonawczego stanowi prawomocna decyzja o rozbiórce obiektu budowlanego wydana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Puckim. Sąd stwierdził, iż rozpatrując skargę na postanowienie organu odwoławczego odmawiające uwzględnienia zarzutów, nie można wstrzymać czynności egzekucyjnych na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się bowiem, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zdatność tego aktu do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym lub to, że strona postępowania nabyła prawo z tej decyzji, tj. opisana wyżej wykonalność aktu administracyjnego. Konsekwentnie, postanowienie odmawiające uwzględnienia zarzutu nie podlega wykonaniu i z uwagi na taką jego specyfikę - nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania. Niezależnie od powyższego Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż w przypadku skargi na postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym możliwe jest rozpatrywanie wniosku strony o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych. Gdyby bowiem sprawa wstrzymania wykonania czynności egzekucyjnych nie była rozpatrywana w sprawie o rozpoznanie zarzutu na prowadzone postępowanie egzekucyjne, sąd byłby pozbawiony uprawnień, jakie posiada organ egzekucyjny w zakresie wstrzymania wykonania czynności egzekucyjnych. Przesłanek do takiego wstrzymania przez sąd upatrywać jednakże należy w przytoczonym wyżej art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu pierwszej instancji, intencją skarżących zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonania tytułu wykonawczego jest wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych. Jednakże Sąd stwierdził, iż skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnili na czym na tym etapie postępowania, polegać miałaby określona w art. 61 § 3 powołanej ustawy, ewentualna szkoda, czy też trudne do odwrócenia skutki, w związku ze wszczęciem i prowadzeniem postępowania egzekucyjnego, a tym samym brak było podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej w niniejszym postępowaniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. K., podnosząc, iż Sąd I instancji bezpodstawnie odmówił wstrzymania czynności egzekucyjnych. Nie uwzględnił bowiem, iż skarżący jest w zaawansowanym wieku i poniesienie znacznych kosztów, jakie może wywołać postępowanie egzekucyjne może pozbawić go środków do życia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w § 1 , jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W świetle powyższego należy zgodzić się z poglądem Sądu I instancji, że wniosek skarżących dotyczący wstrzymania wykonania postanowienia w przedmiocie oddalenia zarzutów odnośnie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, ze względu na jego zakres i charakter prawny nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wstrzymanie wykonania tego postanowienia nie oznaczałoby wstrzymania postępowania egzekucyjnego, do czego, jak wynika z treści wniosku, zmierzają skarżący. Nietrafne jest natomiast stanowisko Sądu pierwszej instancji, że w przypadku skargi na postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym możliwe jest rozpatrywanie wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 3) powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W rezultacie powyższych unormowań, stwierdzić należy, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być takie postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, co do którego przepisy obowiązującego prawa wprost przewidują, że przysługuje na nie zażalenie. Tym samym sąd może podjąć orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tylko w odniesieniu do tych postanowień. Zatem żądanie wstrzymania czynności egzekucyjnych, czy postępowania egzekucyjnego nie może zostać uwzględnione, albowiem nie są one objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Wskazać należy, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do orzekania o wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego, a orzeczenia w tym zakresie należą do właściwości organów egzekucyjnych, których sąd nie może zastępować. Stąd też wniosek strony należy uznać za bezzasadny. W świetle powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku pomimo częściowo błędnego uzasadnienia należy uznać za odpowiadające prawu. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.