II OZ 665/09

Dnia 18 sierpnia 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 czerwca 2009 roku, sygn. akt II SA/Gl 337/09 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy z dnia [...] stycznia 2009 roku nr [...] w sprawie ze skargi G.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] marca 2009 roku, Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Częstochowy z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] ustalającą na wniosek Z.W warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie bezdotykowej samoobsługowej myjni samochodowej wraz z realizacją niezbędnych dla funkcjonowania obiektu urządzeń. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach G.K. wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy z dnia [...] stycznia 2009 r. Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2009 roku Sąd I instancji oddalił wniosek wskazując, że zaskarżona decyzja nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania, a zatem nie może być przedmiotem postanowienia wydanego w trybie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd I instancji wskazał nadto, że skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania decyzji organu I instancji. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy w całości. W ocenie skarżącej okolicznością uzasadniającą wniosek, którą wskazała w skardze, jest brak dookreślenia inwestycji w zaskarżonej decyzji, co może wpłynąć na uciążliwość dla skarżącej. W ocenie skarżącej, decyzja o warunkach zabudowy jest elementem procesu inwestycyjnego i jako taka wywołuje skutki w postaci zabudowy nieruchomości. Ponadto w wyniki zaskarżonej decyzji doszło do wydania decyzji obejmującej pozwolenia na rozbiórkę budynków gospodarczych znajdujących się na nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadnicze znaczenie dla niniejszego postępowania ma charakter prawny decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Decyzja ustalająca warunki zabudowy niewątpliwie nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania. Bez znaczenia pozostaje, że jest ona elementem procesu inwestycyjnego, bowiem samodzielnie nie uprawnia do podjęcia żadnych robót budowlanych, stanowiąc jedynie niezbędny element innych postępowań, a przede wszystkim postępowania o pozwoleniu na budowę. Ewentualne wadliwości decyzji o warunkach zabudowy, na które wskazuje skarżąca, będą przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, ale nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji. Co więcej, Sąd I instancji nie był uprawniony na tym etapie postępowania do dokonywania kontroli legalności zaskarżonego aktu. Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje również okoliczność wydania decyzji rozbiórkowej, o której mowa w zażaleniu. Fakt, że decyzja o warunkach zabudowy stanowiła konieczny warunek legalnej rozbiórki, nie czyni decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy z dnia [...] marca 2009 roku wykonalną. Ponownie podkreślić należy, że decyzja o warunkach zabudowy ustala tylko pewne ogólne ramy dla inwestycji, które konkretyzują się na etapie dalszych postępowań przed organami administracji architektoniczno - budowlanej. W konsekwencji brak jest podstaw do zastosowania w tym przypadku przepisu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.